Kmdr por. w st. spocz. Walter Pater – oficer, historyk, od 1989 roku związany był z Muzeum Marynarki Wojennej. Urodził się w 1945 roku, naukę w Podoficerskiej Szkole Zawodowej w Elblągu podjął w 1963 roku, a od 1966 roku pełnił zawodową służbę w Marynarce Wojennej. W 1972 roku ukończył Oficerską Szkołę Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, w 1980 roku studia historyczne na Uniwersytecie Gdańskim.
Rosyjski pisarz, historyk morski. Autor ponad 30 publikacji z zakresu historii wojskowości, pisał również artykuły w pismach "Flotomaster", "Gangut", "Okręty Wojenne". Siergiej Patianin ukończył wydział radiofizyki Uniwersytetu Państwowego w Niżnym Nowogrodzie w 1996 roku; specjalność "Radiofizyka i elektronika". W 2002 r. obronił także rozprawę doktorską ze specjalności "Historia powszechna". Obecnie mieszka w mieście Sarow w regionie Niżny Nowogród. Pracownik Rosyjskiego Federalnego Centrum Jądrowego (ВНИИЭФ). Żonaty, ma dwóch synów.
John J. Patrick to amerykański autor i badacz specjalizujący się w historii techniki morskiej oraz operacjach desantowych, znany przede wszystkim z wkładu do prestiżowego rocznika „Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim dwuczęściowy artykuł „Amphibious Command Ships: Past, Present and Future", współautorstwa z Normanem Polmarem, opublikowany w numerach 23 i 24 szóstego tomu „Warship" (Volume VI, Issues 23–24). Praca ta stanowi kompleksowe opracowanie historyczne i techniczne okrętów dowodzenia operacjami desantowymi, obejmujące ewolucję konstrukcji tych jednostek od okresu II wojny światowej po współczesność, analizę systemów dowodzenia i łączności oraz ocenę ich roli w operacjach amfibijnych marynarek wojennych świata.
Krzysztof Pawłowski to wybitny specjalista w dziedzinie historii rosyjskiej marynarki wojennej okresu pary i stali, którego publikacje w „Okrętach Wojennych” stanowią kluczowe źródło wiedzy o ewolucji pancerników i krążowników carskiej floty. Jego warsztat badawczy cechuje się niezwykłą dbałością o detale techniczne, co pozwala mu na precyzyjne odtworzenie specyfikacji uzbrojenia, układów pancerza oraz losów operacyjnych opisywanych jednostek, zwłaszcza w kontekście zmagań na Dalekim Wschodzie. Prace Pawłowskiego są cenione przez historyków za rzetelność i umiejętność wydobycia technicznych niuansów, które miały decydujący wpływ na wynik bitew morskich tamtej epoki.
Alan Payne to brytyjski historyk marynistyki i autor specjalizujący się w historii Royal Australian Navy oraz działaniach morskich na Pacyfiku w okresie II wojny światowej. Jest znany przede wszystkim z monografii wydawanych przez Naval Historical Society of Australia, w tym prac poświęconych australijskim krążownikom: „H.M.A.S. Canberra" (1973), „H.M.A.S. Perth: The Story of the 6 Inch Cruiser 1936-1942" oraz „H.M.A.S. Australia: The Story of the 8 Inch Cruiser, 1928-1955". Jego dorobek obejmuje również artykuły publikowane w prestiżowych periodykach marynistycznych, takich jak „Warship" wydawany przez Conway Maritime Press, gdzie zamieścił pracę „The Origin of the J Class Destroyers", oraz „Naval History Magazine" wydawanym przez U.S. Naval Institute, w którym opublikował artykuł „The Battle of Sunda Strait" (marzec 1992). Payne regularnie współpracował z Naval Historical Society of Australia, przygotowując teksty poświęcone bitwom morskim, w tym słynnej bitwie z 1 czerwca 1794 roku („The Glorious First of June"). Prace Payne'a wyróżniają się rzetelnością źródłową, korzystaniem z archiwalnych dokumentów Royal Australian Navy i Admiralicji Brytyjskiej oraz dogłębną analizą operacyjną i taktyczną opisanych wydarzeń. Jego publikacje, adresowane do historyków marynarki wojennej, badaczy historii Australii i Pacyfiku oraz pasjonatów floty wojennej, dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich (w tym w zbiorach Naval Historical Society of Australia) oraz na rynku wtórnym publikacji historycznych.
Alan William Halliday Pearsall ISO (14 listopada 1925, Leeds – 31 marca 2006, Londyn) to brytyjski historyk marynistyki i kolei żelaznych, kustosz i badacz, który przez trzydzieści lat (1955–1985) pracował w National Maritime Museum w Greenwich. Urodził się w rodzinie akademickiej – jego ojciec, William Harold Pearsall FRS, był profesorem biologii wód słodkich na uniwersytetach w Sheffield i Manchesterze, a matka, Marjorie Williamson, wykładała botanikę. Choroba w dzieciństwie uniemożliwiła mu naukę szkolną w wieku 9–13 lat, jednak po ukończeniu szkoły w Morecambe w 1942 roku, w wieku 17 lat zgłosił się ochotniczo do Royal Navy, służąc głównie na Oceanie Indyjskim, gdzie był świadkiem dwóch buntów załóg. Po demobilizacji i roku rekonwalescencji podjął studia historyczne w Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge, a następnie rozpoczął pracę doktorską z historii marynarki pod kierunkiem profesora Geralda S. Grahama w King's College London, której jednak nie ukończył.
W. G. S. Penman to brytyjski oficer Royal Naval Volunteer Reserve (R.N.V.R.) i autor specjalizujący się w historii operacji rzecznych Royal Navy w Birmie podczas II wojny światowej. W trakcie służby w Birmie Penman pełnił funkcję oficera technicznego i tłumacza (znał język hindustani), wykorzystując swoje doświadczenie jako żeglarz jachtowy oraz inżynier. Był również reprezentantem Szkocji w rugby union, co czyniło go postacią rozpoznawalną w środowisku sportowym i wojskowym. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim ceniony artykuł „The Chindwin Flotilla", współautorstwa z Davidem K. Brownem, RCNC, opublikowany w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press (numer 19, lipiec 1981). Praca ta stanowi szczegółowe opracowanie historyczne i operacyjne brytyjskiej flotylli rzecznej działającej na rzece Chindwin w Birmie w końcowym okresie wojny na Pacyfiku, obejmujące konstrukcję jednostek, logistykę zaopatrzenia oraz wsparcie operacji lądowych wojsk brytyjskich i gurkhijskich.
Bryan Perrett (9 lipca 1934, Liverpool – 16 czerwca 2020) – brytyjski historyk wojskowości, oficer pancerny i autor specjalizujący się w historii wojen pancernych, ze szczególnym uwzględnieniem II wojny światowej oraz konfliktów kolonialnych Imperium Brytyjskiego. Urodzony w Liverpoolu, Perrett kształcił się w Liverpool College. W 1952 roku wstąpił do British Army, służąc w Royal Armoured Corps, 17th/21st Lancers, Westminster Dragoons oraz Royal Tank Regiment. Za swoją służbę w armiach terytorialnych został odznaczony Territorial Decoration. Po zakończeniu służby czynnej w 1971 roku w stopniu kapitana pracował w sektorze ubezpieczeniowym, by w 1977 roku poświęcić się w pełni pisarstwu historycznemu. Podczas wojny o Falklandy oraz wojny w Zatoce Perskiej pełnił funkcję korespondenta obronnego gazety „Liverpool Echo".
Alan i Michael Perry (ur. 1961) to byli projektanci Citadel Miniatures oraz dwaj z najbardziej znanych i płodnych rzeźbiarzy zajmujących się hobby miniaturowych gier wojennych. Pracowali dla Games Workshop od 1978 do 2014 roku i w tym czasie pracowali nad większością miniaturowych produktów firmy. Ponadto byli oni dawnymi rzeźbiarzami w Wargames Foundry, pomogli założyć Warhammer Historical Wargames a obecnie prowadzą stosunkowo firmę "Perry miniatures", dla której produkują historyczne miniatury. Brali także udział w rekonstrukcjach bitew historycznych i zilustrowali wiele książek o historii wojskowości dla wydawnictwa Osprey. Obecnie mieszkają w Nottingham w Anglii.
Lionel Persyn to jeden z czołowych francuskich historyków lotnictwa i autorów młodszego pokolenia, który zyskał międzynarodowe uznanie jako ekspert w dziedzinie działań Armée de l'Air podczas II wojny światowej oraz historii francuskich asów myśliwskich. Jego współpraca z wydawnictwem Osprey Publishing zaowocowała kluczowymi publikacjami w serii Aircraft of the Aces, takimi as P-36 Hawk Aces of World War 2 czy P-40 Kittyhawk Aces of World War 2, w których szczegółowo dokumentuje on losy pilotów latających na amerykańskich maszynach w służbie Francji (zarówno Wolnych Francuzów, jak i lotnictwa Vichy). Persyn słynie z niezwykle rzetelnej kwerendy archiwalnej, łącząc dane z francuskich, niemieckich i alianckich dzienników bojowych, co pozwala mu na obiektywne odtworzenie przebiegu walk nad Francją w 1940 roku oraz kampanii w Afryce Północnej. Jego prace są cenione za bogactwo unikalnych fotografii oraz precyzyjne opracowanie planów barwnych i oznaczeń jednostek, stanowiąc fundament współczesnej wiedzy o francuskim wkładzie w zmagania powietrzne II wojny światowej.
Tim Pickles (Timothy Pickles, 8 czerwca 1953, Yorkshire, Wielka Brytania – 3 kwietnia 2020, Nowy Orlean, Luizjana, USA) to brytyjski historyk wojskowości, konsultant historyczny i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych XVIII i XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen napoleońskich, wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku oraz bitwy o Nowy Orlean. Urodzony w Yorkshire, Pickles kształcił się w Harrogate College w Anglii. Przez wiele lat pracował jako modelarz figurek wojskowych, zanim przeniósł się do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Nowym Orleanie, gdzie mieszkał przez ponad 30 lat. W późniejszym okresie kariery specjalizował się jako konsultant historyczny, koordynator rekonstrukcji bitewnych oraz projektant kostiumów historycznych w przemyśle filmowym.
Michał A. Piegzik to doktor nauk prawnych, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, samodzielny badacz na Tokijskim Uniwersytecie Metropolitarnym, dwukrotnie nagradzany stypendium japońskiego Ministerstwa Edukacji dla zagranicznych naukowców (JASSO w latach 2016-2017, MEXT w latach 2020-2022). Autor pięciu monografii i ponad 20 artykułów z zakresu wojny na Pacyfiku oraz dawnego i współczesnego japońskiego prawa cywilnego w języku polskim, angielskim i japońskim. W swoich badaniach koncentruje się na wykazaniu różnic ideologicznych i kulturowych pomiędzy europejskim i japońskim systemem prawa prywatnego, z naciskiem na prawo rodzinne. Prywatnie mieszkaniec Sagamihary (prefektura Kanagawa).