Pearsall Alan

Alan William Halliday Pearsall ISO (14 listopada 1925, Leeds – 31 marca 2006, Londyn) to brytyjski historyk marynistyki i kolei żelaznych, kustosz i badacz, który przez trzydzieści lat (1955–1985) pracował w National Maritime Museum w Greenwich. Urodził się w rodzinie akademickiej – jego ojciec, William Harold Pearsall FRS, był profesorem biologii wód słodkich na uniwersytetach w Sheffield i Manchesterze, a matka, Marjorie Williamson, wykładała botanikę. Choroba w dzieciństwie uniemożliwiła mu naukę szkolną w wieku 9–13 lat, jednak po ukończeniu szkoły w Morecambe w 1942 roku, w wieku 17 lat zgłosił się ochotniczo do Royal Navy, służąc głównie na Oceanie Indyjskim, gdzie był świadkiem dwóch buntów załóg. Po demobilizacji i roku rekonwalescencji podjął studia historyczne w Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge, a następnie rozpoczął pracę doktorską z historii marynarki pod kierunkiem profesora Geralda S. Grahama w King's College London, której jednak nie ukończył.

W 1955 roku, za zachętą Grahama, Pearsall podjął pracę jako asystent w National Maritime Museum, awansując w latach 60. na stanowisko kustosza manuskryptów, a następnie historyka instytucji. Po przejściu na emeryturę w 1985 roku został odznaczony Imperial Service Order w uznaniu swojej wszechstronnej wiedzy z zakresu pięciu stuleci brytyjskiej historii morskiej. Choć nie opublikował żadnej wielkiej monografii autorskiej, jego dorobek obejmuje liczne artykuły naukowe, recenzje i opracowania źródłowe, w tym współredagowaną z Peterem Mathiasem pracę „Shipping: a survey of historical records" (1971), pamflety poświęcone komunikacji morskiej na Kanale Północnym, artykuły o konwojach brytyjskich w Morzu Północnym w latach 1781–1782, o bombardowaniu Akry w 1840 roku oraz o okrętach bombowych. Wniósł również znaczący wkład do Oxford Dictionary of National Biography (2004), przygotowując lub aktualizując biografie kilkudziesięciu oficerów Royal Navy z XVII–XIX wieku. Pearsall był aktywnym członkiem około trzydziestu towarzystw naukowych i specjalistycznych, w tym Navy Records Society, której służył jako członek Rady i wiceprezydent, redagując także materiały źródłowe do tomu stulecia Towarzystwa (1993). Jego wiedza, skromność i gotowość do pomocy uczyniły go nieformalnym autorytetem i „wyrocznią naukową" dla trzech pokoleń historyków marynistyki – jego rady i konsultacje zostały podziękowane w setkach prac badawczych. Interesował się również historią kolei, zwłaszcza promów kolejowych, co zaowocowało studiami nad usługami transportowymi w Kanale Północnym oraz analizami rozkładów jazdy. Prace Pearsalla wyróżniają się rzetelnością źródłową, dogłębną znajomością archiwaliów morskich i kolejowych oraz zdolnością do syntezy złożonych zagadnień historycznych. Jego dorobek, ceniony zarówno przez profesjonalistów, jak i pasjonatów, adresowany jest do historyków marynarki wojennej, badaczy historii transportu, modelarzy i entuzjastów dziedzictwa morskiego. Publikacje Alana W.H. Pearsalla dostępne są w bibliotekach specjalistycznych (w tym w zbiorach National Maritime Museum), księgarniach antykwarycznych oraz w zasobach cyfrowych instytucji naukowych.

Książki i publikacje jego autorstwa: