George Mellinger to ceniony amerykański historyk i autor specjalizujący się w dziejach radzieckiego lotnictwa wojskowego, którego publikacje dla wydawnictwa Osprey Publishing stanowią fundament zachodniej wiedzy o asach przestworzy Związku Radzieckiego. W ramach popularnych serii, takich jak Aircraft of the Aces (m.in. Yakovlev Aces of World War 2 czy LaGG & La Aces of World War 2), Mellinger dokonał tytanicznej pracy archiwalnej, przybliżając sylwetki pilotów latających na maszynach konstrukcji Jakowlewa i Ławoczkina oraz dokumentując ich starcia na Froncie Wschodnim. Jego publikacje wyróżniają się szczegółową analizą ewolucji technicznej radzieckich myśliwców oraz rzetelnym zestawieniem biografii asów, takich jak Iwan Kożedub czy Aleksander Pokryszkin, z danymi operacyjnymi pułków lotniczych. Jako badacz, Mellinger odegrał kluczową rolę w demitologizacji radzieckiego lotnictwa, łącząc techniczną wiedzę o samolotach z głębokim zrozumieniem radzieckiej doktryny wojennej i realiów walki powietrznej nad Europą Wschodnią.
Charles D. "Chuck" Melson to współczesny amerykański historyk wojskowości i autor, którego twórczość koncentruje się na historii United States Marine Corps, ze szczególnym uwzględnieniem działań marines podczas II wojny światowej oraz wojny w Wietnamie. Pełnił funkcję Głównego Historyka Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych w kwaterze głównej USMC w Waszyngtonie oraz w Marine Corps University w Quantico w stanie Wirginia. Przez dwadzieścia trzy lata pisał, współtworzył lub redagował oficjalne publikacje i serie historyczne, a także pracował jako historyk wspólny dla Dowództwa Centralnego Stanów Zjednoczonych oraz Dowództwa Operacji Specjalnych. Jego służba wojskowa obejmowała dwadzieścia pięć lat w szeregach United States Marine Corps, w tym służbę w Wietnamie w ramach 9. Pułku Piechoty Morskiej, co zapewniło mu unikalną, praktyczną perspektywę w badaniach nad historią militarną.
Michael Melvin to brytyjski historyk marynistyki i autor specjalizujący się w historii małych jednostek Royal Navy okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem trałowców motorowych (Motor Minesweepers – MMS) oraz ich roli w operacjach przybrzeżnych i konwojowych. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim fundamentalną monografię „The Role of the Motor Minesweeper in World War II", wydaną w 1992 roku przez Square One Publications. Praca ta stanowi kompleksowe opracowanie historii, konstrukcji i służby bojowej brytyjskich trałowców typu "MMS" – niewielkich, drewnianych jednostek o długości około 120 stóp, które odegrały kluczową rolę w oczyszczaniu szlaków morskich z min, eskorcie konwojów przybrzeżnych oraz wsparciu operacji desantowych. Melvin, opierając się na archiwalnych dokumentach Admiralicji, dziennikach pokładowych oraz relacjach weteranów, przedstawił nie tylko aspekty techniczne i taktyczne tych jednostek, ale także ludzki wymiar ich służby – profesjonalizm, odwagę i codzienne wyzwania, z jakimi mierzyli się oficerowie i marynarze pokładów MMS.
David W. Menard to amerykański historyk lotnictwa wojskowego, badacz i autor specjalizujący się w historii amerykańskich samolotów bojowych z okresu zimnej wojny, ze szczególnym uwzględnieniem myśliwców i bombowców taktycznych United States Air Force. Jest uznawany za światowego eksperta w dziedzinie samolotu F-100 Super Sabre. Jako autor Menard współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze lotniczej i militarnej, takimi jak Osprey Publishing, Schiffer Publishing, The Crowood Press oraz Kalmbach Publishing. Do jego najważniejszych prac należy tom "F-100 Super Sabre Units of the Vietnam War" z prestiżowej serii Osprey Combat Aircraft (tom 89), napisany wspólnie z Peterem E. Daviesem i zilustrowany przez Rolando Ugoliniego, stanowiący szczegółowe opracowanie historii operacyjnej jednostek wyposażonych w legendarny myśliwiec-bombowiec North American F-100 Super Sabre podczas konfliktu wietnamskiego.
Patrick Mercer OBE (ur. 1956, Wielka Brytania) to brytyjski historyk wojskowości, oficer British Army, dziennikarz i polityk specjalizujący się w historii wojny krymskiej, konfliktów wiktoriańskich oraz operacji pokojowych końca XX wieku. Urodzony w 1956 roku, Mercer studiował historię nowożytną na Uniwersytecie Oksfordzkim, po czym wstąpił do British Army. Służył przez 25 lat w armii brytyjskiej, głównie w Irlandii Północnej, Ugandzie i Bośni, gdzie dowodził batalionem piechoty. Za swoją służbę otrzymał wyróżnienie za odwagę, a w 1997 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE).
Peter B. Mersky to wybitny amerykański historyk lotnictwa morskiego, autor i emerytowany oficer United States Navy, urodzony w 1945 roku, którego twórczość koncentruje się na historii lotnictwa Marynarki Wojennej USA i Korpusu Piechoty Morskiej, ze szczególnym uwzględnieniem konfliktów drugiej połowy XX wieku, w tym wojny w Wietnamie. Ukończył Rhode Island School of Design, uzyskując tytuł licencjata w dziedzinie ilustracji, co stanowi unikalne połączenie kompetencji artystycznych i historycznych w jego późniejszej działalności. Służył w marynarce wojennej przez 23 lata, w tym na stanowiskach aktywnych i w rezerwie, dochodząc do stopnia komandora podporucznika (Commander). W trakcie służby latał na wielu typach samolotów, o których później pisał, w tym na A-7 Corsair II, a także pracował jako autor, a następnie redaktor naczelny magazynu "Approach", poświęconego bezpieczeństwu lotniczemu Marynarki i Korpusu Piechoty Morskiej.
Mihályi Balázs to współczesny węgierski kartograf i historyk wojskowości, urodzony w 1980 roku w Budapeszcie, którego twórczość koncentruje się na badaniach nad oblężeniem Budapesztu w latach 1944–1945 oraz fortyfikacjami XX wieku w regionie Karpat. W 1994 roku rozpoczął naukę w budapeszteńskim gimnazjum im. Istvána Széchenyiego, gdzie zdał maturę w 1998 roku, po czym podjął studia kartograficzne na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Loránda Eötvösa, które ukończył w 2003 roku. Już w trakcie studiów zorientował się w kierunku historycznych map, a jego praca dyplomowa poświęcona była kartograficznemu opracowaniu oblężenia Budapesztu, co zaowocowało współpracą z historykiem Krisztiánem Ungvárym i udziałem w publikacji jego książki "Budapest ostroma". W latach 2003–2006 studiował stosowaną geoinformatykę na Uniwersytecie Technicznym w Budapeszcie, a równolegle w latach 2003–2007 ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Loránda Eötvösa, uzyskując w 2007 roku stopień doktora na podstawie rozprawy o geoinformatycznym przetwarzaniu wydarzeń historycznych.
Alexander Mikaberidze (gruz. ალექსანდრე მიქაბერიძე) to wybitny gruzińsko-amerykański historyk, prawnik i autor, urodzony 27 stycznia 1978 roku w Aktobe w Kazachskiej SRR, gdzie jego rodzice przebywali w ramach pracy zawodowej. W 1990 roku rodzina powróciła do Gruzińskiej SRR, która rok później uzyskała niepodległość. Mikaberidze ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Państwowym w Tbilisi w 1999 roku, uzyskując dyplom z prawa międzynarodowego, a następnie w latach 1996–2000 pracował w gruzińskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, zajmując się kwestiami praw człowieka oraz relacjami z Radą Europy. W 2000 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby poświęcić się badaniom historycznym, i uzyskał tytuł doktora historii w 2003 roku w Instytucie Napoleona i Rewolucji Francuskiej na Florida State University.
Marcin Mikiel to polski marynista, publicysta, miłośnik spraw wojennomorskich, autor artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej, m.in. w magazynie "Okręty Wojenne" oraz "Okręty".
Marian Mikołajczuk to polski historyk i publicysta, specjalizujący się w lotnictwie wojskowym. Jest autorem wielu artykułów i publikacji w prasie specjalistycznej.
Simon Millar (ur. 1957, Malezja) to brytyjski historyk wojskowości, były oficer British Army i autor specjalizujący się w historii militarnej XVII i XVIII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen Fryderyka Wielkiego, kampanii napoleońskich oraz konfliktów z Imperium Osmańskim. Urodzony w Malezji w 1957 roku, Millar kształcił się w Wielkiej Brytanii, po czym w 1977 roku wstąpił do Royal Military Academy Sandhurst i rozpoczął służbę w British Army. Służył w elitarnym pułku Irish Guards, gdzie zdobył praktyczne doświadczenie wojskowe, które później wzbogaciło jego prace badawcze o perspektywę operacyjną i taktyczną. W 1994 roku przeszedł na emeryturę ze służby czynnej, jednak w 2001 roku powrócił do swojego pułku, kontynuując zaangażowanie w działalność wojskową w charakterze rezerwy.
Douglas Miller to brytyjski historyk wojskowości, emerytowany akademik i autor specjalizujący się w historii militarnej Europy Środkowej okresu renesansu i reformacji, ze szczególnym uwzględnieniem wojskowości niemieckiej i szwajcarskiej pierwszej połowy XVI wieku. Jako badacz Miller posiada unikalne kwalifikacje łączące wykształcenie akademickie z ponad czterdziestoletnim doświadczeniem w badaniach archiwalnych nad historią wojskową Niemiec i Szwajcarii lat 1300–1550. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji piechoty najemnej, w tym słynnych Landsknechtów oraz szwajcarskich rejtarów i pikinierów.