Enrico Leproni to włoski badacz, historyk marynistyki i publicysta, który wniósł znaczący wkład w popularyzację historii technicznej Regia Marina (Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch) na łamach czasopisma "Okręty Wojenne". W gronie międzynarodowych autorów współpracujących z polską redakcją, Leproni jest ceniony za odkrywanie mało znanych aspektów włoskiej myśli okrętowej. Enrico Leproni to autor, który w polskiej literaturze marynistycznej pełni rolę eksperta od elegancji i inżynierii włoskich okrętów. Jego teksty pozwalają zrozumieć, że włoskie jednostki były budowane według zupełnie innej filozofii niż brytyjskie czy amerykańskie – z naciskiem na estetykę, prędkość i innowacyjność technologiczną. Dzięki jego pracy, szczegóły konstrukcyjne najszybszych krążowników świata czy losy niszczycieli osłaniających konwoje do Afryki Północnej stały się dostępne dla polskich pasjonatów w formie profesjonalnych studiów historyczno-technicznych.
Ryszard Leszczyński to nieżyjący już (1945 – 2021) wybitny polski marynista, starszy oficer mechanik okrętowy, honorowy kapitan żeglugi wielkiej, doktor nauk historycznych, pisarz i publicysta morski. Autor trylogii "Tragedie rybackiego morza" dokumentującej powojenne katastrofy polskich statków rybackich i czterotomowego dzieła "Ginące frachtowce", opisującego z benedyktyńską starannością przebieg i przyczyny zatonięć statków powojennej polskiej marynarki handlowej, losy ich załóg oraz ponad 600 stronicowej, pierwszej w polskiej historiografii monografii dziejów floty pomocniczej, "Katastrofy i wypadki morskie floty pomocniczej PMH (1926 – 2016)", będącej Jego dysertacją doktorską, obronioną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 11 października 2016 roku. Był absolwentem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni w roku 1967 i Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego.
Jerzy Lewandowski to jeden z najbardziej zasłużonych polskich autorów i badaczy historii marynistyki, od dekad związany z czasopismem "Okręty Wojenne". W środowisku historyków morskich uznawany jest za czołowego polskiego eksperta od historii operacyjnej i technicznej floty niemieckiej (Kaiserliche Marine oraz Kriegsmarine). To, co wyróżnia Jerzego Lewandowskiego na tle innych autorów "Okrętów Wojennych", to fakt, że jest on nie tylko historykiem, ale przede wszystkim wybitnym rysownikiem i dokumentalistą technicznym. Jego autorskie plany i sylwetki okrętów stały się znakiem rozpoznawczym czasopisma, stanowiąc dla czytelników (a zwłaszcza modelarzy) bezcenne źródło informacji.
Peter Lieb to niemiecki historyk wojskowości, urodzony w 1974 roku w Garmisch-Partenkirchen. Specjalizuje się w historii III Rzeszy i II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem zachodniego teatru działań wojennych oraz polityki okupacyjnej Wehrmachtu. Jest absolwentem Uniwersytetu w Monachium, gdzie uzyskał stopień doktora na podstawie pracy dotyczącej radykalizacji działań wojennych na Zachodzie w 1944 roku. Jego dysertacja została wyróżniona prestiżową nagrodą im. Wernera Hahlwega w 2006 roku i wydana drukiem w 2007 roku pod tytułem Konventioneller Krieg oder NS-Weltanschauungskrieg? Kriegführung und Partisanenbekämpfung in Frankreich 1943/44 („Wojna konwencjonalna czy wojna światopoglądowa NS? Prowadzenie wojny i walka z partyzantką we Francji 1943/44").
Karol Lipiński to hobbysta, historyk i znawca tematyki wojennomorskiej, publikujący na łamach wielu magazynów specjalistycznych, m.in. "Okręty Wojenne".
Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej.
Fiodor Wiktorowicz Lisicyn (ros. Федор Викторович Лисицын, ang. Fedor Viktorovich Lisitsyn) to rosyjski rosyjski historyk, wirusolog, ale lepiej znany jako publicysta zajmujący się tematyką historyczną. Historyk wojskowości, bloger. Autor wielu książek i publikacji w prasie specjalistycznej. Urodził się w 1973 roku. Ukończył Moskiewską Państwową Akademię Technologii Chemicznej im. Łomonosowa (MITHT) (1990 - 1996). Dawniej starszy pracownik naukowy Instytutu Badawczego Wirusologii im DI. Iwanowskiego. Obecnie Wiodący specjalista Centrum Badawczego Epidemiologii i Mikrobiologii im. A.I. Gamaleja.
Antonio G. E. Lissarraga (często występujący pod nazwiskiem Lissarraga) to wybitny hiszpański historyk marynistyki i rysownik, którego prace na łamach "Okrętów Wojennych" oraz czołowych pism hiszpańskich (jak "Revista de Historia Naval") stanowią fundament wiedzy o technicznej historii floty hiszpańskiej (Armada Española). Lissarraga jest uznawany za jednego z najlepszych dokumentalistów, potrafiących połączyć skrupulatną kwerendę archiwalną z niezwykle precyzyjną rekonstrukcją graficzną okrętów.
David List to brytyjski autor i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii jednostek specjalnych British Army z okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem Long Range Desert Group (LRDG) oraz operacji na teatrze północnoafrykańskim. Jako badacz List posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojny pustynnej i działań specjalnych. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu działalności elitarnych formacji brytyjskich i alianckich działających na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej w latach 1940–1945.
Wojciech Lizakowski to współczesny polski autor i publicysta specjalizujący się w tematyce marynarki wojennej, którego działalność koncentruje się na historii lotnictwa morskiego oraz działaniach flot alianckich podczas II wojny światowej. Jako autor publikuje regularnie w polskich czasopismach specjalistycznych, takich jak "Morze, Statki i Okręty" czy "Okręty", gdzie jego artykuły poświęcone historii floty spotykają się z uznaniem czytelników i badaczy. Do jego najważniejszych prac należą opracowania dotyczące kanadyjskich załóg lotniskowców Royal Navy, opublikowane w magazynie "Morze, Statki i Okręty" w 2023 roku, a także artykuły poświęcone początkom lotnictwa morskiego Kanady.
Alfredo Logoluso – włoski historyk lotnictwa wojskowego i inżynier lotniczy, były oficer sekcji obrony przeciwlotniczej włoskich sił powietrznych (Aeronautica Militare), specjalizujący się w historii lotnictwa okresu wojny domowej w Hiszpanii oraz II wojny światowej. Jest autorem monografii z serii Aircraft of the Aces wydawanej przez Osprey Publishing, w tym cenionej pracy „Fiat CR.32 Aces of the Spanish Civil War" (2010), która stanowi operacyjną historię najbardziej udanego myśliwca hiszpańskiej wojny domowej. Publikuje również artykuły w specjalistycznych periodykach, takich jak „Stormo Magazine", gdzie prezentuje szczegółowe analizy malowania i kamuflażu samolotów bojowych. Jego dorobek obejmuje badania nad asami myśliwskimi Regia Aeronautica, konstrukcją dwupłatowych myśliwców Fiat oraz operacjami lotniczymi na froncie afrykańskim i śródziemnomorskim. Prace Logoluso, cenione za precyzję techniczną i korzystanie z archiwalnych źródeł włoskich, dostępne są w księgarniach specjalistycznych oraz bibliotekach wojskowych na całym świecie.
Marc Lohnstein to współczesny holenderski historyk wojskowości i autor, urodzony i mieszkający w Holandii, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej dawnych kolonii holenderskich, ze szczególnym uwzględnieniem Indonezji i Surinamu. Posiada tytuł magistra historii, a jego główne obszary zainteresowań badawczych obejmują wyposażenie, mundury i taktykę armii oraz organizacji policyjnych w byłych koloniach holenderskich. Zawodowo pracuje jako asystent kustosza w Królewskim Domu dla Emerytowanych Personelu Wojskowego i Muzeum Bronbeek w Arnhem, co zapewnia mu bezpośredni dostęp do unikalnych źródeł archiwalnych i artefaktów związanych z historią kolonialną Holandii.
Enrico Leproni to włoski badacz, historyk marynistyki i publicysta, który wniósł znaczący wkład w popularyzację historii technicznej Regia Marina (Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch) na łamach czasopisma "Okręty Wojenne". W gronie międzynarodowych autorów współpracujących z polską redakcją, Leproni jest ceniony za odkrywanie mało znanych aspektów włoskiej myśli okrętowej. Enrico Leproni to autor, który w polskiej literaturze marynistycznej pełni rolę eksperta od elegancji i inżynierii włoskich okrętów. Jego teksty pozwalają zrozumieć, że włoskie jednostki były budowane według zupełnie innej filozofii niż brytyjskie czy amerykańskie – z naciskiem na estetykę, prędkość i innowacyjność technologiczną. Dzięki jego pracy, szczegóły konstrukcyjne najszybszych krążowników świata czy losy niszczycieli osłaniających konwoje do Afryki Północnej stały się dostępne dla polskich pasjonatów w formie profesjonalnych studiów historyczno-technicznych.
Ryszard Leszczyński to nieżyjący już (1945 – 2021) wybitny polski marynista, starszy oficer mechanik okrętowy, honorowy kapitan żeglugi wielkiej, doktor nauk historycznych, pisarz i publicysta morski. Autor trylogii "Tragedie rybackiego morza" dokumentującej powojenne katastrofy polskich statków rybackich i czterotomowego dzieła "Ginące frachtowce", opisującego z benedyktyńską starannością przebieg i przyczyny zatonięć statków powojennej polskiej marynarki handlowej, losy ich załóg oraz ponad 600 stronicowej, pierwszej w polskiej historiografii monografii dziejów floty pomocniczej, "Katastrofy i wypadki morskie floty pomocniczej PMH (1926 – 2016)", będącej Jego dysertacją doktorską, obronioną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 11 października 2016 roku. Był absolwentem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni w roku 1967 i Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego.
Peter Lieb to niemiecki historyk wojskowości, urodzony w 1974 roku w Garmisch-Partenkirchen. Specjalizuje się w historii III Rzeszy i II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem zachodniego teatru działań wojennych oraz polityki okupacyjnej Wehrmachtu. Jest absolwentem Uniwersytetu w Monachium, gdzie uzyskał stopień doktora na podstawie pracy dotyczącej radykalizacji działań wojennych na Zachodzie w 1944 roku. Jego dysertacja została wyróżniona prestiżową nagrodą im. Wernera Hahlwega w 2006 roku i wydana drukiem w 2007 roku pod tytułem Konventioneller Krieg oder NS-Weltanschauungskrieg? Kriegführung und Partisanenbekämpfung in Frankreich 1943/44 („Wojna konwencjonalna czy wojna światopoglądowa NS? Prowadzenie wojny i walka z partyzantką we Francji 1943/44").
Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej.
Fiodor Wiktorowicz Lisicyn (ros. Федор Викторович Лисицын, ang. Fedor Viktorovich Lisitsyn) to rosyjski rosyjski historyk, wirusolog, ale lepiej znany jako publicysta zajmujący się tematyką historyczną. Historyk wojskowości, bloger. Autor wielu książek i publikacji w prasie specjalistycznej. Urodził się w 1973 roku. Ukończył Moskiewską Państwową Akademię Technologii Chemicznej im. Łomonosowa (MITHT) (1990 - 1996). Dawniej starszy pracownik naukowy Instytutu Badawczego Wirusologii im DI. Iwanowskiego. Obecnie Wiodący specjalista Centrum Badawczego Epidemiologii i Mikrobiologii im. A.I. Gamaleja.