Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej. |
W 1990 roku Nick Lipscombe uzyskał tytuł magistra nauk na Cranfield University w Shrivenham oraz w Indyjskiej Szkole Sztabowej Służb Obrony. Jest uznanym autorem licznych prac z zakresu historii militarnej, obejmujących okres od XVII do XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen napoleońskich. Dzięki siedmiu i pół roku spędzonym na Półwyspie Iberyjskim jest uznawany za światowego autorytetu w dziedzinie bitew i pól walk z epoki wojny na Półwyspie. Jego atlas The Peninsular War Atlas został wybrany przez historyka Andrew Robertsa jako jedna z najlepszych książek historycznych roku 2010 w rankingu „Daily Telegraph". Lipscombe był także redaktorem i współautorem oficjalnej publikacji Waterloo 200 – Waterloo, The Decisive Victory – przygotowanej z okazji dwusetnej rocznicy bitwy pod Waterloo. Pełnił funkcję przewodniczącego organizacji Peninsular War 200, powołanej do koordynacji obchodów dwusetlecia bitew i oblężeń wojny na Półwyspie, współpracując przy tym z brytyjskim Ministerstwem Obrony, Foreign and Commonwealth Office oraz władzami cywilnymi i wojskowymi Hiszpanii, Francji i Portugalii. Jest również powiernikiem Brytyjskiego Cmentarza w Elvas w Portugalii.
W 2015 roku Nick Lipscombe został doradcą i prezenterem w dokumencie BBC Wellington: The Iron Duke Unmasked. W tym samym roku został wybrany członkiem Royal Historical Society, a od 2017 roku wykłada jako tutor w Departamencie Edukacji Ustawicznej Uniwersytetu Oksfordzkiego. Od 2018 roku zasiada w Komitecie Brytyjskiej Komisji Historii Wojskowości. Jego dorobek pisarski obejmuje takie tytuły jak The Peninsular War Atlas (2010, wydanie poprawione 2014), Wellington's Guns (2013), Bayonne & Toulouse 1813-14: Wellington Invades France (2014), Wellington's Forgotten Front (2013), Wellington's Eastern Front: The Campaign on the East Coast of Spain 1810-1814 (2016), Waterloo: The Decisive Victory (2015) oraz The English Civil War: An Atlas and Concise History of the Wars of the Three Kingdoms 1639–51 (2020). Publikacje Lipscombe'a, wydawane przez renomowane oficyny takie jak Osprey Publishing, Pen & Sword Books czy Bloomsbury, wyróżniają się połączeniem rzetelnej analizy źródeł z przystępnym stylem narracji oraz bogatym materiałem ilustracyjnym, w tym szczegółowymi mapami taktycznymi, co czyni je cennym źródłem wiedzy zarówno dla badaczy akademickich, jak i miłośników historii wojskowości.
Nick Lipscombe mieszka w Oksfordzie, gdzie kontynuuje działalność badawczą, dydaktyczną i popularyzatorską. Regularnie prowadzi wykłady, wycieczki po polach bitew oraz konsultacje eksperckie, a jego prace są cenione za interdyscyplinarne podejście, łączące perspektywę praktyka-żołnierza z metodologią naukową. Publikacje autora dostępne są za pośrednictwem stron wydawnictw Osprey Publishing i Bloomsbury oraz w księgarniach internetowych, takich jak Amazon czy Goodreads, gdzie czytelnicy mogą zapoznać się z opiniami na temat jego dorobku.
Książki i publikacje jego autorstwa:
| Tytuł | Typ publikacji | Rok wydania |
| Bayonne and Toulouse 1813-14: Wellington Invades France | Książka serii "Campaign" | 2014 |
Pułkownik Nicolas John Lipscombe FRHistS to brytyjski historyk wojskowości, autor, wykładowca i przewodnik turystyczny, urodzony 5 czerwca 1958 roku w Angers we Francji. Jest absolwentem St. Peter's Catholic School w Bournemouth oraz Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, gdzie otrzymał prestiżowe stypendium im. Tombsa Bensona. W 1981 roku został oficerem Królewskiego Pułku Artylerii, a przez kolejne trzydzieści cztery lata służył w British Army, spędzając większość kariery za granicą i na operacjach bojowych. W 2006 roku został uhonorowany amerykańskim Brązowym Medalem Zasługi (Bronze Star Medal) w uznaniu za służbę podczas operacji koalicyjnych w Iraku. Po zakończeniu służby wojskowej w 2013 roku poświęcił się w pełni działalności naukowej i pisarskiej.