John Lambert (1937–2016) to wybitny brytyjski historyk marynistyki i ilustrator, specjalizujący się w historii małych okrętów wojennych, od kutrów torpedowych po niszczyciele. Jego prace wyróżniały się niezwykłą precyzją techniczną – szczegółowe rysunki okrętów i systemów uzbrojenia przygotowywał w oparciu o oficjalne źródła admiralicji oraz dokumentację stoczniową. Przez całą karierę opublikował ponad 350 artykułów w czasopismach modelarskich i specjalistycznych, takich jak „Model Boats", „Airfix Magazine", „Scale Models", „Model Shipwright" czy „Marine Modelling International". Jest autorem cenionych monografii, w tym wielotomowego dzieła „Allied Coastal Forces of World War II" (wspólnie z Alem Rossem), poświęconego alianckim siłom przybrzeżnym, oraz tytułów z serii Anatomy of the Ship: „The Fairmile D Motor Torpedo Boat" oraz „The Submarine Alliance" (wspólnie z Davidem Hillem). Współpracował również z Alanem Ravenem przy pracy „Flower Class Corvettes in World War II". Publikacje Lamberta, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i entuzjastów techniki morskiej, cenione są za rzetelność źródłową, dbałość o detale konstrukcyjne oraz wartość dokumentacyjną, a dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz na rynku wtórnym.
John P. Langellier (ur. Tucson, Arizona, Stany Zjednoczone) to amerykański historyk wojskowości, public historian i autor specjalizujący się w historii amerykańskiego Zachodu, ze szczególnym uwzględnieniem Buffalo Soldiers, kawalerii USA XIX wieku oraz konfliktów zbrojnych na pograniczu amerykańsko-meksykańskim. Langellier dorastał w Tucson w Arizonie, gdzie od wczesnej młodości rozwinął pasję do historii regionu Borderlands i amerykańskiego Zachodu. Kształcił się na University of San Diego, gdzie uzyskał tytuły licencjata i magistra z historii oraz archeologii historycznej, a następnie obronił doktorat z historii wojskowości na Kansas State University. Przez ponad cztery dekady pracował na różnych stanowiskach w sektorze public history, zajmując się interpretacją historyczną, zarządzaniem zasobami kulturowymi oraz edukacją publiczną.
Mark Lardas to amerykański historyk marynarki wojennej, inżynier i płodny autor publikacji poświęconych historii morskiej, technice wojskowej oraz dziejom Teksasu. Urodzony i wychowany w Stanach Zjednoczonych, na co dzień mieszka w League City w stanie Teksas, gdzie łączy działalność pisarską z pracą inżynierską. Jego wykształcenie techniczne ma fundamentalny wpływ na charakter jego twórczości, pozwalając mu na szczegółową analizę konstrukcji okrętów, systemów uzbrojenia oraz aspektów technologicznych historycznych bitew morskich. Jest członkiem prestiżowych organizacji historycznych, w tym Company of Military Historians, a jego pasją jest również modelarstwo okrętowe, co przekłada się na niezwykłą dbałość o detale w jego publikacjach.
Robert P. Largess to amerykański historyk marynarki wojennej, autor i recenzent specjalizujący się w historii United States Navy okresu zimnej wojny, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji okrętów podwodnych, innowacji technicznych oraz historii stoczni w Portsmouth. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim monografię „U.S.S. Albacore: Forerunner of the Future", wydaną w 1999 roku przez Portsmouth Marine Society we współpracy z Jamesem L. Mandelblattem. Praca ta stanowi szczegółowe opracowanie historii eksperymentalnego okrętu podwodnego USS "ALBACORE" (AGSS-569), który jako pierwszy otrzymał kadłub w kształcie „kropli wody" (tzw. body of revolution), rewolucjonizując projektowanie okrętów podwodnych i stając się protoplastą współczesnych jednostek tej klasy.
Richard Lathrop (ur. 1967) to amerykański autor i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii współczesnej techniki pancernej, ze szczególnym uwzględnieniem amerykańskich pojazdów bojowych okresu zimnej wojny i wojny w Wietnamie. Jako badacz Lathrop posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie akademickie z praktyczną pasją do kolekcjonowania i renowacji historycznych pojazdów wojskowych. Posiada tytuł licencjata (BA) z historii uzyskany w Glassboro State College (obecnie Rowan University) w stanie New Jersey. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu rozwoju, konstrukcji i operacyjnego zastosowania amerykańskich systemów broni pancernej drugiej połowy XX wieku.
Jonathan David Latimer (24 czerwca 1964, Prestatyn, Walia – 4 stycznia 2009) to brytyjski historyk wojskowości, oceanograf i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych XVIII–XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii północnoafrykańskich II wojny światowej, wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku oraz historii piractwa na Karaibach. Urodzony w Prestatyn w Walii, Latimer kształcił się w Christleton County High School w Chester. Studiował geografię na University College w Swansea, po czym zmienił kierunek i ukończył oceanografię. Pracował jako oceanograf i naukowiec środowiskowy, zanim w 1997 roku poświęcił się w pełni pisarstwu historycznemu. W 2003 roku został honorowym pracownikiem naukowym swojej alma mater (wówczas już Swansea University) oraz wykładowcą historii w ramach programu studiów „Wojna i Społeczeństwo". Był również wykładowcą gościnnym w Joint Services Command and Staff College w Shrivenham.
James "Jim" Laurier to światowej klasy artysta lotniczy i ilustrator, znany z niezwykle realistycznych i historycznie dokładnych obrazów przedstawiających samoloty wojskowe. Urodził się w Nowej Anglii i już od najmłodszych lat łączył pasję do rysowania z fascynacją lotnictwem. Ukończył Paier School of Art w Connecticut w 1978 roku z wyróżnieniem, po czym rozpoczął profesjonalną karierę, początkowo ilustrując magazyny science fiction w Nowym Jorku. Co wyróżnia Lauriera na tle innych artystów lotniczych, to jego bezpośrednie doświadczenie w lataniu różnymi typami samolotów, w tym myśliwcami o napędzie tłokowym i odrzutowym. To rzadka umiejętność, która pozwala mu na unikalne zrozumienie dynamiki lotu i warunków atmosferycznych, co przekłada się na niezwykły realizm jego dzieł.
Karl Lautenschlager to amerykański analityk obronności, historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii techniki morskiej, ewolucji strategii navalnej oraz wpływie innowacji technologicznych na rozwój marynarek wojennych. Przez wiele lat pracował jako Staff Defense Analyst w Los Alamos National Laboratory, a wcześniej był stypendystą Advanced Research Scholar w Naval War College w Newport. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne artykuły naukowe i monografie poświęcone kluczowym zagadnieniom historii floty wojennej. Do najważniejszych prac Lautenschlagera należą: „Technology and the Evolution of Naval Warfare", opublikowana w prestiżowym periodyku „International Security" (tom 8, nr 2, jesień 1983), stanowiąca fundamentalną analizę relacji między postępem technicznym a zmianami w doktrynach morskich, oraz „The Submarine in Naval Warfare, 1901-2001", opublikowana w „International Security" (tom 11, nr 3, zima 1986-1987), będąca kompleksowym przeglądem ewolucji technologii okrętów podwodnych, ich możliwości operacyjnych i strategii ich użycia na przestrzeni całego XX wieku.
Brian Lavery (urodzony 18 lipca 1945) to brytyjski historyk marynarki, autor i emerytowany kustosz w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich w Londynie, Anglia. Lavery urodził się w Szkocji i wychował w Dumbarton. Po ukończeniu studiów Lavery pracował najpierw jako nauczyciel, następnie w branży poligraficznej, zanim stopniowo rozwinął swoje zainteresowania dziedzictwem morskim jako autor, konsultant i kurator, budując solidną reputację wysoce szanowanego autorytetu w tej dziedzinie. Pracował w Chatham Historic Dockyard przy wystawie Drewniane ściany. Przez 14 lat pracy w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich rozwinął nowoczesną politykę kolekcjonerską i pracował przy licznych wystawach, takich jak Seapower, All Hands i kilku galeriach w inwestycji Neptune Court. Regularnie wykładał na statkach wycieczkowych, w tym brał udział w wielu rejsach na takielowniku Sea Cloud oraz odbywa rejsy morskie po Wielkiej Brytanii i Europie. Tradycyjne Boats & Tall Ships nazywają go "jednym z czołowych historyków marynarki na świecie”.
James P. Lawford (właśc. James Philip Lawford, 1914–1996) to brytyjski oficer, historyk wojskowości i autor specjalizujący się w historii British Army, wojsk kolonialnych Indii Brytyjskich oraz okresu wojen napoleońskich. Jako badacz Lawford posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie wojskowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Został mianowany oficerem w Indian Army w 1937 roku, a w następnym roku dołączył do 1. batalionu 16. Pułku Pendżabskiego. Służył w tym pułku aż do rozwiązania starej armii indyjskiej w 1947 roku, po czym przeniósł się do Royal Artillery, gdzie pełnił służbę do przejścia w stan spoczynku w 1961 roku w stopniu podpułkownika. Po zakończeniu kariery wojskowej został starszym wykładowcą w Królewskiej Akademii Wojskowej Sandhurst, gdzie kształcił przyszłych oficerów British Army.
Borys Nikołajewicz Lemaczko (1944 - 2009) (ros. Борис Николаевич Лемачко, ang. Boris Nikolayevich Lemachko) to rosyjski autor specjalizujący się w historii i technice wojennomorskiej. Autor licznych publikacji prasowych i książkowych, żywa skarbnica informacji o dziejach floty rosyjskiej i radzieckiej, niestrudzony tych dziejów popularyzator, współpracownik wielu roczników floty. Z Jego wspaniałych zbiorów materiałów ikonograficznych korzystali zarówno autorzy jak i wydawnictwa. Absolwent instytutu politechnicznego w syberyjskim Omsku, z wykształcenia inżynier technolog, przez dziesięciolecia kierownik techniczny i główny inżynier w zakładach przemysłowych. Od 1976 mieszkaniec Konakowa w rejonie Moskwy, przez ponad 50 lat życia, już od czasów szkoły średniej pasjonował się historią floty, poświęcając swemu hobby cały wolny czas i energię.
Hans Lengerer to jeden z najbardziej poważanych na świecie historyków marynistyki, uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie techniki i historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (Nippon Kaigun). Niemiecki badacz, który przez dziesięciolecia współpracował z japońskimi archiwistami (m.in. z Jiro Itanim), stał się kluczowym pomostem między hermetycznym światem japońskich dokumentów a europejskim czytelnikiem. Hans Lengerer to badacz, który "odczytał na nowo" historię japońskiej marynarki dla zachodniego świata. Jego teksty charakteryzują się niemal inżynierską precyzją – zamiast ogólnikowych opisów, czytelnik otrzymuje konkretne dane o ciśnieniu w kotłach, kątach podniesienia dział czy grubości płyt pancernych. W polskiej marynistyce jego nazwisko jest synonimem najwyższej jakości źródłowej, a jego prace o lotniskowcach takich jak "AKAGI" czy "KAGA" pozostają niedoścignionym wzorem monografii technicznej.
John Lambert (1937–2016) to wybitny brytyjski historyk marynistyki i ilustrator, specjalizujący się w historii małych okrętów wojennych, od kutrów torpedowych po niszczyciele. Jego prace wyróżniały się niezwykłą precyzją techniczną – szczegółowe rysunki okrętów i systemów uzbrojenia przygotowywał w oparciu o oficjalne źródła admiralicji oraz dokumentację stoczniową. Przez całą karierę opublikował ponad 350 artykułów w czasopismach modelarskich i specjalistycznych, takich jak „Model Boats", „Airfix Magazine", „Scale Models", „Model Shipwright" czy „Marine Modelling International". Jest autorem cenionych monografii, w tym wielotomowego dzieła „Allied Coastal Forces of World War II" (wspólnie z Alem Rossem), poświęconego alianckim siłom przybrzeżnym, oraz tytułów z serii Anatomy of the Ship: „The Fairmile D Motor Torpedo Boat" oraz „The Submarine Alliance" (wspólnie z Davidem Hillem). Współpracował również z Alanem Ravenem przy pracy „Flower Class Corvettes in World War II". Publikacje Lamberta, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i entuzjastów techniki morskiej, cenione są za rzetelność źródłową, dbałość o detale konstrukcyjne oraz wartość dokumentacyjną, a dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz na rynku wtórnym.
Mark Lardas to amerykański historyk marynarki wojennej, inżynier i płodny autor publikacji poświęconych historii morskiej, technice wojskowej oraz dziejom Teksasu. Urodzony i wychowany w Stanach Zjednoczonych, na co dzień mieszka w League City w stanie Teksas, gdzie łączy działalność pisarską z pracą inżynierską. Jego wykształcenie techniczne ma fundamentalny wpływ na charakter jego twórczości, pozwalając mu na szczegółową analizę konstrukcji okrętów, systemów uzbrojenia oraz aspektów technologicznych historycznych bitew morskich. Jest członkiem prestiżowych organizacji historycznych, w tym Company of Military Historians, a jego pasją jest również modelarstwo okrętowe, co przekłada się na niezwykłą dbałość o detale w jego publikacjach.
Jonathan David Latimer (24 czerwca 1964, Prestatyn, Walia – 4 stycznia 2009) to brytyjski historyk wojskowości, oceanograf i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych XVIII–XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii północnoafrykańskich II wojny światowej, wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku oraz historii piractwa na Karaibach. Urodzony w Prestatyn w Walii, Latimer kształcił się w Christleton County High School w Chester. Studiował geografię na University College w Swansea, po czym zmienił kierunek i ukończył oceanografię. Pracował jako oceanograf i naukowiec środowiskowy, zanim w 1997 roku poświęcił się w pełni pisarstwu historycznemu. W 2003 roku został honorowym pracownikiem naukowym swojej alma mater (wówczas już Swansea University) oraz wykładowcą historii w ramach programu studiów „Wojna i Społeczeństwo". Był również wykładowcą gościnnym w Joint Services Command and Staff College w Shrivenham.
James "Jim" Laurier to światowej klasy artysta lotniczy i ilustrator, znany z niezwykle realistycznych i historycznie dokładnych obrazów przedstawiających samoloty wojskowe. Urodził się w Nowej Anglii i już od najmłodszych lat łączył pasję do rysowania z fascynacją lotnictwem. Ukończył Paier School of Art w Connecticut w 1978 roku z wyróżnieniem, po czym rozpoczął profesjonalną karierę, początkowo ilustrując magazyny science fiction w Nowym Jorku. Co wyróżnia Lauriera na tle innych artystów lotniczych, to jego bezpośrednie doświadczenie w lataniu różnymi typami samolotów, w tym myśliwcami o napędzie tłokowym i odrzutowym. To rzadka umiejętność, która pozwala mu na unikalne zrozumienie dynamiki lotu i warunków atmosferycznych, co przekłada się na niezwykły realizm jego dzieł. 
Brian Lavery (urodzony 18 lipca 1945) to brytyjski historyk marynarki, autor i emerytowany kustosz w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich w Londynie, Anglia. Lavery urodził się w Szkocji i wychował w Dumbarton. Po ukończeniu studiów Lavery pracował najpierw jako nauczyciel, następnie w branży poligraficznej, zanim stopniowo rozwinął swoje zainteresowania dziedzictwem morskim jako autor, konsultant i kurator, budując solidną reputację wysoce szanowanego autorytetu w tej dziedzinie. Pracował w Chatham Historic Dockyard przy wystawie Drewniane ściany. Przez 14 lat pracy w Narodowym Muzeum Morskim w Greenwich rozwinął nowoczesną politykę kolekcjonerską i pracował przy licznych wystawach, takich jak Seapower, All Hands i kilku galeriach w inwestycji Neptune Court. Regularnie wykładał na statkach wycieczkowych, w tym brał udział w wielu rejsach na takielowniku Sea Cloud oraz odbywa rejsy morskie po Wielkiej Brytanii i Europie. Tradycyjne Boats & Tall Ships nazywają go "jednym z czołowych historyków marynarki na świecie”. 
Borys Nikołajewicz Lemaczko (1944 - 2009) (ros. Борис Николаевич Лемачко, ang. Boris Nikolayevich Lemachko) to rosyjski autor specjalizujący się w historii i technice wojennomorskiej. Autor licznych publikacji prasowych i książkowych, żywa skarbnica informacji o dziejach floty rosyjskiej i radzieckiej, niestrudzony tych dziejów popularyzator, współpracownik wielu roczników floty. Z Jego wspaniałych zbiorów materiałów ikonograficznych korzystali zarówno autorzy jak i wydawnictwa. Absolwent instytutu politechnicznego w syberyjskim Omsku, z wykształcenia inżynier technolog, przez dziesięciolecia kierownik techniczny i główny inżynier w zakładach przemysłowych. Od 1976 mieszkaniec Konakowa w rejonie Moskwy, przez ponad 50 lat życia, już od czasów szkoły średniej pasjonował się historią floty, poświęcając swemu hobby cały wolny czas i energię.