Wiktor Wieniaminowicz Jarowoj (ros. Виктор Вениаминович Яровой, ang. Viktor Veniaminovich Yarovoy) to wybitny rosyjski historyk marynista, badacz i publicysta, uznawany za jednego z największych ekspertów w dziedzinie historii technicznej rosyjskiej oraz radzieckiej floty wojennej i pomocniczej. Jego dorobek obejmuje setki artykułów oraz fundamentalne monografie publikowane w czołowych periodykach branżowych, takich jak „Gangut” (Гангут) czy „Morskaja Kampanija” (Морская кампания), w których z niezwykłą precyzją dokumentuje losy konkretnych typów jednostek — od niszczycieli i kanonierek po okręty podwodne i jednostki specjalne. Jarowoj słynie z niezwykle rzetelnej kwerendy w rosyjskich archiwach państwowych (m.in. RGA WMF), co pozwala mu na prostowanie błędów w oficjalnych spisach flot i odtwarzanie szczegółowych charakterystyk technicznych okrętów, które wcześniej pozostawały nieznane lub błędnie opisane. Jako autor łączy pasję historyczną z analitycznym podejściem do inżynierii okrętowej, co czyni jego prace bezcennym źródłem wiedzy dla historyków wojskowości, modelarzy oraz kolekcjonerów literatury marynistycznej na całym świecie.
Andrzej Marian Jaskuła (8 XII 1951, Gądki – 11 II 2024, Żukowo) to polski inżynier okrętowiec, historyk marynistyki, publicysta i nauczyciel, uznawany za nestora środowiska polskich pasjonatów historii floty wojennej. Ukończył Instytut Okrętowy Politechniki Gdańskiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika budownictwa okrętowego. W latach 1977–1989 pracował w Stoczni Gdańskiej na stanowiskach mistrza, dyspozytora i planisty. Od 1989 roku poświęcił się pracy dydaktycznej jako nauczyciel techniki, fizyki i informatyki w gdańskich szkołach, awansując do stopnia nauczyciela dyplomowanego. Jego dorobek publicystyczny obejmuje kilkaset artykułów na tematy wojennomorskie, publikowanych w czołowych polskich periodykach marynistycznych: „Morze", „Morza, Statki i Okręty", „Okręty Wojenne", „Nowa Technika Wojskowa" oraz „Przeglądzie Morskim". Był jednym z trzech założycieli dwumiesięcznika „Morza, Statki i Okręty", pełniąc funkcję jego redaktora naczelnego w latach 2002–2008 oraz zastępcy redaktora naczelnego w innych okresach.
Ilja Aleksandrowicz Jastrebkow (ros. Илья Александрович Ястребков) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Petersburga, specjalizujący się w historii marynarki wojennej XIX i XX wieku. Zajmuje się przede wszystkim konstrukcją i dziejami służby okrętów zagranicznych flot, ze szczególnym uwzględnieniem jednostek z Ameryki Południowej oraz techniki morskiej okresu przełomu wieków. Jest współautorem, wraz z Aleksandrem W. Wielmożko, cenionej monografii o brazylijskich pancernikach "RIASHUELO" i "AQUIDABAN", opublikowanej w czasopiśmie „Morskaja Kampanija" (nr 7/2017), która wyróżnia się korzystaniem z kopii oryginalnych planów konstrukcyjnych. Regularnie publikuje artykuły w rosyjskojęzycznych periodykach specjalistycznych, takich jak „Morskaja Kampanija" czy "Żurnal 'Morskaja Kampanija'", poruszając tematykę rozwoju okrętów pancernych, jednostek pomocniczych oraz mało znanych epizodów historii flot wojennych. Jego prace, adresowane do pasjonatów i modelarzy, charakteryzują się drobiazgową analizą techniczną i bogatym materiałem ikonograficznym, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Jarosław Jastrzębski to doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. Specjalizuje się w historii administracji, prawa i wojskowości, ze szczególnym uwzględnieniem szkolnictwa wyższego II Rzeczypospolitej oraz Japońskiej Marynarki Wojennej. Jest autorem ponad 100 publikacji naukowo-badawczych i popularnonaukowych, w tym kilkunastu opracowań monograficznych. Aktywnie działa społecznie, m.in. pełniąc rozmaite funkcje w organach lub komisjach kilku stowarzyszeń naukowych i sportowych. Jest stałym współpracownikiem czasopisma popularnonaukowego "Okręty Wojenne".
Mieczysław Jastrzębski to wybitny polski historyk wojskowości i dokumentalista, który w świecie marynistycznym zyskał status jednego z czołowych ekspertów w dziedzinie technologii i działań operacyjnych niemieckiej broni podwodnej (U-Bootwaffe). Jego dorobek opiera się na unikalnym połączeniu tytanicznej pracy archiwalnej z nowoczesną wizualizacją techniczną, co najlepiej obrazują jego światowej sławy monografie z serii Super Drawings in 3D (wydawnictwa Kagero), poświęcone oceaniczny okrętom podwodnym typu VII C oraz IX. Jastrzębski specjalizuje się w bezlitosnej weryfikacji faktów, konfrontując dzienniki bojowe dowódców Kriegsmarine z alianckimi raportami strat, co pozwala mu na prostowanie historycznych mitów na łamach prestiżowych pism takich jak „Morze, Statki i Okręty”. Jego publikacje, obejmujące zarówno szczegółowe analizy konstrukcyjne kadłubów i systemów uzbrojenia, jak i opisy niszowych aspektów wojny o Atlantyk (np. podwodnych zaopatrzeniowców typu XIV, tzw. Milchkuh), stanowią dziś absolutny fundament wiedzy dla modelarzy redukcyjnych oraz historyków poszukujących twardych, technicznych danych o podwodnej potędze III Rzeszy.
Tadeusz Jaworski to polski historyk i publicysta specjalizujący się w historii marynarki wojennej, regularnie publikujący w prestiżowym magazynie "Okręty" wydawanym przez wydawnictwo Kagero. Jako autor współpracuje z czasopismem "Okręty", gdzie jego artykuły poświęcone różnorodnej tematyce marynistycznej spotykają się z uznaniem czytelników i badaczy. Do jego najważniejszych publikacji w tym magazynie należą teksty takie jak "Altmark – nieszczęścia chodzą parami" opublikowany w numerze 3/2013 a także opracowania poświęcone operacjom w cieniu pancernika "TIRPITZ" oraz historii niszczyciela ORP "WICHER" opublikowane w Wydaniu Specjalnym nr 3/2014. W jego dorobku publicystycznym znajdują się również teksty o minowcach typu "JASKÓŁKA", artykuł "Port Gotów – dwa giganty w bazie" oraz szczegółowe opracowanie "Uzbrojenie japońskich pancerników i krążowników liniowych w okresie 1914–1945", a także tekst poświęcony małym okrętom podwodnym.
Jerzy M. Jaźwiński to polski autor książek i artykułów zajmujący się tematyką wojennomorską. Publikacje jego autorstwa można znaleźć w wielu specjalistycznych magazynach.
Ryszard Jędrusik to polski autor i tłumacz specjalizujący się w literaturze marynistycznej i militarnej. Jest autorem książki „Żaglowce. Historia. Technika. Charakterystyka jednostek" (2017) – albumu prezentującego ewolucję żeglugi od prehistorycznych łodzi po współczesne windjammery, cenionego przez miłośników marynistyki za bogactwo ilustracji i przystępne ujęcie technicznych aspektów budowy żaglowców. Współpracował również przy powstaniu publikacji „Żaglowce świata" wraz z Norbertem Haładajem i Małgorzatą Czarnomską. Jako tłumacz przełożył na język polski liczne prace z zakresu historii wojskowości i marynarki wojennej, m.in. „Marinesko" Mirosława Morozowa, „Przez trzy oceany" Włodzimierza Krawczenki czy biografię admirała Yamamoto autorstwa Hiroyukiego Agawy. Publikuje także artykuły w specjalistycznych czasopismach, takich jak „Technika Wojskowa Historia", gdzie porusza tematykę okrętów wojennych, w tym historię krążownika "NOWIK". Jego dorobek obejmuje gatunki: historia, militaria, biografia i reportaż, a prace dostępne są w księgarniach internetowych oraz bibliotekach publicznych i naukowych.
Alan Jeffreys to brytyjski historyk wojskowości, kurator muzealny i autor specjalizujący się w historii British Army oraz Indian Army okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na Dalekim Wschodzie i w regionie Pacyfiku. Jeffreys jest obecnym Dyrektorem ds. Zbiorów i Badań (Head of Collections and Research) w National Army Museum w Londynie oraz Visiting Research Fellow na University of Greenwich. Uzyskał tytuł doktora na University of Greenwich w 2019 roku za monografię „Approach to Battle: Training the Indian Army during the Second World War", która stanowi fundamentalne opracowanie ewolucji szkolenia i doktryny bojowej indyjskich sił zbrojnych w trakcie konfliktu światowego.
Siergiej Jełagin to wybitny rosyjski historyk marynistyki, modelarz i rysownik, który na łamach "Okrętów Wojennych" oraz rosyjskich pism specjalistycznych (jak "Modelist-Konstruktor" czy "Morskaja Kollekcija") jest uznawany za jednego z najlepszych na świecie specjalistów od architektury okrętowej niszczycieli i krążowników. Siergiej Jełagin to postać, dla której „rysunek jest językiem inżyniera”. W "Okrętach Wojennych" jego nazwisko to synonim artykułu, który będzie nie tylko rzetelną lekcją historii, ale przede wszystkim doskonałym przewodnikiem technicznym po konstrukcji okrętu. Dla pasjonatów niszczycieli i modelarzy jego prace są absolutnie niezbędne.
Robin Jenner to brytyjski autor i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii jednostek specjalnych British Army z okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem Long Range Desert Group (LRDG). Jako badacz Jenner posiada unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojny pustynnej i operacji specjalnych. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu działalności elitarnych formacji brytyjskich działających na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej w latach 1940–1945.
Thomas L. Jentz (1946–2013) to amerykański historyk wojskowości, badacz i autor specjalizujący się w historii niemieckich wojsk pancernych z okresu II wojny światowej, uznawany za jednego z najważniejszych światowych autorytetów w dziedzinie techniki pancernej III Rzeszy. Jako badacz Jentz posiadał unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką wiedzą techniczną. Przez dziesięciolecia prowadził szczegółowe kwerendy w niemieckich archiwach wojskowych, analizując oryginalne dokumenty produkcyjne, raporty jednostek, specyfikacje techniczne i kroniki bojowe. Jego podejście do badań opierało się na weryfikacji faktów i odrzucaniu mitów, co nadało jego pracom reputację najbardziej wiarygodnych źródeł w dziedzinie historii niemieckich czołgów.
Wiktor Wieniaminowicz Jarowoj (ros. Виктор Вениаминович Яровой, ang. Viktor Veniaminovich Yarovoy) to wybitny rosyjski historyk marynista, badacz i publicysta, uznawany za jednego z największych ekspertów w dziedzinie historii technicznej rosyjskiej oraz radzieckiej floty wojennej i pomocniczej. Jego dorobek obejmuje setki artykułów oraz fundamentalne monografie publikowane w czołowych periodykach branżowych, takich jak „Gangut” (Гангут) czy „Morskaja Kampanija” (Морская кампания), w których z niezwykłą precyzją dokumentuje losy konkretnych typów jednostek — od niszczycieli i kanonierek po okręty podwodne i jednostki specjalne. Jarowoj słynie z niezwykle rzetelnej kwerendy w rosyjskich archiwach państwowych (m.in. RGA WMF), co pozwala mu na prostowanie błędów w oficjalnych spisach flot i odtwarzanie szczegółowych charakterystyk technicznych okrętów, które wcześniej pozostawały nieznane lub błędnie opisane. Jako autor łączy pasję historyczną z analitycznym podejściem do inżynierii okrętowej, co czyni jego prace bezcennym źródłem wiedzy dla historyków wojskowości, modelarzy oraz kolekcjonerów literatury marynistycznej na całym świecie.
Thomas L. Jentz (1946–2013) to amerykański historyk wojskowości, badacz i autor specjalizujący się w historii niemieckich wojsk pancernych z okresu II wojny światowej, uznawany za jednego z najważniejszych światowych autorytetów w dziedzinie techniki pancernej III Rzeszy. Jako badacz Jentz posiadał unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką wiedzą techniczną. Przez dziesięciolecia prowadził szczegółowe kwerendy w niemieckich archiwach wojskowych, analizując oryginalne dokumenty produkcyjne, raporty jednostek, specyfikacje techniczne i kroniki bojowe. Jego podejście do badań opierało się na weryfikacji faktów i odrzucaniu mitów, co nadało jego pracom reputację najbardziej wiarygodnych źródeł w dziedzinie historii niemieckich czołgów.