David Fraser (właśc. General Sir David William Fraser, GCB, OBE, 1920–2012) to brytyjski generał, historyk wojskowości i autor, uznawany za jednego z najważniejszych brytyjskich pisarzy wojskowych drugiej połowy XX wieku. Jako badacz Fraser posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie bojowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Urodził się 30 grudnia 1920 roku w Camberley w hrabstwie Surrey jako syn brygadiera Williama Frasera. Kształcił się w Eton College oraz w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Grenadier Guards, gdzie służył w Guards Armoured Division, biorąc udział w kampanii w Europie Północno-Zachodniej w latach 1944–1945. Po wojnie kontynuował służbę, uczestnicząc w działaniach w Malajach, podczas kryzysu sueskiego oraz na Cyprze. Dosłużył się stopnia generała, pełniąc kluczowe stanowiska: Dowódcy 4. Dywizji Piechoty (1969–1971), Wiceszefa Sztabu Generalnego (1973–1975), Przedstawiciela Wojskowego Wielkiej Brytanii przy NATO (1975–1977) oraz Komendanta Royal College of Defence Studies (1978–1980).
Andrea Frediani to współczesny włoski historyk i powieściopisarz, urodzony w 1963 roku w Rzymie, gdzie mieszka i pracuje do dziś. Od wczesnego dzieciństwa przejawiał wyraźne zamiłowanie do historii, a po przeczytaniu w wieku ośmiu lat "La storia di Roma" Indro Montanellego postanowił sam zajmować się popularyzacją wiedzy historycznej. Ukończył studia na wydziale literatury na Uniwersytecie w Rzymie, pisząc pracę magisterską z historii średniowiecza na temat struktur obronnych w północno-wschodnim Południowym Tyrolu między V a X wiekiem, pod kierunkiem Girolama Arnaldiego, ówczesnego prezesa Instytutu Studiów nad Średniowieczem. W okresie studenckim współpracował z licznymi magazynami dla młodzieży i o tematyce rozrywkowej, takimi jak "Ciao 2001", "Cioè" czy "Il Monello", pisząc o muzyce i kinie, tworząc komiksy i opowiadania, a także rozwijając pasję do modelarstwa, za którą otrzymywał nagrody na krajowych konkursach dioram.
Roger A. Freeman był jednym z najwybitniejszych brytyjskich historyków lotnictwa, uznawanym za absolutny autorytet w dziedzinie działań Ósmej Armii Powietrznej USAAF (słynnej The Mighty Eighth) operującej z baz w Anglii podczas II wojny światowej. Jego współpraca z wydawnictwem Osprey Publishing zaowocowała kluczowymi tomami w seriach Aircraft of the Aces oraz Combat Aircraft, takimi jak Mustang Aces of the Eighth Air Force czy B-17 Flying Fortress Units of the Eighth Air Force (part 1). Dorobek Freemana, w tym jego monumentalne dzieło The Mighty Eighth, zrewolucjonizował sposób dokumentowania historii jednostek bombowych i myśliwskich, łącząc twarde dane statystyczne z niezwykle szczegółowymi opisami oznakowań samolotów i codziennego życia w bazach lotniczych. Jako badacz, który dorastał w pobliżu lotnisk w Suffolk, poświęcił życie na archiwizację losów amerykańskich lotników w Europie, a jego publikacje do dziś stanowią "biblię" dla historyków, modelarzy i kuratorów muzeów lotnictwa na całym świecie.
Zvonimir Freivogel to postać łącząca rzetelność naukową z niezwykłą pasją popularyzatorską. Dla polskich czytelników "Okrętów Wojennych" jego nazwisko jest gwarancją najwyższej jakości merytorycznej, zwłaszcza w tematach dotyczących historii morskiej Europy Południowej. Dzięki dostępowi do rzadkich archiwów bałkańskich i austriackich, Freivogel odkrywa przed polskimi pasjonatami zapomniane epizody wojen morskich oraz techniczne detale okrętów, które rzadko pojawiają się w literaturze anglosaskiej.
Gregory Fremont-Barnes to brytyjski historyk wojskowości, wykładowca akademicki i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych od XVIII do XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen napoleońskich, operacji morskich Royal Navy oraz kampanii kolonialnych Imperium Brytyjskiego. Fremont-Barnes uzyskał tytuł doktora historii nowożytnej na Uniwersytecie Oksfordzkim. Obecnie pełni funkcję starszego wykładowcy (Senior Lecturer) w Department of War Studies w Royal Military Academy Sandhurst, gdzie prowadzi zajęcia dla kadetów oraz kursy specjalistyczne dla zagranicznych oficerów wojskowych i wywiadu. Jest również członkiem Royal Historical Society. W ramach działalności zawodowej spędził dwa lata w Afganistanie w ramach operacji „Toral", pracując w Afgańskiej Akademii Wojskowej, co pozwoliło mu połączyć wiedzę akademicką z praktycznym doświadczeniem terenowym w zakresie counter-insurgency.
Nieżyjący już Keith Fretwell był bardzo utalentowanym artystą lotniczym. Zilustrował wiele książek dla wydawnictwa Osprey Publishing, m.in. z serii Osprey Aircraft of the Aces.
Norman Friedman (ur. 1946) to amerykański pisarz i analityk, znawca strategii i historii wojskowości, znany na całym świecie. Napisał ponad 40 książek i liczne artykuły na temat marynarki wojennej i innych zagadnień wojskowych, pracował dla Marynarki Wojennej i Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, a także występował w programach telewizyjnych, w tym PBS, Discovery Channel, C-SPAN i National Geographic.
Mieszkający w Chorwacji nurek sportowy, a od 2000 roku instruktor PF2. brał udział w licznych konkursach, a także był organizatorem aż 6 chorwackich mistrzostw w fotografii podwodnej. Jest jednym z inicjatorów stworzenia oficjalnego katalogu współczesnych jednostek zatopionych na chorwackim wybrzeżu Adriatyku w celu ich ochrony przed dewastacją.
Jan Front to uznany polski historyk marynistyki i stały współpracownik czasopisma "Okręty Wojenne", którego publikacje wnoszą istotny wkład w zrozumienie rozwoju technologii morskich na przełomie wieków. Specjalizując się w historii Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii, autor łączy rzetelną analizę techniczną poszczególnych jednostek z szerszym kontekstem ich powstania i zastosowania bojowego. Jego prace, charakteryzujące się dbałością o detale uzbrojenia i opancerzenia, stanowią cenne źródło wiedzy dla pasjonatów epoki "pary i stali", wypełniając lukę w polskiej literaturze dotyczącą specyfiki dalekowschodnich potęg morskich.
Mike Fuller to brytyjski artysta, ilustrator techniczny i grafik specjalizujący się w dokumentacji wizualnej pojazdów pancernych, artylerii i wyposażenia wojskowego z okresu II wojny światowej oraz współczesności. Jako badacz i artysta Fuller posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem w przemyśle lotniczym i obronnym. Rozpoczął karierę w brytyjskim przemyśle lotniczym, pracując w dziale publikacji technicznych Hawker Siddeley Aviation nad projektami takimi jak Harrier i Hawk, a następnie w British Aircraft Corporation przy programie Concorde. Przez kilka lat pełnił funkcję specjalistycznego starszego ilustratora i projektanta w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii (MOD), zajmując się głównie bojowymi wozami pancernymi.
Mark Galeotti to wybitny brytyjski historyk, politolog i publicysta, urodzony 15 października 1965 roku w Kingston upon Thames w Anglii, którego twórczość koncentruje się na bezpieczeństwie Rosji, przestępczości transnarodowej oraz historii militarnej Europy Wschodniej. Wykształcenie zdobył w prestiżowych instytucjach – ukończył historię w Robinson College na Uniwersytecie w Cambridge, a następnie obronił doktorat w London School of Economics pod kierunkiem Dominica Lievena, pisząc pracę o wpływie wojny w Afganistanie na Związek Radziecki. Jego kariera akademicka obejmuje stanowiska profesorskie na New York University, Keele University oraz funkcje wizytujące na moskiewskim MGIMO i Uniwersytecie Karola w Pradze. Obecnie jest profesorem honorowym w School of Slavonic and East European Studies przy University College London oraz dyrektorem firmy konsultingowej Mayak Intelligence, specjalizującej się w analizie bezpieczeństwa i spraw rosyjskich.
Gino Galuppini ( Bolonia , 27 grudnia 1914 - Rzym , 16 października 2010 ) był włoskim admirałem i historykiem. Gino Galuppini ukończył instytut techniczny dla geodetów w 1933 r., w sierpniu 1935 r. wstąpił do Królewskiej Akademii Marynarki Wojennej w Livorno na kierunku inżynierii morskiej Korpusu zostając kierownikiem kursu pod koniec pierwszego roku i utrzymując tę funkcję do opuszczenia go w 1938 r. w stopniu aspiranta. W 1939 roku został awansowany do stopnia podporucznika i przez cztery miesiące zaokrętował się na "CONTE DI CAVOUR", zanim został wysłany na Uniwersytet w Genui, gdzie uzyskał stopień inżyniera marynarki wojennej. Został mianowany porucznikiem działu inżynierii i zaokrętowany na "BARTOLOMEO COLLEONI", po wybuchu wojny brał udział w bitwie pod Capo Spada 19 lipca 1940.
David Fraser (właśc. General Sir David William Fraser, GCB, OBE, 1920–2012) to brytyjski generał, historyk wojskowości i autor, uznawany za jednego z najważniejszych brytyjskich pisarzy wojskowych drugiej połowy XX wieku. Jako badacz Fraser posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie bojowe z rygorystycznym podejściem historycznym. Urodził się 30 grudnia 1920 roku w Camberley w hrabstwie Surrey jako syn brygadiera Williama Frasera. Kształcił się w Eton College oraz w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do Grenadier Guards, gdzie służył w Guards Armoured Division, biorąc udział w kampanii w Europie Północno-Zachodniej w latach 1944–1945. Po wojnie kontynuował służbę, uczestnicząc w działaniach w Malajach, podczas kryzysu sueskiego oraz na Cyprze. Dosłużył się stopnia generała, pełniąc kluczowe stanowiska: Dowódcy 4. Dywizji Piechoty (1969–1971), Wiceszefa Sztabu Generalnego (1973–1975), Przedstawiciela Wojskowego Wielkiej Brytanii przy NATO (1975–1977) oraz Komendanta Royal College of Defence Studies (1978–1980).
Andrea Frediani to współczesny włoski historyk i powieściopisarz, urodzony w 1963 roku w Rzymie, gdzie mieszka i pracuje do dziś. Od wczesnego dzieciństwa przejawiał wyraźne zamiłowanie do historii, a po przeczytaniu w wieku ośmiu lat "La storia di Roma" Indro Montanellego postanowił sam zajmować się popularyzacją wiedzy historycznej. Ukończył studia na wydziale literatury na Uniwersytecie w Rzymie, pisząc pracę magisterską z historii średniowiecza na temat struktur obronnych w północno-wschodnim Południowym Tyrolu między V a X wiekiem, pod kierunkiem Girolama Arnaldiego, ówczesnego prezesa Instytutu Studiów nad Średniowieczem. W okresie studenckim współpracował z licznymi magazynami dla młodzieży i o tematyce rozrywkowej, takimi jak "Ciao 2001", "Cioè" czy "Il Monello", pisząc o muzyce i kinie, tworząc komiksy i opowiadania, a także rozwijając pasję do modelarstwa, za którą otrzymywał nagrody na krajowych konkursach dioram.
Zvonimir Freivogel to postać łącząca rzetelność naukową z niezwykłą pasją popularyzatorską. Dla polskich czytelników "Okrętów Wojennych" jego nazwisko jest gwarancją najwyższej jakości merytorycznej, zwłaszcza w tematach dotyczących historii morskiej Europy Południowej. Dzięki dostępowi do rzadkich archiwów bałkańskich i austriackich, Freivogel odkrywa przed polskimi pasjonatami zapomniane epizody wojen morskich oraz techniczne detale okrętów, które rzadko pojawiają się w literaturze anglosaskiej.
Gregory Fremont-Barnes to brytyjski historyk wojskowości, wykładowca akademicki i autor specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych od XVIII do XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem wojen napoleońskich, operacji morskich Royal Navy oraz kampanii kolonialnych Imperium Brytyjskiego. Fremont-Barnes uzyskał tytuł doktora historii nowożytnej na Uniwersytecie Oksfordzkim. Obecnie pełni funkcję starszego wykładowcy (Senior Lecturer) w Department of War Studies w Royal Military Academy Sandhurst, gdzie prowadzi zajęcia dla kadetów oraz kursy specjalistyczne dla zagranicznych oficerów wojskowych i wywiadu. Jest również członkiem Royal Historical Society. W ramach działalności zawodowej spędził dwa lata w Afganistanie w ramach operacji „Toral", pracując w Afgańskiej Akademii Wojskowej, co pozwoliło mu połączyć wiedzę akademicką z praktycznym doświadczeniem terenowym w zakresie counter-insurgency.
Norman Friedman (ur. 1946) to amerykański pisarz i analityk, znawca strategii i historii wojskowości, znany na całym świecie. Napisał ponad 40 książek i liczne artykuły na temat marynarki wojennej i innych zagadnień wojskowych, pracował dla Marynarki Wojennej i Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, a także występował w programach telewizyjnych, w tym PBS, Discovery Channel, C-SPAN i National Geographic.
Mieszkający w Chorwacji nurek sportowy, a od 2000 roku instruktor PF2. brał udział w licznych konkursach, a także był organizatorem aż 6 chorwackich mistrzostw w fotografii podwodnej. Jest jednym z inicjatorów stworzenia oficjalnego katalogu współczesnych jednostek zatopionych na chorwackim wybrzeżu Adriatyku w celu ich ochrony przed dewastacją.
Mike Fuller to brytyjski artysta, ilustrator techniczny i grafik specjalizujący się w dokumentacji wizualnej pojazdów pancernych, artylerii i wyposażenia wojskowego z okresu II wojny światowej oraz współczesności. Jako badacz i artysta Fuller posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem w przemyśle lotniczym i obronnym. Rozpoczął karierę w brytyjskim przemyśle lotniczym, pracując w dziale publikacji technicznych Hawker Siddeley Aviation nad projektami takimi jak Harrier i Hawk, a następnie w British Aircraft Corporation przy programie Concorde. Przez kilka lat pełnił funkcję specjalistycznego starszego ilustratora i projektanta w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii (MOD), zajmując się głównie bojowymi wozami pancernymi.
Mark Galeotti to wybitny brytyjski historyk, politolog i publicysta, urodzony 15 października 1965 roku w Kingston upon Thames w Anglii, którego twórczość koncentruje się na bezpieczeństwie Rosji, przestępczości transnarodowej oraz historii militarnej Europy Wschodniej. Wykształcenie zdobył w prestiżowych instytucjach – ukończył historię w Robinson College na Uniwersytecie w Cambridge, a następnie obronił doktorat w London School of Economics pod kierunkiem Dominica Lievena, pisząc pracę o wpływie wojny w Afganistanie na Związek Radziecki. Jego kariera akademicka obejmuje stanowiska profesorskie na New York University, Keele University oraz funkcje wizytujące na moskiewskim MGIMO i Uniwersytecie Karola w Pradze. Obecnie jest profesorem honorowym w School of Slavonic and East European Studies przy University College London oraz dyrektorem firmy konsultingowej Mayak Intelligence, specjalizującej się w analizie bezpieczeństwa i spraw rosyjskich.
Gino Galuppini ( Bolonia , 27 grudnia 1914 - Rzym , 16 października 2010 ) był włoskim admirałem i historykiem. Gino Galuppini ukończył instytut techniczny dla geodetów w 1933 r., w sierpniu 1935 r. wstąpił do Królewskiej Akademii Marynarki Wojennej w Livorno na kierunku inżynierii morskiej Korpusu zostając kierownikiem kursu pod koniec pierwszego roku i utrzymując tę funkcję do opuszczenia go w 1938 r. w stopniu aspiranta. W 1939 roku został awansowany do stopnia podporucznika i przez cztery miesiące zaokrętował się na "CONTE DI CAVOUR", zanim został wysłany na Uniwersytet w Genui, gdzie uzyskał stopień inżyniera marynarki wojennej. Został mianowany porucznikiem działu inżynierii i zaokrętowany na "BARTOLOMEO COLLEONI", po wybuchu wojny brał udział w bitwie pod Capo Spada 19 lipca 1940.