Kelly Robert DeVries to wybitny amerykański mediewista i historyk wojskowości, urodzony 23 grudnia 1956 roku w Provo w stanie Utah, specjalizujący się w badaniach nad sztuką wojenną średniowiecza. Uzyskał tytuł doktora w dziedzinie studiów średniowiecznych w 1987 roku w Centre for Medieval Studies na Uniwersytecie w Toronto, co stanowiło fundament jego dalszej kariery akademickiej i badawczej. Obecnie jest profesorem historii na Loyola University Maryland oraz honorowym konsultantem historycznym w Royal Armouries w Wielkiej Brytanii, co potwierdza jego uznanie w międzynarodowym środowisku naukowym.
Jon Diamond to amerykański lekarz, historyk wojskowości i autor licznych publikacji poświęconych II wojnie światowej. Z zawodu jest specjalistą nefrologiem, który od wczesnej młodości łączy praktykę medyczną z głęboką pasją do historii militarnej. Jest absolwentem prestiżowego Cornell University, a w trakcie swojej kariery zawodowej pełnił funkcje wykładowcy na wydziałach Harvard Medical School oraz Pennsylvania State University. Mieszka w Hershey w stanie Pensylwania, gdzie kontynuuje działalność pisarską i badawczą.
Maksim Wiktorowicz Dianow (ros. Максим Викторович Дианов) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Kamieńska-Szachtyńskiego w obwodzie rostowskim, specjalizujący się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. W środowisku miłośników marynistyki zadebiutował w 2018 roku, publikując w rosyjskim czasopiśmie specjalistycznym „Morskaja Kampanija" (Морская кампания) numer poświęcony francuskim okrętom podwodnym typu "PLUVIÔSE" – pierwszej w rosyjskojęzycznej literaturze monografii opisującej techniczne aspekty i historię bojową tej klasy jednostek. Współpracuje również z polskim periodykiem „Okręty Wojenne", w którym opublikował wieloczęściowy cykl artykułów o tych samych okrętach podwodnych. Publikuje także artykuły na portalach historycznych, takich jak WarSpot.ru, poruszając tematykę dowódców Kriegsmarine, działań okrętów podwodnych oraz epizodów z historii flot wojennych. Jego prace wyróżniają się korzystaniem z materiałów archiwalnych, szczegółową analizą techniczną oraz bogatym aparatem ikonograficznym przygotowywanym we współpracy z ilustratorami, takimi jak A.W. Daszjan. Publikacje Dianowa adresowane są do pasjonatów historii floty i modelarzy, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Douglas C. Dildy to amerykański historyk wojskowości, emerytowany pułkownik United States Air Force i autor specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem walk powietrznych II wojny światowej, wojny koreańskiej oraz współczesnych operacji lotniczych. Dildy ukończył United States Air Force Academy jako specjalista historii, a następnie uzyskał tytuł magistra nauk politycznych. Służył w siłach powietrznych Stanów Zjednoczonych przez 26 lat, latając na myśliwcach przechwytujących McDonnell Douglas F-15 Eagle i osiągając około 3200 godzin nalotu na samolotach odrzutowych. Pełnił funkcję dowódcy 32. Eskadry Myśliwskiej oraz zastępcy dowódcy 33. Skrzydła Myśliwskiego, a jako dowódca eskadry egzekwował strefę zakazu lotów nad Irakiem, co uczyniło go ekspertem w zakresie taktycznego zastosowania myśliwców F-15. Po zakończeniu służby czynnej osiedlił się w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk, gdzie kontynuuje działalność pisarską i badawczą.
Denis A. Dołganow (ros. Денис А. Долганов, ang. Denis A. Dolganov) to rosyjski miłośnik spraw wojennomorskich, autor artykułów w prasie specjalistycznej.
Grzegorz Dominik był jedną z legendarnych postaci polskiego nurkowania technicznego, instruktorem oraz wybitnym eksploratorem, który wywarł ogromny wpływ na rozwój tej dyscypliny w Polsce. Jako współzałożyciel znanych baz nurkowych (m.in. w Egipcie) i instruktor federacji IANTD, specjalizował się w ekstremalnie głębokich nurkowaniach na mieszankach gazowych oraz w eksploracji wrakowej. Do jego najbardziej spektakularnych osiągnięć należało ustanowienie w 2005 roku (wraz z Katarzyną Andrzejewską) ówczesnego rekordu Polski w nurkowaniu głębokim, wynoszącego 210 metrów, co było wówczas wynikiem światowej klasy. Dominik był znany z niezwykle profesjonalnego podejścia do planowania nurkowań, propagowania konfiguracji technicznych oraz odkrywania nowych, głębokich wraków na Morzu Czerwonym i Bałtyku. Jego tragiczna śmierć podczas nurkowania na wraku "GOYA" w 2006 roku wstrząsnęła środowiskiem, ale pozostawione przez niego standardy szkoleniowe i duch eksploracji do dziś inspirują kolejne pokolenia nurków technicznych.
Wilhelm Maximilian Donko (ur. 16 grudnia 1960 w Linzu nad Dunajem) to austriacki dyplomata, historyk marynistyki i autor specjalizujący się w historii marynarki wojennej, ze szczególnym uwzględnieniem austro-węgierskiej floty wojennej (k.u.k. Kriegsmarine) oraz techniki morskiej United States Navy okresu zimnej wojny. Urodzony w Linzu, wychowany w Schärding w Górnej Austrii, Donko od 1979 roku publikował liczne artykuły w morskich periodykach specjalistycznych jako dziennikarz niezależny, zajmując się głównie tematyką marynarki amerykańskiej. Po ukończeniu studiów historyczno-geograficznych na Uniwersytecie w Salzburgu (tytuł magistra w 1987 roku) odbył studia podyplomowe z historii na Uniwersytecie Tokijskim (1988–1990). W 1990 roku zdał egzaminy wstępne do austriackiej służby dyplomatycznej i podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wiedniu, w departamencie rozbrojenia i kontroli zbrojeń.
Clayton Donnell to amerykański historyk wojskowości i autor licznych publikacji poświęconych fortyfikacjom oraz działaniom zbrojnym XIX i XX wieku. Jest weteranem United States Air Force, posiada wykształcenie historyczne i od ponad trzydziestu lat pasjonuje się historią militarną oraz inżynierią fortyfikacyjną. Przez wiele lat mieszkał w Europie, gdzie prowadził badania terenowe nad architekturą i archeologią najsłynniejszych systemów obronnych Belgii, Francji i Niemiec. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się szczególnie na fortyfikacjach typu Brialmont w Liège i Namur, Linii Maginota oraz systemach obronnych Verdun i Metzu. Donnell jest twórcą pierwszego anglojęzycznego serwisu internetowego poświęconego Linii Maginota oraz strony o twierdzy i bitwie o Liège, co czyni go jednym z pionierów popularyzacji wiedzy o fortyfikacjach w przestrzeni cyfrowej.
James Donnell to amerykański historyk wojskowości i autor specjalizujący się w dziejach wojny secesyjnej. Jego pasja do historii Amerykańskiej Wojny Domowej narodziła się już w dzieciństwie, podczas wizyty na polu bitwy pod Gettysburgiem, i towarzyszy mu nieprzerwanie od tamtej pory. Przez dwadzieścia pięć lat zgłębiał taktykę i strategię konfliktu secesyjnego, gromadząc rozległą bibliotekę źródeł poświęconych historii militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem lat 1861–1865. W roku 2000 zakończył służbę w United States Air Force, po czym osiadł w południowo-wschodniej Wirginii – regionie szczególnie bogatym w miejsca pamięci związane z wojną domową, które regularnie odwiedza i bada w ramach swojej działalności badawczej.
Louis B. Dorny to amerykański historyk lotnictwa wojskowego i emerytowany komandor United States Navy, który przez całą swoją karierę poświęcił się badaniom nad historią lotnictwa morskiego, ze szczególnym uwzględnieniem słynnej łodzi latającej PBY Catalina. Przez 29 lat służby w marynarce wojennej zdobył bogate doświadczenie morskie i operacyjne, które później wykorzystał w swojej działalności pisarskiej i badawczej. Jako autor Dorny jest znany przede wszystkim z książki "US Navy PBY Catalina Units of the Pacific War", opublikowanej w 2007 roku nakładem wydawnictwa Osprey Publishing w prestiżowej serii Combat Aircraft. Publikacja ta stanowi szczegółowe opracowanie historii operacyjnej jednostek lotnictwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych wyposażonych w samoloty PBY Catalina podczas wojny na Pacyfiku. Praca ta, oparta na czterech dekadach badań i licznych wywiadach z weteranami, ukazuje kluczową rolę Cataliny jako skutecznego niszczyciela okrętów podwodnych oraz samolotu ratunkowego dla alianckich załóg.
Robert F. Dorr (11 września 1939 - 12 czerwca 2016) był amerykańskim pisarzem i emerytowanym dyplomatą, który napisał i opublikował ponad 70 książek, setki opowiadań i liczne współczesne artykuły non-fiction dotyczące spraw międzynarodowych, kwestii wojskowych i wojny w Wietnamie. Ostatnio kierował cotygodniową kolumną opinii "Back Talk" w gazecie Military Times oraz miesięcznikiem "Washington Watch" w Aerospace America. Publikował również jako redaktor techniczny "Air Power History", czasopisma Fundacji Historycznej Sił Powietrznych i był korespondentem w Waszyngtonie dla wycofanego "World Air Power Journal". Występował jako ekspert w wielu programach CNN, History News Network, C-SPAN i innych programach telewizyjnych.
Ed Dovey to brytyjski artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem historii wojskowości XVIII–XX wieku. Dovey jest doświadczonym ilustratorem wojskowym, który od wielu lat współpracuje z prestiżowym wydawnictwem Osprey Publishing. Jego prace charakteryzują się dbałością o detale historyczne, precyzją w odwzorowaniu umundurowania i wyposażenia żołnierzy oraz realistycznym stylem malarskim.