Joe Copalman to amerykański autor, fotograf i publicysta specjalizujący się w tematyce lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem lotnictwa United States Marine Corps oraz współczesnych i historycznych samolotów bojowych US Navy. Jako badacz Copalman posiada solidne kwalifikacje akademickie – jest absolwentem Arizona State University, gdzie specjalizował się w powojennej historii politycznej, wojskowej i dyplomatycznej. Od 2013 roku zajmuje się profesjonalnie pisaniem o współczesnym i historycznym lotnictwie wojskowym, wypracowując sobie pozycję jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie lotnictwa Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych.
Patrice Courcelle (ur. 1950, północna Francja) to francuski artysta, historyk wojskowości i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem epoki rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich. Urodzony w 1950 roku w północnej Francji, Courcelle od wczesnego dzieciństwa wykazywał głębokie zainteresowanie historią wojskowości. W wieku siedmiu lat, po zobaczeniu wystawy miniaturowych żołnierzy, rozwinął pasję do modelarstwa i rysunku, która towarzyszyła mu przez całe życie. Studiował przedmioty klasyczne i odbył krótkie szkolenie w École des Beaux-Arts w Lille, jednak zrezygnował z formalnej edukacji artystycznej na rzecz bezpośredniej nauki u mistrzów sztuki historycznej. Dzięki paryskiemu mistrzowi Eugène'owi Lelièpvre'owi Courcelle stał się spadkobiercą tradycji słynnych malarzy batalistycznych epoki Ludwika XIV.
Dr Ross H. Cowan to brytyjski historyk i autor specjalizujący się w historii wojskowości starożytnego Rzymu, z okazjonalnymi pracami poświęconymi szkockiej historii militarnej. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie w Glasgow, gdzie w 2003 roku obronił doktorat na temat elitarnych jednostek armii cesarskiego Rzymu – Gwardii Pretoriańskiej i Drugiego Legionu Partyjskiego. Obecnie mieszka i pracuje w okolicach Glasgow jako niezależny badacz i pisarz. Zainteresowania badawcze Rossa Cowana koncentrują się na strukturze, taktyce i życiu codziennym legionistów rzymskich, a także na kampaniach wojennych Republiki i Cesarstwa Rzymskiego.
Kent Rand Crawford to amerykański historyk i badacz, magister historii, doktor nauk, profesor historii naturalnej, specjalizujący się w historii uzbrojenia marynarki wojennej (naval ordnance). Przez ponad czterdzieści lat prowadził badania nad artylerią okrętową, ze szczególnym uwzględnieniem XIX-wiecznej techniki morskiej. Wykształcenie zdobył w Stanach Zjednoczonych, a przez wiele lat współpracował z kolegami po fachu w Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Rosji. Obecnie na emeryturze, mieszka i pracuje w Kostaryce, gdzie kontynuuje swoje badania. Jest autorem około 50 publikacji naukowych, w tym monografii takich jak Identification of the Parameters of Naval Artillery (współautorstwo z N.W. Mitiukovem, Praga 2013) oraz artykułów poświęconych zagadkom historycznym, np. Mystery of the First Russian Rifle Naval Guns, analizującego dostawy brytyjskich dział systemu Blakely do Rosji w latach 60. XIX wieku. Jego prace, często powstające w międzynarodowej współpracy, łączą metody ilościowe z tradycyjną kwerendą źródłową, a tematyka obejmuje ewolucję artylerii morskiej, wpływy traktatów ograniczających zbrojenia oraz technologię uzbrojenia w epoce przejścia od żaglowców do okrętów pancernych. Publikacje dostępne są w bazach naukowych takich jak ResearchGate, Academia.edu czy w czasopiśmie Voennyi Sbornik.
Eddie J. Creek to brytyjski historyk lotnictwa wojskowego i autor specjalizujący się w historii lotnictwa niemieckiego z okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem konstrukcji odrzutowych i bombowców Luftwaffe. Jako autor Creek jest współautorem licznych przełomowych publikacji poświęconych samolotom Luftwaffe, w tym monumentalnej czterotomowej serii "Me 262" wydanej w latach 1997–2000, stanowiącej kompleksowe opracowanie historii pierwszego operacyjnego myśliwca odrzutowego świata. Do jego najważniejszych prac należy również monografia "Heinkel He 177 Greif" z 2009 roku, poświęcona niemieckiemu bombowcowi strategicznemu.
Paul F. Crickmore to brytyjski ekspert lotniczy, fotograf i autor specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem legendarnych konstrukcji firmy Lockheed, takich jak samoloty rozpoznawcze A-12 i SR-71 Blackbird, myśliwiec stealth F-117 Nighthawk oraz myśliwiec McDonnell F-15 Eagle. Jako autor Crickmore jest uznawany za wiodącego dokumentalistę historii, dziedzictwa i legendy programów samolotów Blackbird. Jego pierwsza książka dla wydawnictwa Osprey Publishing została zamówiona 35 lat temu, a od tego czasu napisał łącznie 20 publikacji, w tym 12 dla Osprey. Jest również honorowym członkiem kilku stowarzyszeń weteranów programów A-12 i SR-71, co potwierdza jego wyjątkową pozycję w społeczności entuzjastów lotnictwa.
Mike Crutch to brytyjski autor, fotograf i publicysta specjalizujący się w tematyce lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem współczesnych samolotów bojowych United States Navy oraz Royal Air Force z okresu zimnej wojny i lat powojennych. Jako autor Crutch współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Osprey Publishing (część Bloomsbury Publishing), Midland Publishing oraz Key Publishing. Do jego najważniejszych prac należy tom "A-7 Corsair II Units 1975-91" z prestiżowej serii Osprey Combat Aircraft (tom 135), opublikowany w 2021 roku, w którym pełnił funkcję współautora i konsultanta merytorycznego wspólnie z Peterem B. Mersky, Tony Holmesem oraz ilustratorem Jimem Laurierem. Publikacja ta stanowi szczegółowe opracowanie historii operacyjnej jednostek lotnictwa Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych wyposażonych w samolot szturmowy LTV A-7 Corsair II w okresie po wojnie w Wietnamie.
Károly Csonkaréti (1924–2017) był najwybitniejszym węgierskim historykiem marynistyki, autorem licznych książek i wieloletnim współpracownikiem czasopisma "Okręty Wojenne". To on stał się dla polskich czytelników głównym źródłem wiedzy o historii morskiej i rzecznej Węgier oraz marynarki wojennej Austro-Węgier (K.u.K. Kriegsmarine). Károly Csonkaréti był dla polskiej marynistyki "oknem na Budapeszt". Dzięki jego współpracy z polską redakcją, historia morskich i rzecznych ambicji Węgier stała się elementem szerszej, środkowoeuropejskiej narracji historycznej. Jego prace charakteryzowały się ogromnym patriotyzmem połączonym z rzetelnością naukową, co pozwalało mu na obiektywną ocenę techniki i strategii floty monarchii naddunajskiej.
Bruce Culver (ur. 1940) to amerykański autor, ilustrator i historyk wojskowości, specjalizujący się w historii pojazdów pancernych okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem niemieckiej techniki pancernej i praktyk kamuflażowych. Jako badacz Culver posiada unikalne kwalifikacje łączące profesjonalne doświadczenie w dziedzinie ilustracji medycznej z głęboką pasją do historii wojskowości. Przez wiele lat pracował jako profesjonalny ilustrator medyczny, co dało mu niezwykłą precyzję w odtwarzaniu szczegółów technicznych i anatomicznych, umiejętność tę przenosząc następnie na dokumentację wizualną pojazdów bojowych. Jest aktywnym członkiem IPMS USA (International Plastic Modellers' Society), co świadczy o jego zaangażowaniu w społeczność modelarską i dbałości o historyczną wierność rekonstrukcji.
Andriej Wiktorowicz Czapłygin (ros. Андрей Викторович Чаплыгин) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Kurska, specjalizujący się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. Jest autorem monografii publikowanych w rosyjskim czasopiśmie specjalistycznym „Morskaja Kampanija" (Морская кампания), w tym cenionej pracy „Liniejnyje kriejsiera tipow 'Lajon' i 'Tajger'" (nr 5/2016), poświęconej brytyjskim krążownikom liniowym typu "LION" i "TIGER". Współpracuje również z polskim periodykiem „Okręty Wojenne", w którym publikuje artykuły dotyczące konstrukcji i służby okrętów wojennych. Według dostępnych źródeł, Czapłygin jest członkiem redakcyjnych rad czasopism marynistycznych, takich jak „Morskaja Kampanija" i „Arsienał-Kollekcja". Jego prace wyróżniają się szczegółową analizą techniczną, korzystaniem z archiwalnych materiałów oraz bogatym aparatem ikonograficznym przygotowywanym we współpracy z ilustratorami, takimi jak John Roberts czy Aleksandr Daszjan. Publikacje Czapłygina adresowane są do pasjonatów historii floty wojennej i modelarzy, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Piotr Czech to rzetelny analityk historii morskiej, którego prace stanowią istotny wkład w polskie piśmiennictwo poświęcone ewolucji okrętów wojennych u progu nowoczesności. Dzięki skrupulatnemu badaniu brytyjskich i rosyjskich projektów, autor przybliża czytelnikom techniczne zawiłości, które decydowały o potędze mocarstw na morzach i oceanach. Jego artykuły, bogato ilustrowane i nasycone danymi technicznymi, są cenione przez pasjonatów za obiektywizm i umiejętność ukazania okrętu jako złożonego systemu inżynieryjnego.
Raffaele D'Amato, doktor nauk humanistycznych, to współczesny włoski historyk, archeolog i prawnik, urodzony we Włoszech, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej starożytnej Grecji, Imperium Rzymskiego, Bizancjum oraz wczesnośredniowiecznej Europy. Jest autorem ponad czterdziestu książek oraz stu artykułów naukowych, które ukazują się w prestiżowych wydawnictwach takich jak Osprey Publishing, Helion & Company czy Bloomsbury. Studiował i wykładał na Uniwersytecie w Ferrarze, a przez dwa lata pełnił funkcję profesora wizytującego na Fatih University w Stambule, co pozwoliło mu na pogłębienie wiedzy o kulturze i historii wschodniego basenu Morza Śródziemnego. Obecnie mieszka w Anglii, gdzie pracuje jako profesjonalny archeolog, konsultant i doradca prawny w firmie Timeline Auctions Ltd z siedzibą w Harwich, pełniąc jednocześnie funkcję szefa Działu Starożytności, a także jako badacz zewnętrzny w Laboratorium Prowincji Naddunajskich na Uniwersytecie w Ferrarze.
Joe Copalman to amerykański autor, fotograf i publicysta specjalizujący się w tematyce lotnictwa wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem lotnictwa United States Marine Corps oraz współczesnych i historycznych samolotów bojowych US Navy. Jako badacz Copalman posiada solidne kwalifikacje akademickie – jest absolwentem Arizona State University, gdzie specjalizował się w powojennej historii politycznej, wojskowej i dyplomatycznej. Od 2013 roku zajmuje się profesjonalnie pisaniem o współczesnym i historycznym lotnictwie wojskowym, wypracowując sobie pozycję jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie lotnictwa Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych.
Patrice Courcelle (ur. 1950, północna Francja) to francuski artysta, historyk wojskowości i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem epoki rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich. Urodzony w 1950 roku w północnej Francji, Courcelle od wczesnego dzieciństwa wykazywał głębokie zainteresowanie historią wojskowości. W wieku siedmiu lat, po zobaczeniu wystawy miniaturowych żołnierzy, rozwinął pasję do modelarstwa i rysunku, która towarzyszyła mu przez całe życie. Studiował przedmioty klasyczne i odbył krótkie szkolenie w École des Beaux-Arts w Lille, jednak zrezygnował z formalnej edukacji artystycznej na rzecz bezpośredniej nauki u mistrzów sztuki historycznej. Dzięki paryskiemu mistrzowi Eugène'owi Lelièpvre'owi Courcelle stał się spadkobiercą tradycji słynnych malarzy batalistycznych epoki Ludwika XIV.
Dr Ross H. Cowan to brytyjski historyk i autor specjalizujący się w historii wojskowości starożytnego Rzymu, z okazjonalnymi pracami poświęconymi szkockiej historii militarnej. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie w Glasgow, gdzie w 2003 roku obronił doktorat na temat elitarnych jednostek armii cesarskiego Rzymu – Gwardii Pretoriańskiej i Drugiego Legionu Partyjskiego. Obecnie mieszka i pracuje w okolicach Glasgow jako niezależny badacz i pisarz. Zainteresowania badawcze Rossa Cowana koncentrują się na strukturze, taktyce i życiu codziennym legionistów rzymskich, a także na kampaniach wojennych Republiki i Cesarstwa Rzymskiego. 
Andriej Wiktorowicz Czapłygin (ros. Андрей Викторович Чаплыгин) to rosyjski badacz i publicysta historyczny z Kurska, specjalizujący się w historii marynarki wojennej przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. Jest autorem monografii publikowanych w rosyjskim czasopiśmie specjalistycznym „Morskaja Kampanija" (Морская кампания), w tym cenionej pracy „Liniejnyje kriejsiera tipow 'Lajon' i 'Tajger'" (nr 5/2016), poświęconej brytyjskim krążownikom liniowym typu "LION" i "TIGER". Współpracuje również z polskim periodykiem „Okręty Wojenne", w którym publikuje artykuły dotyczące konstrukcji i służby okrętów wojennych. Według dostępnych źródeł, Czapłygin jest członkiem redakcyjnych rad czasopism marynistycznych, takich jak „Morskaja Kampanija" i „Arsienał-Kollekcja". Jego prace wyróżniają się szczegółową analizą techniczną, korzystaniem z archiwalnych materiałów oraz bogatym aparatem ikonograficznym przygotowywanym we współpracy z ilustratorami, takimi jak John Roberts czy Aleksandr Daszjan. Publikacje Czapłygina adresowane są do pasjonatów historii floty wojennej i modelarzy, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.
Raffaele D'Amato, doktor nauk humanistycznych, to współczesny włoski historyk, archeolog i prawnik, urodzony we Włoszech, którego twórczość koncentruje się na historii militarnej starożytnej Grecji, Imperium Rzymskiego, Bizancjum oraz wczesnośredniowiecznej Europy. Jest autorem ponad czterdziestu książek oraz stu artykułów naukowych, które ukazują się w prestiżowych wydawnictwach takich jak Osprey Publishing, Helion & Company czy Bloomsbury. Studiował i wykładał na Uniwersytecie w Ferrarze, a przez dwa lata pełnił funkcję profesora wizytującego na Fatih University w Stambule, co pozwoliło mu na pogłębienie wiedzy o kulturze i historii wschodniego basenu Morza Śródziemnego. Obecnie mieszka w Anglii, gdzie pracuje jako profesjonalny archeolog, konsultant i doradca prawny w firmie Timeline Auctions Ltd z siedzibą w Harwich, pełniąc jednocześnie funkcję szefa Działu Starożytności, a także jako badacz zewnętrzny w Laboratorium Prowincji Naddunajskich na Uniwersytecie w Ferrarze.