Ray A. Burt to brytyjski historyk marynistyki, ilustrator i rysownik techniczny, uznawany za jednego z wiodących badaczy historii brytyjskich pancerników przełomu XIX i XX wieku oraz okresu obu wojen światowych. Od wielu lat prowadzi badania nad projektowaniem, budową i historią służby okrętów liniowych Royal Navy, gromadząc jednocześnie jedną z najbardziej imponujących kolekcji fotografii tych jednostek. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie wydawane przez prestiżowe wydawnictwa specjalistyczne, takie jak Seaforth Publishing, Pen & Sword Books oraz Casemate Publishers. Do najważniejszych prac Burta należą: „British Battleships 1889-1904", „British Battleships of World War One", „British Battleships 1919-1945", „German Battleships 1897-1945", „Japanese Battleships 1897-1945", „French Battleships 1876-1946" oraz „The Last British Battleship: HMS Vanguard 1946-1960".
Tom Burton to brytyjski autor i publicysta specjalizujący się w historii marynarki wojennej, znany przede wszystkim z prac w ramach serii „Warship Profile" wydawanej przez Profile Publications w Windsorze. Jest autorem monografii „Abdiel Class Fast Minelayers" (Warship Profile No. 38, 1973), poświęconej brytyjskim szybkim stawiaczom min typu "ABDIEL" z okresu II wojny światowej. Publikacja ta, licząca około 50 stron, wyróżnia się bogatym materiałem fotograficznym, szczegółową analizą techniczną jednostek oraz opisem ich działań bojowych, w tym roli w operacjach zaopatrzeniowych i minowych na Morzu Śródziemnym. Prace Burtona, adresowane do pasjonatów marynistyki i modelarzy, cenione są za rzetelność źródłową i przystępny sposób prezentacji złożonych zagadnień technicznych. Jego monografia o okrętach typu Abdiel stała się punktem wyjścia dla późniejszych badań nad tą klasą jednostek i jest regularnie cytowana w literaturze specjalistycznej poświęconej Royal Navy okresu II wojny światowej.
Ian L. Buxton to brytyjski historyk marynistyki i inżynier-okrętowiec, specjalizujący się w historii konstrukcji okrętów wojennych Royal Navy przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie, w tym fundamentalne dzieło „Big Gun Monitors: Design, Construction and Operations 1914-1945" (2008, wyd. 2. 2014), stanowiące najbardziej wszechstronne opracowanie techniczne i operacyjne brytyjskich monitorów – okrętów artyleryjskich przeznaczonych do ostrzału celów brzegowych. Buxton publikował również liczne artykuły w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, podejmując tematykę ewolucji uzbrojenia głównego okrętów, rozwoju systemów kierowania ogniem oraz mało znanych epizodów z dziejów floty brytyjskiej. Jego prace wyróżniają się precyzją inżynieryjną wynikającą z wykształcenia technicznego, korzystaniem z archiwalnych planów stoczniowych i dokumentacji Admiralicji oraz dogłębną analizą parametrów taktyczno-technicznych jednostek. Tematyka jego badań obejmuje nie tylko monitory, ale także pancerniki, krążowniki liniowe oraz eksperymentalne konstrukcje okrętowe okresu przeddrednotów i I wojny światowej. Publikacje Iana L. Buxtona, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i entuzjastów techniki morskiej, cenione są za rzetelność źródłową i wartość dokumentacyjną.
Rob Cabo to wybitny niderlandzki (holenderski) historyk marynistyki, ilustrator techniczny i publicysta, który w kręgu autorów związanych z czasopismem "Okręty Wojenne" oraz międzynarodową serią „Warship” uchodzi za jednego z najlepszych specjalistów od wizualnej i technicznej rekonstrukcji okrętów. Rob Cabo to postać łącząca talenty historyka i inżyniera-kreślarza. W polskiej marynistyce jego prace są synonimem wizualnej perfekcji; czytelnik "Okrętów Wojennych" może mieć pewność, że jeśli pod artykułem widnieje nazwisko Cabo, to załączone plany są najbardziej wiarygodną dostępną rekonstrukcją danej jednostki. Jego pasja do detalu technicznego pozwala zrozumieć ewolucję okrętów nie tylko przez pryzmat dat i bitew, ale przez konkretne zmiany w konstrukcji stali i wyposażenia, co czyni jego dorobek bezcennym dla historyków i modelarzy okrętowych.
Julio López Caeiro to hiszpański ilustrator i artysta specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, mieszkający w A Coruña w Galicji. Jest uznawanym profesjonalnym twórcą profili lotniczych, współpracującym z wydawnictwami hiszpańskimi, brytyjskimi i amerykańskimi. Jego dorobek obejmuje przede wszystkim prace dla serii Aircraft of the Aces wydawanej przez Osprey Publishing, w tym ilustracje do monografii „Spanish Republican Aces" (2012) autorstwa Rafaela A. Permuya Lópeza, gdzie przygotował ponad 30 barwnych profili samolotów myśliwskich. Jego rysunki techniczne i pełnokolorowe profile maszyn, w tym plany z góry i z boku, stanowią charakterystyczny element wizualny publikacji z tej serii, ceniony przez modelarzy i entuzjastów lotnictwa.
Robert Calow to brytyjski artysta, ilustrator i grafik specjalizujący się w dokumentacji wizualnej pojazdów wojskowych, uzbrojenia, techniki transportowej oraz architektury historycznej, uznawany za utalentowanego twórcę profili barwnych w literaturze militarnej. Jako badacz i artysta Calow posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z pasją do historii wojskowości, transportu i architektury. Urodził się i pracuje jako ilustrator w Leicester w Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu Gateway Boys Grammar School odbył kurs przygotowawczy w Loughborough College of Art & Design, a następnie uzyskał tytuł licencjata z projektowania graficznego i ilustracji w Leeds Polytechnic, kończąc studia w 1983 roku.
Hans-Hermann Cammann to niemiecki historyk lotnictwa wojskowego, były oficer Bundeswehry i autor specjalizujący się w historii lotnictwa niemieckiego okresu II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem eksperymentalnych konstrukcji rakietowych Luftwaffe. Cammann był czynnym oficerem Bundeswehry, a po zakończeniu służby wojskowej został mianowany „archiwistą" Jagdgeschwader 400 – jedynej jednostki bojowej wyposażonej w rakietowy myśliwiec Messerschmitt Me 163 „Komet". Funkcję tę objął po nawiązaniu przyjaźni z Wolfgangiem Späte, ostatnim dowódcą (Geschwaderkommodore) tej legendarnego skrzydła myśliwskiego, co umożliwiło mu dostęp do unikalnych materiałów archiwalnych i relacji weteranów.
Duncan B. Campbell (ur. Szkocja, Wielka Brytania) to brytyjski archeolog, historyk starożytności i autor specjalizujący się w historii militarnej Grecji i Rzymu, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki oblężniczej, artylerii antycznej oraz organizacji armii rzymskiej. Campbell opublikował swoją pierwszą pracę naukową w 1984 roku jako student Uniwersytetu w Glasgow w Szkocji. Jego fascynacja archeologią rzymską rozpoczęła się w dzieciństwie po wizycie na Murze Hadriana. Uzyskał tytuł doktora, przygotowując kompleksową reassesment rzymskiej sztuki oblężniczej jako temat swojej rozprawy doktorskiej. Obecnie jest określany jako „niezależny badacz", po wielu latach pracy jako wykładowca archeologii na swojej alma mater – Uniwersytecie w Glasgow.
N. John M. Campbell (1929–1998) to brytyjski historyk marynistyki i uznany autorytet w dziedzinie uzbrojenia okrętowego, specjalizujący się w historii artylerii morskiej, konstrukcji okrętów wojennych oraz analizie taktycznej bitew morskich okresu I i II wojny światowej. Jest autorem cenionych monografii, w tym „Naval Weapons of World War Two" (1985), uważanej za jego magnum opus – kompleksowego opracowania technicznego uzbrojenia morskiego wszystkich głównych flot uczestniczących w II wojnie światowej, wyróżniającego się szczegółowymi danymi balistycznymi, rysunkami technicznymi i analizą skuteczności bojowej poszczególnych systemów. W serii Warship Monographs opublikował pracę „Queen Elizabeth Class" (1972), poświęconą brytyjskim pancernikom tego typu, a jego książka „Jutland: An Analysis of the Fighting" (1986) stanowi jedną z najbardziej szczegółowych analiz uszkodzeń okrętów podczas bitwy jutlandzkiej, opartą na dokumentacji stoczniowej i raportach bojowych.
Romain V. Cansière to współczesny historyk wojskowości i autor pochodzący z południowo-wschodniej Francji, który zdobył międzynarodowe uznanie dzięki specjalistycznym publikacjom poświęconym historii United States Marine Corps oraz działaniom pancernym w okresie II wojny światowej. Urodził się w regionie Awinionu, gdzie ukończył studia z zakresu technologii agronomicznej na Uniwersytecie Prowansalskim, co zapoczątkowało jego profesjonalną karierę w branży roślin leczniczych. Pracował zarówno we Francji, jak i w Republice Południowej Afryki, a obecnie pełni funkcję doradcy ds. upraw w spółdzielni producentów olejków eterycznych, łącząc praktyczne doświadczenie rolnicze z pasją badawczą.
Marco Capparoni to współczesny włoski artysta i ilustrator, urodzony w 1993 roku w Rzymie, którego twórczość koncentruje się na ilustracji historycznej i militarnej. Od dzieciństwa przejawiał pasję do rysunku i malarstwa, rozwijając talent dzięki wsparciu rodziny. Po ukończeniu kolegium artystycznego w wieku dziewiętnastu lat wyjechał do Wielkiej Brytanii, by następnie powrócić do Rzymu i podjąć naukę w szkole komiksu i ilustracji, a później kontynuować edukację w Wiedniu, gdzie studiował ilustrację mody.
Niccolò Capponi, pełny tytuł hrabia Niccolò Piero Umberto Capponi, to współczesny włoski historyk i badacz, urodzony 20 marca 1961 roku we Florencji, którego praca koncentruje się na historii militarnej i dziejach renesansowych Włoch. Pochodzi z arystokratycznej rodziny, która nieprzerwanie zamieszkuje Florencję od trzynastego wieku, co nadaje jego badaniom unikalną perspektywę osoby głęboko zakorzenionej w lokalnej tradycji i dziedzictwie kulturowym. Uzyskał tytuł doktora nauk historycznych w dziedzinie historii wojskowości na Uniwersytecie w Padwie, a następnie powrócił do Florencji, gdzie obecnie wykłada nauki polityczne oraz historię Florencji dla amerykańskich studentów realizujących programy studiów za granicą.
Ray A. Burt to brytyjski historyk marynistyki, ilustrator i rysownik techniczny, uznawany za jednego z wiodących badaczy historii brytyjskich pancerników przełomu XIX i XX wieku oraz okresu obu wojen światowych. Od wielu lat prowadzi badania nad projektowaniem, budową i historią służby okrętów liniowych Royal Navy, gromadząc jednocześnie jedną z najbardziej imponujących kolekcji fotografii tych jednostek. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie wydawane przez prestiżowe wydawnictwa specjalistyczne, takie jak Seaforth Publishing, Pen & Sword Books oraz Casemate Publishers. Do najważniejszych prac Burta należą: „British Battleships 1889-1904", „British Battleships of World War One", „British Battleships 1919-1945", „German Battleships 1897-1945", „Japanese Battleships 1897-1945", „French Battleships 1876-1946" oraz „The Last British Battleship: HMS Vanguard 1946-1960".
Ian L. Buxton to brytyjski historyk marynistyki i inżynier-okrętowiec, specjalizujący się w historii konstrukcji okrętów wojennych Royal Navy przełomu XIX i XX wieku oraz okresu I wojny światowej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje cenione monografie, w tym fundamentalne dzieło „Big Gun Monitors: Design, Construction and Operations 1914-1945" (2008, wyd. 2. 2014), stanowiące najbardziej wszechstronne opracowanie techniczne i operacyjne brytyjskich monitorów – okrętów artyleryjskich przeznaczonych do ostrzału celów brzegowych. Buxton publikował również liczne artykuły w prestiżowym roczniku „Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press, podejmując tematykę ewolucji uzbrojenia głównego okrętów, rozwoju systemów kierowania ogniem oraz mało znanych epizodów z dziejów floty brytyjskiej. Jego prace wyróżniają się precyzją inżynieryjną wynikającą z wykształcenia technicznego, korzystaniem z archiwalnych planów stoczniowych i dokumentacji Admiralicji oraz dogłębną analizą parametrów taktyczno-technicznych jednostek. Tematyka jego badań obejmuje nie tylko monitory, ale także pancerniki, krążowniki liniowe oraz eksperymentalne konstrukcje okrętowe okresu przeddrednotów i I wojny światowej. Publikacje Iana L. Buxtona, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i entuzjastów techniki morskiej, cenione są za rzetelność źródłową i wartość dokumentacyjną.
Duncan B. Campbell (ur. Szkocja, Wielka Brytania) to brytyjski archeolog, historyk starożytności i autor specjalizujący się w historii militarnej Grecji i Rzymu, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki oblężniczej, artylerii antycznej oraz organizacji armii rzymskiej. Campbell opublikował swoją pierwszą pracę naukową w 1984 roku jako student Uniwersytetu w Glasgow w Szkocji. Jego fascynacja archeologią rzymską rozpoczęła się w dzieciństwie po wizycie na Murze Hadriana. Uzyskał tytuł doktora, przygotowując kompleksową reassesment rzymskiej sztuki oblężniczej jako temat swojej rozprawy doktorskiej. Obecnie jest określany jako „niezależny badacz", po wielu latach pracy jako wykładowca archeologii na swojej alma mater – Uniwersytecie w Glasgow.
Romain V. Cansière to współczesny historyk wojskowości i autor pochodzący z południowo-wschodniej Francji, który zdobył międzynarodowe uznanie dzięki specjalistycznym publikacjom poświęconym historii United States Marine Corps oraz działaniom pancernym w okresie II wojny światowej. Urodził się w regionie Awinionu, gdzie ukończył studia z zakresu technologii agronomicznej na Uniwersytecie Prowansalskim, co zapoczątkowało jego profesjonalną karierę w branży roślin leczniczych. Pracował zarówno we Francji, jak i w Republice Południowej Afryki, a obecnie pełni funkcję doradcy ds. upraw w spółdzielni producentów olejków eterycznych, łącząc praktyczne doświadczenie rolnicze z pasją badawczą.
Marco Capparoni to współczesny włoski artysta i ilustrator, urodzony w 1993 roku w Rzymie, którego twórczość koncentruje się na ilustracji historycznej i militarnej. Od dzieciństwa przejawiał pasję do rysunku i malarstwa, rozwijając talent dzięki wsparciu rodziny. Po ukończeniu kolegium artystycznego w wieku dziewiętnastu lat wyjechał do Wielkiej Brytanii, by następnie powrócić do Rzymu i podjąć naukę w szkole komiksu i ilustracji, a później kontynuować edukację w Wiedniu, gdzie studiował ilustrację mody.
Niccolò Capponi, pełny tytuł hrabia Niccolò Piero Umberto Capponi, to współczesny włoski historyk i badacz, urodzony 20 marca 1961 roku we Florencji, którego praca koncentruje się na historii militarnej i dziejach renesansowych Włoch. Pochodzi z arystokratycznej rodziny, która nieprzerwanie zamieszkuje Florencję od trzynastego wieku, co nadaje jego badaniom unikalną perspektywę osoby głęboko zakorzenionej w lokalnej tradycji i dziedzictwie kulturowym. Uzyskał tytuł doktora nauk historycznych w dziedzinie historii wojskowości na Uniwersytecie w Padwie, a następnie powrócił do Florencji, gdzie obecnie wykłada nauki polityczne oraz historię Florencji dla amerykańskich studentów realizujących programy studiów za granicą.