Wiktor Anatoljewicz Gałynia (ros. Виктор Анатольевич Галыня) to jeden z najstarszych autorów publikujących w rosyjskim wydawnictwie "Морской кампаниa", czołowy specjalista od floty cesarskiej, białoruski celnik, znakomity gawędziarz.
Robert Gardiner to wybitny brytyjski historyk marynistyki, redaktor i wydawca, uznawany za jednego z najważniejszych współtwórców współczesnej literatury poświęconej historii okrętów wojennych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego rocznika „Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press, kształtując jego profil jako wiodącego forum wymiany wiedzy dla badaczy floty wojennej na całym świecie. Jego największym osiągnięciem edytorskim jest współredagowanie, wraz z Rogerem Chesneau i Eugenem M. Kolesnikiem, fundamentalnego dzieła „Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905" (1979), stanowiącego kompendium wiedzy o okrętach wojennych okresu przejścia od żaglowców do jednostek pancernych. Gardiner był również inicjatorem i redaktorem kolejnych tomów tej prestiżowej serii, obejmujących okresy 1906–1921 oraz 1922–1946, które do dziś pozostają podstawowymi źródłami dla historyków i modelarzy.
Gérard Garier to jeden z najwybitniejszych francuskich historyków marynistyki współczesnej, uznawany za absolutny autorytet w dziedzinie historii francuskich okrętów podwodnych. Jego współpraca z czasopismem "Okręty Wojenne" oraz liczne publikacje książkowe (seria L'Odyssée technique et humaine du sous-marin français) uczyniły go postacią kultową wśród badaczy broni podwodnej. Gérard Garier to autor, który w polskiej marynistyce pełni rolę „kustosza” francuskiej myśli podwodnej. Jego prace pozwalają zrozumieć, że Francja była jednym z największych innowatorów w dziedzinie okrętów podwodnych, a ich konstrukcje (często niedoceniane w literaturze anglosaskiej) były owocem genialnej inżynierii. Dzięki jego skrupulatności, polscy pasjonaci poznali historię nie tylko zwycięstw, ale i tragicznych awarii oraz technicznych wyzwań, z jakimi mierzyli się francuscy podwodniacy.
Tadeusz Maria Gelewski (ur. 25 września 1922 we Lwowie, zm. 16 stycznia 2002 w Olsztynie) – polski prawnik i historyk związany z Olsztynem, wieloletni wykładowca Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz jej prorektor. Działacz Stronnictwa Demokratycznego na Warmii i Mazurach. Urodził się we Lwowie w rodzinie ziemiańskiej. Ojciec Jan Leon Gelewski był doktorem praw i adwokatem.
Krzysztof Gerlach to współczesny polski historyk i publicysta, wybitny znawca zagadnień związanych z historią wojennomorską, ze szczególnym uwzględnieniem epoki żaglowców oraz artylerii okrętowej XVIII i XIX wieku. Jego twórczość koncentruje się na rekonstrukcji technicznej okrętów, analizie taktyki morskiej oraz badaniach nad ewolucją uzbrojenia i konstrukcji jednostek pływających w okresie przedparowym.
Howard Gerrard to brytyjski artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem historii wojskowości XX wieku, w tym II wojny światowej, konfliktów bliskowschodnich oraz historii lotnictwa i broni pancernej. Gerrard studiował w Wallasey School of Art w Wielkiej Brytanii. Od ponad dwudziestu lat pracuje jako niezależny artysta i ilustrator, współpracując z wieloma prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w historii militarnej. Jest stowarzyszonym członkiem Guild of Aviation Artists – prestiżowej organizacji zrzeszającej artystów lotniczych.
Catherine R. Gilbert to amerykańska historyk wojskowości i autorka publikacji poświęconych dziejom rewolucji amerykańskiej oraz I wojny światowej. Z zawodu jest emerytowaną logopedą i audiologiem, która po zakończeniu kariery zawodowej poświęciła się badaniom historycznym i pisarstwu. Mieszka w Teksasie, gdzie łączy działalność naukową z pracą na rzecz organizacji non-profit. Zainteresowania badawcze Catherine Gilbert koncentrują się na organizacji i funkcjonowaniu milicji stanowych w południowej części kolonii amerykańskich podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Jej pasja do genealogii i historii lokalnej zaowocowała wieloletnimi kwerendami archiwalnymi, które stały się podstawą rzetelnych i cenionych opracowań dotyczących udziału stanów południowych w konflikcie zbrojnym z Wielką Brytanią. W uznaniu za wkład w badania nad rewolucją amerykańską w Karolinie Południowej i Północnej, Catherine Gilbert wraz z mężem i współpracownikiem Edem Gilbertem została uhonorowana prestiżowym medalem Distinguished Service Medal przyznawanym przez Presidential Service Center.
Oscar E. Gilbert jest autorem wielu książek wydawnictwa Osprey, ze szczególnym uwzględnieniem historii amerykańskiego korpusu piechoty morskiej i milicji stanowych podczas amerykańskiej wojny o niepodległość i wojny 1812 roku. Jest rodowitym Alabamczykiem, posiadającym tytuł licencjata i magistra geologii z Uniwersytetu Alabama, a także doktorat z geologii z Uniwersytetu Tennessee. Służył w Korpusie Piechoty Morskiej jako artylerzysta i instruktor NCO w Rezerwie Korpusu Piechoty Morskiej. Po wczesnej pracy w służbie państwowej, eksploracji minerałów i nauczaniu na uniwersytecie, Ed przeszedł na emeryturę po dwudziestu ośmiu latach pracy w krajowej i międzynarodowej eksploracji ropy naftowej, głównie w Azji Południowo-Wschodniej, na Bliskim Wschodzie, w Afryce Subsaharyjskiej, w Azji Południowej i Ameryce Łacińskiej.
Ross Gillett (ur. 1953) – australijski historyk marynistyki, publicysta i redaktor, uznawany za jednego z najważniejszych badaczy historii Royal Australian Navy oraz marynarek kolonialnych Australii i Nowej Zelandii. Jest aktywnym członkiem Naval Historical Society of Australia, dla której przygotował liczne publikacje i artykuły poświęcone dziejom floty wojennej regionu. Jego dorobek publikacyjny obejmuje fundamentalne monografie, w tym „Warships of Australia" (1977), stanowiącą kompleksowe opracowanie historycznych i współczesnych jednostek bojowych Australii, oraz „Australia's Colonial Navies" (1982), poświęconą marynarkom kolonialnym przed federacją. Gillett jest również autorem prac „Australian & New Zealand Warships 1914-1945" (1983) oraz „Australian & New Zealand Warships since 1946" (1988), które do dziś pozostają podstawowymi źródłami wiedzy o okrętach wojennych obu państw.
Giorgio Giorgerini (1932–2019) to włoski admirał w stanie spoczynku, historyk marynistyki i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych badaczy historii Regia Marina i Marina Militare. Urodził się w Rzymie, a po zakończeniu kariery zawodowej w marynarce wojennej poświęcił się pracy naukowej i pisarskiej, stając się autorytetem w dziedzinie włoskiej historii morskiej XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne fundamentalne monografie, w tym „La guerra italiana sul mare: La Marina tra vittoria e sconfitta, 1940-1943" (2001), stanowiącą kompleksową analizę działań włoskiej floty podczas II wojny światowej, oraz „Uomini sul fondo: Storia del sommergibilismo italiano dalle origini a oggi", poświęconą historii włoskiego okrętownictwa podwodnego. Giorgerini był również współautorem prac zbiorowych wydawanych przez Ufficio Storico della Marina Militare, w tym tomów serii „La Marina italiana nella seconda guerra mondiale".
Michał Glock to jeden z najbardziej płodnych i wszechstronnych polskich historyków marynistyki młodego pokolenia, stale współpracujący z redakcją "Okrętów Wojennych" oraz pismem "Wojsko i Technika Historia". Jego prace stanowią fundament współczesnej polskiej wiedzy o flocie rosyjskiej i radzieckiej, a także o rzadziej opisywanych aspektach budownictwa okrętowego przełomu wieków. Teksty Michała Glocka wyróżniają się ogromną dyscypliną faktograficzną. Autor rzadko skupia się na anegdotach, preferując twarde dane: grubości pancerza w milimetrach, kąty podniesienia dział, składy chemiczne stali czy szczegółowe kalendaria budowy. Dla czytelników "Okrętów Wojennych" jego artykuły to gwarancja najwyższej jakości technicznej, która pozwala na samodzielną ocenę wartości bojowej opisywanych jednostek. Jest on również autorem wielu książek z serii "Bitwy i Kampanie", które wprowadziły nową jakość w opisywaniu konfliktów morskich na Dalekim Wschodzie.
Ukraiński historyk i badacz dziejów wojennomorskich (ukr. Андрій Гончаров, ros. Андрей Гончаров, ang. Andriy Goncharov), Andriej Gonczarow to ceniony historyk marynistyki, który polskim czytelnikom znany jest przede wszystkim z publikacji na łamach magazynu "Okręty Wojenne". Jego prace stanowią ważne źródło wiedzy na temat działań morskich na teatrach operacyjnych często pomijanych w zachodniej literaturze, ze szczególnym uwzględnieniem Morza Czarnego oraz I wojny światowej.
Wiktor Anatoljewicz Gałynia (ros. Виктор Анатольевич Галыня) to jeden z najstarszych autorów publikujących w rosyjskim wydawnictwie "Морской кампаниa", czołowy specjalista od floty cesarskiej, białoruski celnik, znakomity gawędziarz.
Robert Gardiner to wybitny brytyjski historyk marynistyki, redaktor i wydawca, uznawany za jednego z najważniejszych współtwórców współczesnej literatury poświęconej historii okrętów wojennych. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego prestiżowego rocznika „Warship" wydawanego przez Conway Maritime Press, kształtując jego profil jako wiodącego forum wymiany wiedzy dla badaczy floty wojennej na całym świecie. Jego największym osiągnięciem edytorskim jest współredagowanie, wraz z Rogerem Chesneau i Eugenem M. Kolesnikiem, fundamentalnego dzieła „Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905" (1979), stanowiącego kompendium wiedzy o okrętach wojennych okresu przejścia od żaglowców do jednostek pancernych. Gardiner był również inicjatorem i redaktorem kolejnych tomów tej prestiżowej serii, obejmujących okresy 1906–1921 oraz 1922–1946, które do dziś pozostają podstawowymi źródłami dla historyków i modelarzy.
Tadeusz Maria Gelewski (ur. 25 września 1922 we Lwowie, zm. 16 stycznia 2002 w Olsztynie) – polski prawnik i historyk związany z Olsztynem, wieloletni wykładowca Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz jej prorektor. Działacz Stronnictwa Demokratycznego na Warmii i Mazurach. Urodził się we Lwowie w rodzinie ziemiańskiej. Ojciec Jan Leon Gelewski był doktorem praw i adwokatem.
Howard Gerrard to brytyjski artysta i ilustrator specjalizujący się w sztuce militarnej, ze szczególnym uwzględnieniem historii wojskowości XX wieku, w tym II wojny światowej, konfliktów bliskowschodnich oraz historii lotnictwa i broni pancernej. Gerrard studiował w Wallasey School of Art w Wielkiej Brytanii. Od ponad dwudziestu lat pracuje jako niezależny artysta i ilustrator, współpracując z wieloma prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w historii militarnej. Jest stowarzyszonym członkiem Guild of Aviation Artists – prestiżowej organizacji zrzeszającej artystów lotniczych.
Oscar E. Gilbert jest autorem wielu książek wydawnictwa Osprey, ze szczególnym uwzględnieniem historii amerykańskiego korpusu piechoty morskiej i milicji stanowych podczas amerykańskiej wojny o niepodległość i wojny 1812 roku. Jest rodowitym Alabamczykiem, posiadającym tytuł licencjata i magistra geologii z Uniwersytetu Alabama, a także doktorat z geologii z Uniwersytetu Tennessee. Służył w Korpusie Piechoty Morskiej jako artylerzysta i instruktor NCO w Rezerwie Korpusu Piechoty Morskiej. Po wczesnej pracy w służbie państwowej, eksploracji minerałów i nauczaniu na uniwersytecie, Ed przeszedł na emeryturę po dwudziestu ośmiu latach pracy w krajowej i międzynarodowej eksploracji ropy naftowej, głównie w Azji Południowo-Wschodniej, na Bliskim Wschodzie, w Afryce Subsaharyjskiej, w Azji Południowej i Ameryce Łacińskiej.
Giorgio Giorgerini (1932–2019) to włoski admirał w stanie spoczynku, historyk marynistyki i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych badaczy historii Regia Marina i Marina Militare. Urodził się w Rzymie, a po zakończeniu kariery zawodowej w marynarce wojennej poświęcił się pracy naukowej i pisarskiej, stając się autorytetem w dziedzinie włoskiej historii morskiej XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne fundamentalne monografie, w tym „La guerra italiana sul mare: La Marina tra vittoria e sconfitta, 1940-1943" (2001), stanowiącą kompleksową analizę działań włoskiej floty podczas II wojny światowej, oraz „Uomini sul fondo: Storia del sommergibilismo italiano dalle origini a oggi", poświęconą historii włoskiego okrętownictwa podwodnego. Giorgerini był również współautorem prac zbiorowych wydawanych przez Ufficio Storico della Marina Militare, w tym tomów serii „La Marina italiana nella seconda guerra mondiale".
Michał Glock to jeden z najbardziej płodnych i wszechstronnych polskich historyków marynistyki młodego pokolenia, stale współpracujący z redakcją "Okrętów Wojennych" oraz pismem "Wojsko i Technika Historia". Jego prace stanowią fundament współczesnej polskiej wiedzy o flocie rosyjskiej i radzieckiej, a także o rzadziej opisywanych aspektach budownictwa okrętowego przełomu wieków. Teksty Michała Glocka wyróżniają się ogromną dyscypliną faktograficzną. Autor rzadko skupia się na anegdotach, preferując twarde dane: grubości pancerza w milimetrach, kąty podniesienia dział, składy chemiczne stali czy szczegółowe kalendaria budowy. Dla czytelników "Okrętów Wojennych" jego artykuły to gwarancja najwyższej jakości technicznej, która pozwala na samodzielną ocenę wartości bojowej opisywanych jednostek. Jest on również autorem wielu książek z serii "Bitwy i Kampanie", które wprowadziły nową jakość w opisywaniu konfliktów morskich na Dalekim Wschodzie.