Drewniane slupy typu "AMAZON" zostały zaprojektowane przez Sir Edwarda Reed'a. Projekt tych okrętów po raz pierwszy zrywał z tradycyjnym podejściem do konstruowania małych okrętów krążowniczych.
Kraj: Wielka Brytania klasa: slup śrubowy (drewnianokadłubowy slup śrubowy)
2 działa 149 mm (7 in) (6,5-ton) MLR; 2 działa 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 71 cwt MLR
Modernizacja w latach 1870/1871 r. - "DAPHNE", "NIOBE"
2 działa 149 mm (7 in) (6,5-ton) MLR; 3 działa 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 71 cwt MLR
Modernizacja w latach 1872/75 r. - "DRYAD", "NYMPHE" i "VESTAL"
9 dział 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 71 cwt MLR
Ludzie:
Załoga
150 oficerów i marynarzy (170 po przezbrojeniu w 9 dział 64-funtowych)
Projekt
Zaprojektowane przez Sir Edwarda Reed'a (Director of Naval Construction) w 1864 r. jako 4-działowe slupy o napędzie parowym. Była to pierwsza z projektowanych przez Reed'a typów wyposażonych w dziób typu taranowego, który do tej pory stosowano wyłącznie w okrętach pancernych. Były ostatnimi małymi okrętami wojennymi zbudowanymi wyłącznie z drewna.
Konstrukcja
Kadłub
Wyporności okrętów przedstawiały się następująco: HMS "AMAZON": 1525 ts; HMS "DAPHNE": 1640 ts; HMS "DRYAD": 1574 ts; HMS "NIOBE": 1570 ts; HMS "NYMPHE": 1555 ts.; HMS "VESTAL": 1597 ts. Długość okrętów wynosiła 56,99 m (187 ft), szerokość 10,97 m (36 ft), zanurzenie 4,69 m (15 ft 5 in). Pod względem konstrukcyjnym okręty typu "AMAZON" były bardzo podobne do slupów (później korwet) typu "ECLIPSE", były jednak od nich nieco mniejsze. W związku z niewielkimi zapasami drewna konstrukcyjnego okręty zostały wykonane z różnych rodzajów drewna - "AMAZON" i "VESTAL" z teku, "NIOBE" i "NYMPHE" miały szkielet wykonany z angielskiego dębu, natomiast poszycie z teku - pokład miały wykonany z jodły. "DAPHNE" miał szkielet wykonany z angielskiego dębu, natomiast poszycie z dębu włoskiego. "DRIAD" szkielet miał wykonany z mieszaniny angielskiego i włoskiego dębu, natomiast poszycie z teku.
Uzbrojenie
Początkowo okręty były uzbrojone w 2 działa 149 mm (7 in) (6,5-ton) MLR oraz 2 działa 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 71 cwt MLR. Działa 7-calowe były osadzone na trawersowych lawetach ślizgowych umieszczonych w osi kadłuba umożliwiających prowadzenie ognia na obu burtach. Działa 64-funtowe były osadzone na lawetach wózkowych, na burtach. W niektórych źródłach podawane jest, iż w 1871 r. napewno HMS "DAPHNE", a możliwe że również i "NIOBE" zostały dozbrojone w dodatkowe działo 64-funtowe. We wczesnych latach 80-tych "DRYAD", "NYMPHE" i "VESTAL" zostały przezbrojone w 9 dział 160 mm (6,3 in) 64-funtowe (64 pdr) 71 cwt MLR. Po przezbrojeniu w działa 64-funtowe, po cztery z nich zamontowano na burtach, natomiast ostatnie osadzono na dziobie w charakterze działa pościgowego.
Napęd
Pierwsze cztery okręty zostały wyposażony w 2-cylindrowe, poziome maszyny parowe z normalnie prowadzonymi korbowodami dwóch różnych producentów. Kotły kufrowe wypracowywały parę o ciśnieniu 30-32 psi. Były wyposażone w teleskopowe kominy i podnoszone śruby o średnicy 4,57 m (15 ft). Średnica cylindrów wynosiła 1,57 m (62 in), a skok 0,69 m (27 in). W ostatnich dwóch jednostkach: "NYMPHE", "VESTAL" zamontowano 3-cylindrowe, poziome maszyny parowe z normalnie prowadzonymi korbowodami firmy Maudslay o średnicy cylindrów 1,40 m (55 in) i skoku 0,76 m (30 in).
Służba
HMS Amazon
1864
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Pembroke Dockyard.
23.05.1865
Wodowanie okrętu.
1866
Ukończenie budowy okrętu.
24.04.1866
Okręt został wcielony do służby w Plymouth z przydziałem do North America and West Indies Station.
10.07.1866
Okręt po wyruszeniu do Halifax, na miejsce pełnienia służby, zatonął po kolizji z węglowcem SS "OSPREY" (Cork Steam Packet Co, rejs z Liverpool do Antwerpii), nieopodal Start Point, Kanał La Manche. Na SS "OSPREY" było 10 poszkodowanych marynarzy.
Znani dowódcy (przydziały)
29.04.1866 - 10.07.1866
Commander James Edward Hunter (aż do momentu kolizji).
HMS Daphne
1865
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Pembroke Dockyard.
23.10.1866
Wodowanie okrętu.
1867
Ukończenie budowy okrętu.
12.06.1867
Okręt został wcielony do służby w Plymouth z przydziałem do East Indies Station.
19.08.1867 - 18.10.1867
Okręt zacumował w Plymouth i zostały na nim dokonane naprawy związane z przygotowaniem okrętu do rejsu w miejsce pełnienia służby.
10.1867 - 04.1868
Okręt opuścił Simons Bay i udał się w rejs do Bombaju. Dotarł tam w kwietniu.
06.1868 - 07.1868
Okręt został wysłany do Abisynii aby wesprzeć tamtejszą ekspedycję.
08.1868 - 1870
Okręt zajmował się głównie zwalczaniem handlarzy niewolników. Prowadzą operację w obszarze Zatoki Perskiej (sierpień - grudzień), później u wybrzeży Aden, Tamatave (Madagaskar), Seszeli i Zanzibar. M.in. 06.10. i 07.10 przechwycił dwa dhow, wraz z HMS "STAR" w okresie od 26.10 do 04.11.1868 r. przechwycił 14 niewolniczych dhow, a 05.11.1868 kolejnego. W wyniku tego na pokładzie znalało się niemal 300 uwolnionych niewolników, którzy zostali wysadzeni na Seszelach. Od grudnia 1868 r. do maja 1869 r. okręt działał nieopodal wybrzeży Zanzibaru. Następne dhow zajął w dniach 23 kwietnia i 16 maja 1869 r. Później do 27.10.1869 r. okręt przebywał w okolicach Bobaju by opuścić go właśnie 27 października i udać się w kierunku Zatoki Perskiej, gdzie wraz z HMS "CLYDE" i HMS "NYMPHE" wziął udział w blokadzie Bahrainu. Część załogi z okrętu wzięła udział w ramach Naval Brigade w zajęciu Manamah. Sam okręt kilkukrotnie ostrzeliwał wybrzeże, zaś dowódca okrętu Commander George Amelius Douglas został ranny. Po zakończeniu rebelii na tron Bahrainu został wybrany nowy władca z Kataru, zaś przywódców buntowników odstawiono do Bombaju w styczniu 1870 r. Okręt pozostawał tam aż do 26 lutego, kiedy to opuścił port udając się w rejs do domu. Po drodze odwiedził kilka portów, m.in. Aden (14.03), Suez (18.03), Port Said (30.03), Maltę (19.04), Gibraltar (10.05), docerając w końcu do Portsmouth 24 maja.
24.05.1870
Po powrocie okręt został czasowo odstawiony do rezerwy.
05.1870 - 10.1871
Na okręcie przeprowadzono remont i zamontowano dodatkowe uzbrojenie.
12.10.1871
Okręt został ponownie wcielony do służby i ponownie skierowany do East Indies Station.
1872
Okręt został przeniesiony od East Coast of Africa Station. Zajmował się głównie zwalczaniem handlarzy niewolników.
1873 - 1880
Powrót do East Indies Station.
06.1880
Powrót okrętu do Wielkiej Brytanii i wycofanie ze służby.
07.11.1882
Okręt został sprzedany do rozbiórki.
Znani dowódcy (przydziały)
12.06.1867 - 01.06.1869
Commander George Lydiard Sulivan
01.06.1869 - 24.05.1870
Commander George Amelius Douglas
12.10.1871 - 26.02.1872
Commander Richard Adams (aż do swojej śmierci)
06.03.1872 - 10.1873
Commander Richard Sacheverell Bateman
27.10.1873 - 30.12.1875
Commander Charles Edward Foot
04.01.1876 - 01.1879
Commander George Bruce Evans
01.1879 - 06.1880
Commander Dashwood Goldie Tandy
HMS Dryad
04.1865
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Devonport Dockyard.
25.09.1866
Wodowanie okrętu.
1867
Ukończenie budowy okrętu.
03.05.1867
Wcielenie okrętu do służby w przydziałem do East Indies Station.
1867 - 1872
Okręt służył w East Indies Station. W 1868 r. 80 - osobowy oddział z kilku okrętów wziął udział w ekspedycji do Abisynii. 25 stycznia 1868 r. oddział dowodzony przez kapitana okrętu którym był Commander Thomas Hounsom Butler Fellowes wylądował w Zula. Oddział był uzbrojony w 12 wyrzutni 12-funtowych rakiet. Oddział Naval Brigade dołączył 30 marca nieopodal w Santara do sił głównych którymi dowodził Lieutenant-General Sir Robert Napier, Commander-in-Chief. Działania "Blue Jackets" okazały się bardzo owocne podczas działań w pobliżu Arogye w dniu 10 kwietnia, gdzie to marynarze prowadzili atak na na King Road.
W dniu 13 kwietnia, marynarze wzięli udział w szturmie i zdobyciu Magdali, ostrzeliwując rakietami miasto. Ogólnie Naval Brigade nie straciła ani jednej ofiary trwały w Magdali, i pokazała się z bardzo dobrej strony, zdobywając uznanie głównodowodzącego. Do dnia 10 czerwca kampania się skończyła, a siły brytyjskie ponownie wyruszył na Zula.
Przez pozostałe lata służby w składzie eskadry East India Station okręt odbywał patrole w okolicach Zatoki Perskiej, Omanu i Zanzibaru, będąc głównie zaangażonym w zwalczanie handlu niewolnikami. Doświadczenia dowódcy okrętu są ujęte w książce "Slave-catching in the Indian Ocean: A record of naval experiences", opublikowanej przez wydawnictwo Longmans, Londyn w 1873 roku. W tym okresie okręt przechwycił siedem statków niewolniczych m.in. 24 marca 1869 r., czy pomiędzy 26 kwietnia a 5 maja, kiedy przejął 4 kolejne statki z niewolnikami.
26.04.1872
Zdjęcie okrętu ze służby w Devonport.
04.1872 - 08.1874
Okręt został poddany remontowi i przezbrojeniu.
13.08.1874
Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przydziałem do North America and West Indies Station.
14.12.1877
Powrót okrętu i zdjęcie ze służby w Plymouth.
12.1877 - 12.1879
Okręt znajdował się w rezerwie, w tym czasie na okręcie wykonano remont.
18.12.1879
Wcielenie do służby w Plymouth z przydziałem do East Indies Station.
1883
W dniu 15 lutego 1883, François Césaire de Mahy, który był deputownym Réunion i francuskim Ministrem Rolnictwa (i w tym czasie również tymczasowo wypełniał urząd Ministra Marynarki), nakazał aby Rear Admiral Pierre wyegzekwował francuskie roszczenia na Madagaskarze, tym samym rozpoczynając pierwszą wojnę Francji z Hiva. Francuska eskadra admirała Pierre przybyła do Tamatave w dniu 31 maja gdzie zastała na redzie HMS "DRYAD". Francuzi dostarczyli ultimatum dla zagranicznych konsulów aby się wycofali, ale Sir Pakenham, brytyjski konsul, był wtedy już w ostatnim stadium choroby - siedem godzin po dostarczeniu ultimatum zmarł. Dowódca okrętu, Commander Charles Johnstone w celu ochrony brytyjskich interesów wziął na siebie obowiązek konsula, protestując przeciwko działaniom Francuzów i odmawiając opuszczenia portu.
Admirał po ostrzelaniu i oblężeniu miasta zajął je ostatecznie w dniu 11 czerwca. Patowa sytuacja pomiędzy francuskimi a brytyjskim okrętem zaczęła się zaogniać. W Wielkiej Brytanii prasa donosiła o „francuskich okrucieństwach”, natomiast weFrancji równie zjadliwie komentowano przekraczanie przez Brytyjczyków zasad neutralności, jednak z racji współnych w owym czasie interesów oba rządy starały się zbagatelizować i załagodzić spór. W dniu 14 sierpnia admirał Galiber wypłynął z Tulonu w celu ułagodzenia Pierre. Francuska interwencja na Madagaskarze przeniosła region w rejon francuskiej dominacji, ale aż do 1895 roku wyspa nie znajdowała się całkowicie pod kontrolą Francji. Opór i niezłomność którą wykazał się dowódca HMS "DRYAD" przyniósł mu uznanie prasy co zaowocowało awansem do stopnia Captain w dniu 21 listopada.
1884
Po zmianie dowództwa (dowodzenie objął Commander Edward Grey Hulton) część załogi okrętu została przydzielona do Naval Brigade liczącej łącznie 150 marynarzy i 400 Royal Marines z różnych okrętów. Brygada dołączyła do sił którymi dowodził General Sir Gerald Graham. Marynarze lądujący pod Suakin dołączyli do reszty sił pod Trinkitat. Po marszu w głąb lądu, Brygada wzięła udział w bitwie pod El Teb. W dniu 12 marca, siły ekspedycyjne wziął udział w bitwie pod Tamai. Naval Brigade naciskana przez konnicę arabską straciła wszystkie działa. Jednak po zwarciu szeregów i kontrnatarciu udało się je odzyskać i ostatecznie wygrać bitwę. Łącznie Arabowie stracili 2000 zabitych. Całkowite straty Brytyjczyków zamknęły się liczbą 109 zabitych i 104 rannych, z czego Naval Brigade straciła 3 oficerów i 7 marynarzy zabitych i 1 oficera i 6 marynarzy rannych. Wśród zabitych był Lieutenant Houston Stewart z HMS "DRYAD", który zginął podczas obrony dział.
10.11.1884
Wycofanie okrętu ze służby w Sheerness.
09.1885
Okręt został sprzedany do rozbiórki.
04.1886
Okręt został zezłomowany.
Znani dowódcy (przydziały)
03.05.1867 - 07.1868
Commander Thomas Hounsom Butler Fellowes (najprawdopodobniej aż do odniesienia ran uniemożliwiających dowodzenie).
06.07.1868 - 11.04.1870
Commander Philip Howard Colomb
11.04.1870 - 26.04.1872
Commander George Parsons
13.08.1874 - 1877
Commander Compton Edward Domville
1877 - 14.12.1877
Commander John Edward Stokes
18.12.1879 - 30.06.1882
Commander John Hext
30.06.1882 - 01.1884
Commander Charles Johnstone (również jako senior officer w Tamatave, Madagascar, podczas francuskiej inwazji w 1883 r. - promowany do stopnia Captain)
01.1884 - 10.11.1884
Commander Edward Grey Hulton
HMS Niobe
1864
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
31.05.1866
Wodowanie okrętu.
1867
Ukończenie budowy okrętu.
11.02.1867
Okręt został wcielony do służby z przydziałem do North America and West Indies Station.
1867 - 1874
Okręt pełnił służbę nieprzerwanie w eskadrze North America and West Indies Station.
21.05.1874
Okręt został zniszczony w wyniku kolizji ze skałami na wyspie Miquelon.
Znani dowódcy (przydziały)
11.02.1867 - 04.11.1868
Commander Thomas Kirkpatrick Mackenzie (aż do wypadku dowódcy)
04.11.1868 - ?
Commander Russell Graves Sabine Pasley
1873 - 22.01.1874
Commander Lambton Loraine
23.01.1874 - 21.05.1874
Commander David Boyle (aż do wejścia na skały)
HMS Nymphe
1865
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
24.11.1866
Wodowanie okrętu.
1867
Ukończenie budowy okrętu.
13.06.1867
Okręt został wcielony do służby w Woolwich z przydziałem do East Indies Station.
1867 - 1871
Okręt pełnił głównie służbę patrolową poszukując statków handlarzy niewolników. Wiele z nich zatrzymał i przejął, m.in. 25-27.07.1868 - 4 dhow, 03-31.08.1869 - 5 dhow, 09.09.1868 - 1 dhow, 21.02.1869 - 1 dhow, 01.03.1869 - zajął niewolniczy dhow "FUTHELKARE", 08-25.03.1869 - 7 dhow, 29.03, 30.03 i 11.04. 1869 r. zajął po jednym dhow, 22.05.1869 - zdobył dwa dhow.
14.08.1871
Okręt został zdjęty ze służby.
08.1871 - 01.1875
Okręt znajdował się w rezerwie. W tym czasie na okręcie dokonano remontu i przezbrojenia okrętu.
05.01.1875
Okręt został ponownie wcielony do służby z przydziałem do Australia Station.
1875 - 1879
Okręt służył w składzie eskadry Australia Station. Opuścił rejon pełnienia misji w sierpniu 1878 i udał się do domu.
10.05.1879
Okręt został wycofany ze służby w Sheerness.
12.1884
Okręt został sprzedany za 3745 funtów z przeznaczeniem do rozbiórki.
Znani dowódcy (przydziały)
13.06.1867 - 01.12.1868
Commander Thomas Barnardiston
12.1868 - 21.01.1870
Commander Edward Spencer Meara (aż do inwalidztwa kapitana)
21.01.1870 - 14.08.1871
Commander John Campion Wells
05.01.1875
Commander Francis Grant Suttie
01.1875 - 10.05.1879
Captain Samuel Philip Townsend
HMS Vestal
1864
Rozpoczęcie budowy okrętu w stoczni Pembroke Dockyard.
16.11.1865
Wodowanie okrętu.
1867
Ukończenie budowy okrętu.
26.01.1867
Okręt został wcielony do służby w Plymouth z przydziałem do West Coast of Africa Station.
01.1869
Okręt został przeniesiony do North America and West Indies Station.
09.08.1871
Okręt został zdjęty ze służby w Plymouth.
08.1871 - 07.1875
Okręt został przeniesiony do rezerwy. W tym czasie na okręcie dokonano remontu u modernizacji uzbrojenia.
14.07.1875
Okręt został ponownie wcielony do służby w Portsmouth z przydziałem do East Indies Station.
01.01.1879
Okręt został zdjęty ze służby w Zanzibarze.
23.07.1880
Okręt po powrocie do domu został wycofany ze służby.
12.1884
Okręt został sprzedany z przeznaczeniem do rozbiórki do Castle.
Znani dowódcy (przydziały)
26.01.1867 - 01.1868
Commander Spencer Phipps Brett
04.1868 (?) - 04.1871
Commander James Edward Hunter
04.1871 - 09.08.1871
Commander William Robert Kennedy
14.07.1875 - 07.1877
Commander Henry Hand
06.07.1877 - 01.01.1879
Commander Dashwood Goldie Tandy
Galeria
Amazon (1865)
HMS Amazon
Ilustracja pochodząca z Illustrated London News.
HMS Amazon
Data zdjęcia nieznana.
HMS Daphne
Uwolnieni niewolnicy na pokładzie slupa. Zdjęcie wykonane w listopadzie 1868 r.
HMS Daphne
Uwolnieni niewolnicy na pokładzie slupa. Zdjęcie wykonane w 1868 r.
HMS Daphne
Uwolnieni niewolnicy na pokładzie slupa. Data zdjęcia nieznana.
HMS Daphne
Uwolnieni niewolnicy na pokładzie slupa. Data zdjęcia nieznana.
HMS Daphne
Rysunek przedstawiający kuter ze slupa w trakcie zatrzymywania dhow'a z niewolnikami.
HMS Daphne
Rysunek opublikowany w "The Graphic", 8 maja 1873 r. przedstawiający skrajnie wygłodzonych niewolników uwolnionych przez marynarzy z HMS "Daphne".
HMS Daphne
Rysunek autorstwa Ronalda Lampitt'a przedstawiający HMS "Daphne" w pościgu za niewolniczym dhow. Autor rysunku niezbyt dokładnie oddał okręt, gdyż dziób slupa był w rzeczywistości typu taranowego.
HMS Dryad
Data zdjęcia nieznana.
HMS Dryad
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Niobe
Rysunek z Illustrated London News.
HMS Niobe
Rysunek z Illustrated London News.
HMS Niobe
Rysunek z Illustrated London News przedstawiający okręt w Santiago de Cuba w 1873 r.
HMS Vestal
Z zasobów Imperial War Museums. Data zdjęcia nieznana.
HMS Vestal
Z zasobów Imperial War Museums. Data zdjęcia nieznana.
HMS Vestal
Z zasobów Imperial War Museums. Zdjęcie z 1875 r.
HMS Vestal
Zdjęcie z 1875 r. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Vestal
Z zasobów Imperial War Museums. Data zdjęcia nieznana.
Źródła: - Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing. - Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press. - Wikipedia, oraz inne strony internetowe.