Temeraire (1876)

Pancernik centralnobateryjny HMS TemeraireHMS "TEMERAIRE" był hybrydą - pancernikiem z centralnie umieszczoną baterią wyposażonym dodatkowo w dwa ciężkie działa umieszczone w barbetach na dziobie i na rufie okrętu. Okręt został zaprojektowany w 1873 r. przez Nathaniela Barnaby'ego i był pierwszym krokiem do projektowania i budowania okrętów z artylerią główną umieszczoną w barbetach (wieżach).
Kraj: Wielka Brytania
klasa: pancernik centralnobateryjny (okręt pancerny z baterią centralną, żelaznokadłubowy pancernik centralnobateryjny)

Specyfikacja

Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
TEMERAIRE Chatham Dockyard 18.08.1873 09.05.1876 31.08.1877 Sprzedany na złom w 1921 r.

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność 8571 ts
Długość między pionami 86,87 m (285 ft 0 in)
Szerokość 18,92 m (62 ft 1 in)
Zanurzenie dla wyporności lekkiej - dziób 8,00 m (26 ft 3 in)
Zanurzenie dla wyporności lekkiej - rufa 8,33 m (27 ft 4 in)

Napęd:

Maszyny Dwie 3-cylindrowe, pionowe maszyny o podwieszanych cylindrach podwójnego rozprężania firmy Humphreys & Tennant, 12 kotłów owalnych, 2 śruby
Ożaglowanie Ożaglowanie typu bryg o powierzchni 2323 m² (25 000 sq ft), 2 maszty.
Moc indykowana 7516 ihp
Prędkość (maszyna parowa) 14,65 węzła
Prędkość (żagle) 6 węzłów
Paliwo 620 ts węgla
Zasięg brak danych

Opancerzenie:

Burty 279 mm - 140 mm (11 in - 5,5 in) na podkładzie z 305 mm - 254 mm (12 in - 10 in) drewna
Bateria 203 mm - 127 mm (8 in - 5 in)
Przegrody 203 mm (8 in)
Barbety 254 mm - 203 mm (10 in - 8 in)
Pokład 38 mm - 25 mm (1,5 in - 1 in)

Uzbrojenie:

Początkowe 4 działa 279 mm (11 in) 540-funtowe (540 pdr) (25-ton) MLR; 4 działa 254 mm (10 in) 400-funtowe (400 pdr) (18-ton) MLR; 4 działa 20-funtowe (20 pdr) (16 cwt) RBL (salutacyjne); 2 wyrzutnie torped 356 mm (14 in)
Modernizacja w 1884 r. 4 działa 279 mm (11 in) 540-funtowe (540 pdr) (25-ton) MLR; 4 działa 254 mm (10 in) 400-funtowe (400 pdr) (18-ton) MLR; 6 dział 102 mm (4 in) (22 cwt) RBL; 4 działa 6-funtowe (6 pdr) QF; 10 dział 3-funtowych (3 pdr) QF; 2 wyrzutnie torped 356 mm (14 in)

Ludzie:

Załoga 580 oficerów i marynarzy

Projekt

Okręt został zaprojektowany w czasach, gdy konstruktorom brytyjskich okrętów zaczęły spędzać sen z powiek zasadnicze problemy które wiązały się z dotychczas stosowanym rozmieszczeniem artylerii w pancernych bateriach, lub na burtach. Ograniczone prowadzenie ognia w kierunku osiowym, bezczynność połowy artlerii głównej podczas pojedynku z jednym okrętem, zbyt liczna załoga i trudność obsługi dział podczas wzburzonego morza - te cechy pancerników centralnobateryjnych starano się zniwelować modyfikując projekt tak, aby artyleria została umieszczona w inny sposób. HMS "TEMERAIRE" był pierwszym brytyjskim okrętem barbetowym, stanowił próbę umieszczenia artylerii w sposób, który chociaż częściowo niwelował wymienione wcześniej wady. Działa umieszczone w barbetach, na lawetach wychylnych projektu Moncrieff'a zapewniały znacznie lepszą ochronę dla obsługi w porównaniu do tradycyjnych okrętów barbetowych, jednak same lawety były znacznie cięższe i zajmowały więcej miejsca. Ten typ umieszczania dział w barbetach nie został z tych powodów powielony w innych konstrukcjach.

Konstrukcja


Służba

1873 Zatwierdzenie okrętu do budowy.
18.08.1873 Położenie stępki.
09.05.1876 Wodowanie.
01.08.1877 Okręt zostaje wcielony do służby z przeznaczeniem do służby na Morzu Śródziemnym.
31.08.1877 Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 489 822 funty (kadłub: 352 015 funtów, maszyny: 102 954 funty).
1878 Okręt wraz z innymi okrętami floty admirała Hornby'ego przechodzi przez Dardanele.
1879 Okręt służy na Morzu Śródziemnym. Pozostaje w okolicach Konstantynopola.
1881 Okręt zostaje ponownie wcielony do Służby na Malcie po pobycie w doku.
1882 Okręt uczestniczy w bombardowaniu Aleksandrii. Po bombardowaniu, piechota morska z pancernika dwa razy uczestniczy w desantach: pod Chartumem i pod Tel-el-kebir. Artyleria pancernika wystrzeliła 136 pocisków z dział 11-calowych i 84 10-calowych.
1884 Na okręcie dokonano modernizacji uzbrojenia.
04.1886 Okręt nadal służy na Morzu Śródziemnym.
08.05.1886 Wraz z całą eskadrą okręt wyrusza w rejs po wodach Grecji.
19.06.1886 Wraz z innymi okrętami wpływa do portu na Malcie.
20.10.1887 Okręt zostaje ponownie wcielony do służby w Portsmouth, po pobycie w doku.
1887 - 1888 Okręt przez okres zimowy należał do Channel Fleet.
1888 Okręt powrócił na Morze Śródziemne.
1889 Dokonano zmian w konfiguracji ożaglowania.
03.10.1890 Okręt stacjonuje w zatoce Suda na Krecie.
1891 Okręt zostaje zdjęty z czynnej służby w Devonport.
1891 - 1893 Okręt pełni służbę we Flocie Rezerwowej.
1893-1901 Okręt zostaje przeniesiony do rezerwy.
1902 Okręt został skierowany do służby portowej.
04.1904 Okręt rozpoczyna pełnić funkcję okrętu treningowego dla palaczy i jednocześnie zmieniona zostaje jego nazwa - na "INDUS II".
01.1915 Ponowna zmiana nazwy, tym razem na "AKBAR". Okręt zostaje przeholowany do Liverpoolu.
1916 - 1918 Okręt dodatkowo służył jako pływający magazyn.
26.05.1921 Okręt zostaje sprzedany na złom firmie Rijsdijk Shipbreaking Co.

ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)

01.08.1877 - 06.1879 Captain Michael Culme-Seymour, Morze Śródziemne, oraz jako część floty Admiral Sir Geoffrey Phipps Hornby przechodzącej przez Dardanele w 1878 r.
06.1879 - 01.1880 Captain George Willes Watson
27.01.1880 - 03.1880 Captain John Ommanney Hopkins, Morze Śródziemne
03.1880 - 01.1881 Captain the Hon. Walter C. Carpenter
01.1881 - 03.1884 Captain Henry F. Nicholson
03.1884 - 10.1886 Captain Compton E. Domvile
18.10.1886 - 10.1889 Captain Edmund C. Drummond
26.10.1889 - 19.06.1891 Captain Gerard H. U. Noel
16.07.1902 Captain Arthur W. E. Prothero

Galeria

Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.