Superb (1875)

Budowa kadłuba była bardzo podobna do HMS "HERCULES", z centralną baterią oraz stanowiskami dowodzenia umieszczonymi na pokładzie górnym na końcach baterii, na dziobie i na rufie. Wyporność wynosiła 9710 ts. Długość między pionami wynosiła 101,3 m (332 ft 4 in), szerokość 17,98 m (59 ft 0 in), natomiast zanurzenie 8,05 m (26 ft 5 in). Zmodyfikowany projekt (po zakupie przez Royal Navy) przewidywał również zamontowanie dodatkowych ładowni węglowych, reflektorów oraz dodatkowych kabin dla załogi. Rozbudowano również cześć nadbudówek znajdujących się w części dziobowej i rufowej.

W oryginalnym projekcie pokład "mieszkalny" był bardzo wysoki co wykorzystali projektanci dzieląc go poprzecznie pokładem dodatkowym na dwie części. Uzyskane w ten sposób miejsce było wykorzystywane do zawieszania hamaków przez marynarzy jednak ze względu na ciasnotę nazywano ten dodatkowy pokład "pokładem niewolniczym".

Uzbrojenie początkowo składało się z 16 dział 254 mm (10 in) MLR oraz 4 wyrzutnie torped 356 mm (14 in). Na głównym pokładzie znajdowało się 8 dział 254 mm na burtach oraz po jednym na każdym rogu baterii. Pozostałe cztery znajdowały się na pokładzie górnym, po dwa na dziobie i na rufie. We wczesnych latach 80-tych dodano na górnym pokładzie 6 dział 102 mm (4 in) RBL. W latach 1887/91 wszystkie działa na pokładzie górnym zostały zamienione na 12 dział 152 mm (6 in) QF, 6 dział 6-funtowych (6 pdr) QF oraz 10 dział 3-funtowych (3 pdr) QF. Okręt wyposażono również w sieć przeciwtorpedową.

Jeśli chodzi o liczbę dział głównego kalibru to HMS "SUPERB" dzierżył w tamtych czasach palmę pierwszeństwa wśród pancerników Royal Navy. Ponadto, zgodnie z "Annual Report of the Torpedo School, 1881" w 1881 r. ma okręcie stacjonowły dwa niewielkie torpedowce II klasy typu "TB51": HMS "TB58" i "TB60". Torpedowce te były przewożone na pokładzie pancernika i przed akcją były spuszczane na wodę.

Pas pancerny miał dwa pasy - górny miał grubość na śródokręciu 305 mm (12 in). Grubość zmniejszała się na dziobie i na rufie do 254 mm (10 in). Dolny pas miał grubość na śródokręciu 178 mm (7 in), na dziobie 152 mm (6 in), natomiast na rufie 102 mm (4 in). Bateria na głównym pokładzie miała długość 33,83 m (111 ft). Była chroniona na burtach przez 305 mm (12 in) pancerz i ograniczona przegrodami o grubości 254 mm (10 in).

HMS "SUPERB" napędzała 2-cylindrowa jednotłoczyskowa pozioma maszyna parowa z normalnie prowadzonym korbowodem firmy Maudslay oraz 9 kotłów typu kufrowego. Maszyna parowa o mocy 6580 ihp zapewniała HMS "SUPERB" prędkość 13,2 węzła przy wykorzystaniu wyłącznie maszyny parowej. W trakcie modernizacji i przebudowy w latach 1887/91 wymieniono maszyny na pionowa maszynę o podwieszanych cylindrach potrójnego rozprężania oraz zamieniono kotły typu kufrowego na typu cylindrycznego. Wymieniono także kominy. Po wymianie maszyn okręt przy mocy 8500 ihp osiągał prędkość 14,5 węzła.

Okręt posiadał ożaglowanie typu bark o nieustalonej powierzchni. Okręt pod żaglami zachowywał się bardzo źle, w przeciwieństwie do żeglowania pod parą. Ożaglowanie zostało zdjęte podczas modernizacji w latach 1887 - 1891.