Imperieuse (1883)

Wyporność wynosiła 8500 ts. Długość między pionami wynosiła 96,01 m (315 ft), szerokość 18,90 m (62 ft), zanurzenie 8,15 m (26 ft 9 in). Tuż po rozpoczęciu budowy zdecydowano się na zwiększenie grubości pokrycia zewnętrznego kadłuba (drewno i miedź z powodu planowanej służby w tropikach) z 102 mm (4 in) do 254 mm (10 in). Zmiana ta spowodowała zwiększenie zanurzenia o 0,30 m (1 ft) i zwiększenie wyporności o 210 ts do 7600 ts. Zwiększono również zapas węgla z 400 ts do 900 ts (maksymalny zapas wzrósł z 900 ts do 1130 ts). Zmiany w zapasie węgla wraz z innymi zmianami konstrukcyjnymi spowodowały wzrost wyporności maksymalnej o 900 ts i wzrost zanurzenia o 0,64 m (2 ft 1 in). Jako parowce miały wystarczającą dzielność morską i były dobrą platformą dla dział.

Początkowo planowano wyposażyć okręt w 4 działa 234 mm (9,2 in) RBL w wersji 18-tonowej i 10 dział 152 mm (6 in) RBL w wersji 4,5 tonowej, jednak ostatecznie zamontowano działa w wersjach 24 i 5-tonowej. Początkowo uzbrojenie składało się z 4 dział 234 mm (9,2 in) (24-ton) RBL, 10 dział 152 mm (6 in) (5-ton) RBL, 4 dział 6-funtowych (6 pdr) QF oraz 6 wyrzutni torped 457 mm (18 in). Działa 234 mm zostały umieszczone na modłę francuską w indywidualnych barbetach, po jednym na dziobie i na rufie i na każdej burcie. Teoretycznie pozwalało to na prowadzenie ognia przez trzy działa na burtę i w kierunku dziobu i rufy, jednak praktyczne wykorzystanie dział w ten sposób ograniczał spory podmuch, który uszkadzał wyposażenie okrętowe i nadbudówek. Aby ułatwić prowadzenie ognia przez działa na burtach umieszczono barbety działowe na sponsonach. Działa 152 mm były umieszczone symetrycznie na burtach. Po ukończeniu budowy i stwierdzeniu znacznego przeciążenia okrętu liczbę dział 152 mm ograniczono do 6, a po likwidacji ożaglowania przystosowano okręt do zabierania jeszcze dwóch, jednak tylko w warunkach wojennych. Porty wyrzutni torped zostały podniesione o 0,6 m (2 ft) w związku ze wzrostem wyporności.

Pas pancerny o wysokości 2,44 m (8 ft) miał długość 42,67 m (140 ft). Na końcach był zamknięty przez przegrody o grubości 229 mm (9 in) i był przykryty przez pokład pancerny o grubości 51 mm (2 in). Poza pasem pokład miał grubość 102 mm ( 4 in.) i ciągnął się w kierunku dziobu i rufy. Projektowana wysokość pasa powyżej poziomu wody miała wynosić 0,99 m (3 ft 3 in), jednak w ostatecznym projekcie wysokość pasa powyżej poziomu wody wyniosła przy pełnej wyporności jedynie 0,36 m (1 ft 2 in).

Okręty były wyposażone w 3-cylindrowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych podwójnego rozprężania oraz na czas rejsów w czasie pokoju w ożaglowanie typu bryg. Na próbach okręty okazały się bardzo złymi żaglowcami, zdecydowano więc o usunięciu ożaglowania i omasztowania. Pozwoliło to zaoszczędzić 100 ts. Zamiast dotychczasowych masztów zamontowano na śródokręciu pojedynczy maszt typu palowego.

Znani dowódcy (przydziały)

Znani dowódcy (przydziały)