 Te okręty nie były w zasadzie jednostkami należącymi do tego samego typu, natomiast wspólnym mianownikiem dla nich wszystkich było to, iż zostały przebudowane z tradycyjnych fregat żaglowych. |
 Kraj: Wielka Brytaniaklasa: drewnianokadłubowa fregata śrubowa |
Specyfikacja |
| Nazwa okrętu | Stocznia dokonująca konwersji | Wodowanie w pierwotnej postaci |
Wydokowanie po konwersji | Los okrętu |
| PHAETON | Sheernees DYd | 25.11.1848 | 12.12.1859 | Złomowany w 1875 r. |
| SEVERN | Chatham DYd | 24.01.1856 | 08.02.1860 | Złomowany w 1876 r. |
| SUTLEJ | Portsmouth DYd | 17.04.1855 | 26.03.1860 | Złomowany w 1869 r. |
| PHOEBE | Devonport DYd | 12.04.1854 | 10.04.1860 | Złomowany w 1876 r. |
| OCTAVIA | Portsmouth DYd | 18.08.1849 | 11.04.1861 | Złomowany w 1876 r. |
| LEANDER | Sheernees DYd | 08.03.1848 | 16.02.1861 | Złomowany w 1867 r. |
| ARETHUSA | Chatham DYd | 20.06.1849 | 09.08.1861 | Złomowany w 1934 r. |
| CONSTANCE | Devonport DYd | 12.03.1846 | 15.04.1862 | Sprzedany w 1875 r. |
Dane taktyczno-techniczne |
Wymiary (po konwersji):
| Wyporność | "PHAETON": 3099 ts; "SEVERN": 3536 ts; "SUTLEJ": 3826 ts; "PHOEBE": 3584 ts; "OCTAVIA": 3832 ts; "LEANDER": 3539 ts; "ARETHUSA" 3708 ts; "CONSTANCE" 3786 ts |
| Tonaż: | "PHAETON": 2396 12/94 bm; "SEVERN": 2767 bm; "SUTLEJ": 3065 bm; "PHOEBE": 2895 79/94 bm; "OCTAVIA": 3161 51/94 bm; "LEANDER": 2759 60/94 bm; "ARETHUSA" 3142 33/94 bm; "CONSTANCE" 3212 bm |
| Długość na na wysokości pokładu działowego | "PHAETON": 67,14 m (220 ft 3⅝ in); "SEVERN": 73,30 m (240 ft 6 in); "SUTLEJ" 77,57 m (254 ft 6 in); "PHOEBE": 73,30 m (240 ft 6 in); "OCTAVIA" 76,96 m (252 ft 6 in); "LEANDER": 73,46 m (241 ft 0 in); "ARETHUSA" 76,91 m (252 ft 4 in); "CONSTANCE" 77,39 m (253 ft 11 in) |
| Długość stępki do obliczeń tonażu | "PHAETON": 56,61 m (185 ft 8⅝ in); "SEVERN": 64,70 m (212 ft 3¼ in); "SUTLEJ" 67,11 m (220 ft 2⅛ in); "PHOEBE": 63,07 m (206 ft 11¼ in); "OCTAVIA" 66,15 m (217 ft 0¼ in); "LEANDER": 62,68 m (205 ft 7⅝ in); "ARETHUSA" 66,17 m (217 ft 1 in); "CONSTANCE" 66,80 m (219 ft 2 in) |
| Szerokość | "PHAETON": 15,19 m (49 ft 10 in); "SEVERN": 15,27 m (50 ft 1 in); "SUTLEJ": 15,74 m (51 ft 8 in); "PHOEBE": 15,79 m (51 ft 9½ in); "OCTAVIA": 16,10 m (52 ft 10 in); "LEANDER": 15,51 m (50 ft 10¾ in); "ARETHUSA": 16,26 m (52 ft 8 in); "CONSTANCE": 16,15 m (53 ft 0 in) |
| Szerokość do obliczeń tonażu | "PHAETON": 15,01 m (49 ft 3 in); "SEVERN": 15,09 m (49 ft 6 in); "SUTLEJ": 15,60 m (51 ft 2 in); "PHOEBE": 15,63 m (51 ft 3½ in); "OCTAVIA": 15,95 m (52 ft 4 in); "LEANDER": 15,31 m (50 ft 2¾ in); "ARETHUSA": 15,90 m (52 ft 2 in); "CONSTANCE": 16,00 m (52 ft 6 in) |
| Głębokość | "PHAETON": 5,09 m (16 ft 8½ in); "SEVERN": 5,33 m (17 ft 6 in); "SUTLEJ": 5,23 m (17 ft 2 in); "PHOEBE": 5,23 m (17 ft 2 in); "OCTAVIA": 5,21 m (17 ft 1 in); "LEANDER": 4,88 m (16 ft 0 in); "ARETHUSA": 5,21 m (17 ft 1 in); "CONSTANCE": 5,21 m (17 ft 1 in) |
| Zanurzenie projektowe - dziób | "PHAETON": 5,72 m (18 ft 9 in); "SEVERN": 6,40 m (21 ft 0 in); "SUTLEJ": 6,48 m (21 ft 3 in); "PHOEBE": 5,05 m (16 ft 7 in); "OCTAVIA": 6,35 m (20 ft 10 in); "LEANDER": 5,49 m (18 ft 0 in); "ARETHUSA": 6,30 m (20 ft 8 in); "CONSTANCE": 6,43 m (21 ft 1 in) |
| Zanurzenie projektowe - rufa | "PHAETON": 6,40 m (21 ft 0 in); "SEVERN": 6,93 m (22 ft 9 in); "SUTLEJ": 7,14 m (23 ft 5 in); "PHOEBE": 5,23 m (19 ft 4 in); "OCTAVIA": 7,26 m (23 ft 10 in); "LEANDER": 7,11 m (23 ft 4 in); "ARETHUSA": 7,16 m (23 ft 6 in); "CONSTANCE": 7,19 m (23 ft 7 in) |
Napęd:
| Maszyny | Pozioma 2-cylindrowa maszyna parowa z normalnie prowadzonymi korbowodami pojedynczego rozprężania (HSE) ("PHAETON" i "LEANDER": James Watt & Co; "ARETHUSA" John Penn, "SEVERN", "OCTAVIA" i "SUTLEJ": Maudslay; "PHOEBE": Napier); "CONSTANCE" pozioma 6-cylindrowa maszyna parowa z tłokiem rurowym podwójnego rozprężania firmy Randolph & Elder, nieznana liczba kotłów typu kufrowego, 1 śruba |
| Ożaglowanie | brak danych |
| Moc normalna | "PHAETON": 1566 ihp; "SEVERN": 2092 ihp; "SUTLEJ": 2270 ihp ; "PHOEBE": 1780 ihp; "OCTAVIA": 2415 ihp; "LEANDER": 1568 ihp; "ARETHUSA" 3165 ihp; "CONSTANCE" 2301 ihp |
| Prędkość (maszyna parowa) | "PHAETON": 10,466 węzła; "SEVERN": 11,696 węzła; "SUTLEJ": 11,807 węzła ; "PHOEBE": 11,925 węzła; "OCTAVIA": 11,538 węzła; "LEANDER": 9,703 węzła; "ARETHUSA" 11,704 węzła; "CONSTANCE" 10,779 węzła |
| Prędkość (żagle) | brak danych |
| Paliwo | brak danych |
| Zasięg | brak danych |
Uzbrojenie:
| Planowane | 30 dział 203 mm (8 in) 65 cwt/9 ft SBML shell; 1 dział 69-funtowe (69 pdr) 95 cwt (pivot) SBML; 20 dział 32-funtowych (32 pdr) 56 cwt/9½ ft SBML |
| Początkowe - "ARETHUSA" i "CONSTANCE" | 10 dział 203 mm (8 in) SBML shell; 40 dział 32-funtowych (32 pdr) SBML (za "Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905...) |
| Początkowe - "OCTAVIA" i "SUTLEJ" | 28 dział 254 mm (10 in) SBML shell; 22 działa 32-funtowych (32 pdr) SBML (za "Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905...) |
| Początkowe wg "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863" | 8 dział 203 mm (8 in) 65 cwt/9 ft SBML shell; 22 działa 32-funtowe (32 pdr) 56 cwt/9½ ft SBML; 22 działa 32-funtowych (32 pdr) 56 cwt/8½ ft SBML; 1 działo 68-funtowe (68 pdr) 95 cwt/10 ft (pivot) SBML |
| Modernizacja w 1868 r. | 24 działa 64-funtowe (64 cwt) RML; 4 działa 178 mm (7 in) 6½ t./11 ft shell SBML |
Ludzie:
| Załoga | 525 oficerów i marynarzy |
Projekt |
Te okręty miały ze sobą wspólne tylko to iż zostały zbudowane jako tradycyjne fregaty żaglowe, oraz to że przebudowano je na fregaty z napędem śrubowym. Rozpoczęte jako fregaty żaglowe uzbrojone w 51 dział zostały przekonwertowane w wyniku doniesień o francuskim programie rozbudowy floty na rok 1860, który to program zakładał rozbudowę floty Francji w znaczącym stopniu. Aby nie dopuścić do utraty supremacji na morzach w programie rozbudowy floty brytyjskiej na rok 1861 zaplanowano więc konwersję dwupokładowych fregat na parowce. W dniu 4 marca 1859 r. pierwsze cztery z wytypowanych fregat żaglowych IV klasyzostały skierowane do przebudowy, po której miały być klasyfikowane jako fregaty śrubowe I klasy. W dniu 9 lipca dołączyła piąta fregata ("OCTAVIA"), która miała być podobnie przebudowana, a rozkaz ten powtórzono 4 stycznia 1860 r., kiedy do listy okrętów przeznaczonych do konwersji dodano trzy kolejne fregaty. Każda z nich (oryginalne projekty były różne) miał przed konwersją około 180 stóp długości i każda z nich została w ramach przebudowy "rozciągnięta” w doku tak aby zmieściły się w przebudowanych kadłubach silniki, kotłownie i zapas paliwa.
Konstrukcja |
Kadłub
Z racji przebudowy z tradycyjnych okrętów żaglowych okręty różniły się wymiarami i wypornościami. Generalnie konstrukcja kadłuba tych okrętów po konwersji nie odbiegała od tej zastosowanej w typie "BRISTOL". Podczas konstruowania tych okrętów zastosowano rozwiązania umożliwiające znaczne wydłużenie i wzmocnienie kadłuba w porównaniu do wcześniejszych konstrukcji tradycyjnych fregat żaglowych. Oryginalna długość kadłuba wynosząca około 54,86 m (180 ft) została przedłużona o około 21,34 m (70 ft) - dodatkowa przestrzeń musiała zostać wygospodarowana na maszyny parowe, kotły oraz zasobnie węglowe. Okręty zostały wyposażone w teleskopowe kominy, opuszczane w trakcie pływania pod żaglami.
Uzbrojenie
Okręty były uzbrojone w kombinację dział strzelających granatami o kalibrach 203 i 254 mm oraz dział 32-funtowych (32 pdr) SBML. Działa strzelające granatami (shell) znajdowały się w baterii na pokładzie głównym, działa innych kalibrów znajdowały się na pokładzie górnym. Istnieją spore rozbieżności pomiędzy wykazem uzbrojenia zawartym w "Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905" oraz w "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863" (patrz Dane taktyczno-techniczne). W "British Warship..." dane o uzbrojeniu podane są dla wszystkich jednostek zbiorczo, co jednak wydaje się mało prawdopodobne. Jednak uściślając dane podane w ww. książce działa 8-calowe znajdować się miały na pokładzie głównym, natomiast 32-funtówki na pokładzie górnym. Po oddaniu do służby po konwersji działa 32-funtowe o długości 9½ stopy znajdowały się na pokładzie głównym, natomiast krótsze ich wersje na pokładzie górnym. Pojedyncze działa umieszczone na podstawie typu obrotowego (pivot) znajdowały się na pokładzie górnym i służyły jako pościgówki. Po konwersji w 1868 r. na pokładzie głównym znalazło się 18 dział 64-funtowych i 4 działa 7-calowe. Pozostałe działa 64-funtowe znajdowały się na pokładzie górnym. Wątpliwości co do podanych zestawów uzbrojenia dodatkowo komplikuje fakt, iż okręty te zostały poddane jeszcze jednej modernizacji uzbrojenia o której nie znaleziono dokładnych danych, a która odbyła się w 1860 r. Wiadomo jedynie, iż uzbrojenie zostało wtedy zredukowane do 35 dział.
Napęd
Okręty tego typu oprócz HMS "CONSTANCE" zostały wyposażone w poziome 2-cylindrowe maszyny parowe pojedynczego rozprężania, najprawdopodobniej odmiany z normalnie prowadzonymi korbowodami czterech różnych producentów, pomijając HMS "CONSTANCE". Wymiary cylindrów przedstawiały się następująco: "PHAETON" i "LEANDER": średnica 1,63 m (64 in), skok 0,91 m (3 ft); "SEVERN", "SUTLEJ" i "OCTAVIA": średnica 1,68 m (66 in), skok 1,07 m (3,5 ft); "PHOEBE": średnica 1,66 m (65¼ in), skok 0,91 m (3 ft); "ARETHUSA" średnica 2,03 m (80 in), skok 1,07 m (3,5 ft). Oprócz HMS "PHAETON" i "LEANDER" których maszyny miały moc nominalną 400 nhp, pozostałe maszyny miały moc 500 nhp. Fregata HMS "CONSTANCE" była wyposażona w inny typ maszyny parowej. Zamontowano na niej poziomą 6-cylindrowa maszynę parową z tłokiem rurowym podwójnego rozprężania firmy Randolph & Elder. Po raz pierwszy na jednostce Royal Navy zamontowano maszynę parową podwójnego rozprężania ("compound") (działającą zgodnie z projektem Woolf'a). Sześć cylindrów było podzielonych na dwa zestawy zawierające jeden wysokiego ciśnienia (średnica 1,52 m (60 in), ciśnienie 60 lb/sq.in) oraz dwa niskiego (średnica 1,98 m (78 in), ciśnienie 32,5 lb/sq.in, skok 0,99 m (3¼ ft)). Ta maszyna była wyposażona w skraplacze typu powierzchniowego. Jej nominalna moc wynosiła 500 nhp.
Służba |
HMS Phaeton
| 04.03.1859 | Wstępne zamówienie konwersji czterech fregat żaglowych na śrubowe. |
| 15.04.1859 | Rozpoczęcie konwersji fregaty HMS "PHAETON" w stoczni Sheernees Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 26.05.1859 | Rozpoczęcie "przedłużania" kadłuba okrętu. |
| 12.12.1859 | Ukończenie konwersji i wodowanie. |
| 01.11.1861 | Wcielenie okrętu do służby w Chatham z przeznaczeniem do North America and the West Indies Station. |
| 24.03.1865 | Wycofanie okrętu ze służby w Chatham. |
| 24.06.1875 | Sprzedaż okrętu w Chatham z przeznaczeniem do złomowania. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 01.11.1861 | Captain Edward Tatham |
| 24.08.1863 | Captain George Le Geyt Bowyear |
HMS Severn
| 04.03.1859 | Wstępne zamówienie konwersji czterech fregat żaglowych na śrubowe. |
| 05.03.1859 | Rozpoczęcie konwersji fregaty HMS "SEVERN" w stoczni Chatham Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 08.02.1860 | Ukończenie przebudowy kadłuba i wodowanie. |
| 21.08.1860 | Zakończenie montażu maszyn i wyposażenia w Sheerness. Po zakończeniu wyposażania okrętu został on od razu odstawiony do rezerwy. |
| 19.07.1862 | Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przeznaczeniem do East Indies Station. |
| 26.11.1862 | Okręt wyruszył z Simons Bay do Indii. |
| 13.01.1863 | Okręt dociera do Bombaju. |
| 05.1863 | Okręt był raportowany w Trincomalee. |
| 10.06.1863 | Okręt dotarł do Adenu. |
| 26.06.1863 | Okręt dociera do Trincomalee z Adenu. |
| 06.1863 - 07.1863 | Okręt przebywa w Trincomalee. |
| 04.09.1863 | Okręt dociera do Singapuru poprzez Madras i Penang (podróż rozpoczął 25 sierpnia). |
| 07.10.1863 | Okręt opuszcza Singapur. |
| 27.10.1863 | Okręt dociera do Trincomalee. |
| 30.11.1863 | Okręt dociera do Bombaju. |
| 11.1863 - 03.1863 | Okręt przebywa w Bombaju. |
| 15.04.1864 | Okręt opuszcza Bombaj i udaje się w podróż do Trincomalee. Wkrótce po rozpoczęciu podróży jeden z marynarzy wypadł za burtę i utonął. |
| 02.05.1864 | Okręt dociera do Trincomalee i pozostaje tam do końca miesiąca. |
| 20.06.1864 | Podczas podróży przez Madras Roads Lieutenant George Drake wypadł za burtę i utonął. |
| 13.07.1864 | Fregata dociera do Trinco. Okręt opuszcza port 26 lipca i udaje się do Singapuru. |
| 16.08.1864 | Okręt dociera do Singapuru. |
| 10.09.1864 | Okręt opuszcza Singapur i udaje się do Hongkongu. |
| 10.1864 | Okręt przebywa w porcie w Hongkongu. |
| 07.11.1864 | Okręt dociera do Amoy. |
| 10.11.1864 | Okręt wyrusza w podróż do Japonii. Dociera do Yokohamy w grudniu. |
| 12.1864 - 02.1865 | Okręt przebywa w Yokohamie. |
| 03.1865 | Okręt przebywa w Yeddo. |
| 04.1865 | Okręt jest raportowany w Hongkongu. |
| 27.04.1865 | Okręt opuszcza Hongkong i udaje się do Singapuru. |
| 18.05.1865 | Fregata dociera do Singapuru. |
| 07.1865 | Okręt jest raportowany w Trincomalee. |
| 08.1865 | W tym okresie okręt przebywa częściowo w Madras i w Pondicherry. |
| 24.09.1865 | Okręt dociera do Trinco. |
| 10.1865 | Okręt jest raportowany w Trincomalee. |
| 11.1865 - 12.1865 | Fregata kotwiczy w Bombaju. |
| 23.01.1866 | Okręt wyrusza z Bombaju i udaje się w kierunku Mauritiusa. |
| 18.03.1866 | Okręt dociera do Simons Bay. Podróż okazała się bardzo ciężka z powodu pogody. |
| 04.04.1866 | Okręt opuszcza Simons Bay. |
| 22.04.1866 | Okręt dociera do Ascension. |
| 27.05.1866 | Fregata dociera do Plymouth. |
| 30.05.1866 | Okręt dociera do Sheerness. |
| 12.06.1866 | Wycofanie okrętu ze służby w Sheerness. |
| 08.04.1876 | Ukończenie złomowania okrętu. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 19.07.1862 | Commodore Frederick Byng Montresor (jako Senior Officer) |
HMS Sutlej
| 04.03.1859 | Wstępne zamówienie konwersji czterech fregat żaglowych na śrubowe. Rozpoczęto konwersję fregaty HMS "SUTLEJ" w stoczni Portsmouth Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 26.03.1860 | Ukończenie przebudowy kadłuba i wodowanie. |
| 18.09.1862 | Wcielenie okrętu do służby w Portsmouth z przeznaczeniem na obszar Pacyfiku, z bazą w Esquimalt. Okręt pełnił również funkcję okrętu flagowego dla Rear-Adm. John Kingcome. |
| 01.10.1863 | Okręt podczas wpływania do portu w San Francisco nie został rozpoznany przez służby portowe z powodu tego, iż bandera okrętu nie rozwinęła się dostatecznie z braku wiatru. Z fortu Alkatraz oddano strzał przed dziób okrętu aby wymusić na nim zatrzymanie. Incydent zakończył się gdy HMS "SUTLEJ" zatrzymał się i oddał salut armatni. |
| 05.1864 | Okręt nadal pełni rolę okrętu flagowego, tym razem jednak dla Rear-Adm. Joseph Denman. |
| 1865 | Okręt podczas pobytu w porcie w San Francisco udał się na krótki okres do doku. W tym czasie niemal jedna trzecia załogi skorzystała z okazji i zdezerterowała. |
| 01.08.1867 | Wycofanie okrętu ze służby w Portsmouth. |
| 22.02.1869 | Rozpoczęcie złomowania okrętu w Portsmouth. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 18.09.1862 | Captain Matthew Connolly (oficer flagowy) |
| 03.01.1864 | Captain Trevenen Penrose Coode (oficer flagowy) |
HMS Phoebe
| 04.03.1859 | Wstępne zamówienie konwersji czterech fregat żaglowych na śrubowe. |
| 19.05.1859 | Rozpoczęto konwersję fregaty HMS "PHOEBE" w stoczni Devonport Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 07.06.1859 | Rozpoczęcie "przedłużania" okrętu. |
| 10.04.1860 | Zwodowanie po ukończeniu kadłuba. |
| 03.1861 | Ukończenie konwersji. |
| 23.09.1862 | Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przeznaczeniem na obszar Morza Śródziemnego. |
| 29.06.1866 | Wycofanie okrętu ze służby w Plymouth. |
| 06.04.1876 | Sprzedanie okrętu do Castle z przeznaczeniem na złom. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 23.09.1862 | Captain Thomas Dyke Acland Fortescue (zmarł 10.05.1865) |
| 19.05.1865 | Captain William Rae Rolland |
HMS Octavia
| 09.07.1859 | Do pierwszych czterech fregat zamówionych do konwersji dołożono HMS "OCTAVIA". |
| 26.03.1860 | Rozpoczęto konwersję fregaty w stoczni Portsmouth Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 03.05.1860 | Rozpoczęcie "przedłużania" okrętu. |
| 11.04.1861 | Zwodowanie po ukończeniu kadłuba. |
| 14.06.1865 | Wcielenie okrętu do służby z przeznaczeniem na obszar East Indies Station oraz Przylądka dobrej Nadziei. Dowódca okrętu został później dowódcą eskadry w tamtym rejonie. |
| 1869 | Okręt wraca do Wielkiej Brytanii. |
| 21.07.1869 | Wycofanie okrętu ze służby w Portsmouth. |
| 17.02.1876 | Ukończenie złomowania okrętu. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 14.06.1865 | Captain Charles Farrell Hillyar (Commodore East Indies Station od 26.09.1865) |
| 29.07.1867 | Commodore Leopold George Heath |
| 16.09.1867 | Captain Colin Andrew Campbell (oficer flagowy dla Commodore Leopold George Heath) |
| 12.05.1868 | Captain Sidmouth De Ros Hall |
| 1869 | Captain John Hobhouse Inglis Alexander (na czas powrotu do kraju) |
HMS Leander
| 04.01.1860 | Do pierwszych pięciu fregat zamówionych do konwersji dołożono kolejne trzy. |
| 01.1860 | Rozpoczęto konwersję fregaty HMS "LEANDER" w stoczni Sheerness Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 16.02.1861 | Zwodowanie po ukończeniu kadłuba. |
| 04.1863 | Fregata znajdowała się nadal w Sheerness, montowano na niej wyposażenie. |
| 05.05.1863 - 06.05.1863 | Próby maszyny parowej w Maplin. |
| 14.05.1863 | Próby morskie, również w Maplin. |
| 16.05.1863 | Okręt opuścił Maplin i dwa dni później zawinął do Spithead. |
| 25.05.1863 | Wcielenie okrętu do służby w Sheerness z przeznaczeniem na obszar Pacyfiku (południowa eskadra). |
| 07.1863 | Okręt dociera do Rio. |
| 11.09.1863 | Okręt zawija do Valparaiso |
| 09.1863 - 04.1864 | Okręt najprawdopodobniej stacjonuje w Valparaiso. |
| 05.1864 - 09.1865 | Okręt znajduje się w Callao. |
| 08.09.1865 | Fregata opuszcza Callao i udaje się do Valparaiso. |
| 10.1865 - 12.1865 | Okręt znajduje się w Valparaiso. W tym okresie marynarze z fregaty zostali użyci do pomocy w opanowaniu dużego pożaru w mieście. Ponadto 9 listopada na okręcie o mało co nie doszło do buntu. Marynarze zdenerwowani zakazem wyjścia do miasta na przepustkę postawili się Marines, którzy zostali wysłani przez Commodore Harvey'a, aby opanować sytuację. W wyniku przepychanek uderzony został Sub-Lieutenant Pugh. po opanowaniu sytuacji jeden z marynarzy otrzymał karę 48 batów i został uwięziony podobnie jak dwaj jego koledzy. Kilku innych zostało zdegradowanych. |
| 01.1866 - 04.1866 | HMS "LEANDER" nadal przebywał w Valparaiso, przygotowując się powoli do powrotu do Wielkiej Brytanii. |
| 04.1866 - 06.1866 | Okręt przebywał w Callao. |
| 02.07.1866 | Okręt rozpoczyna powrót do Wielkiej Brytanii. Podczas okrążania Przylądka Horn kapelmistrz (bandmaster) wypadł za burtę i utonął. |
| 24.08.1866 - 28.08.1866 | Okręt przebywa na Ascension. Okręt towarzyszył trapionemu problemami z maszynami napędowymi HMS "BRISTOL". |
| 30.09.1866 | Fregata dociera do Plymouth. |
| 03.10.1866 | Okręt dociera do Sheerness. |
| 17.10 (11?).1866 | Wycofanie okrętu ze służby w Sheerness. |
| 04.1867 | Okręt sprzedano do Castle & Beech i złomowano w Charlton. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 23.05.1863 | Commodore Thomas Harvey |
| 01.01.1866 | Commodore Michael De Courcy |
| 16.06.1866 | Captain William Montagu Dowell (na podróż do kraju) |
HMS Arethusa
| 04.01.1860 | Do pierwszych pięciu fregat zamówionych do konwersji dołożono kolejne trzy. |
| 23.04.1860 | Rozpoczęto konwersję fregaty HMS "ARETHUSA" w stoczni Chatham Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 02.06.1860 | Rozpoczęcie "przedłużania" okrętu. |
| 09.08.1861 | Zwodowanie po ukończeniu kadłuba. |
| 10.06.1865 | Wcielenie okrętu do służby w Sheerness z przeznaczeniem na obszar Morza Śródziemnego. |
| 06.1865 - 07.1865 | Okręt jest wyposażany i przygotowywany do objęcia służby. Wyposażanie przeciągnęło się z powodu kłopotów z maszynami. |
| 10.08.1865 | Próby morskie po remoncie maszyn. Po zakończeniu prób i zacumowaniu fregaty w Nore na okręcie wybuchł pożar. Był on na tyle niebezpieczny, że musiano wyciąć część pokładu aby umożliwić ugaszenie ognia. W gaszeniu pożaru uczestniczyło wielu marynarzy z innych cumujących w pobliżu okrętów. Ostatecznie udało się opanować sytuację. Najprawdopodobniej przyczyną było zajęcie się części paliwa używanego do maszyny parowej, która tego dnia była bardzo mocno eksploatowana z powodu przeprowadzanych prób. |
| 08.1865 - 09.1865 | Naprawy w Sheerness. |
| 13.09.1865 | Ponowne próby odbiorcze po naprawach. Tym razem bez incydentu. |
| 18.09.1865 | Okręt przybywa do Spithead. Opuścił port dwa dni później by dołączyć do HMS "OCTAVIA" i HMS "CONSTANCE" z którymi miał uformować Experimental Squadron. |
| 21.09.1865 - 30.09.1865 | Okręt przebywa w Plymouth. |
| 01.10.1865 - 10.10.1865 | Próby ożaglowania. |
| 11.10.1865 - 16.10.1865 | Okręt przebywa na Maderze. |
| 17.10.1865 - 24.10.1865 | Ponowne próby ożaglowania i rejsu pod parą. |
| 25.10.1865 | Okręt zawija do Plymouth. |
| 02.11.1865 - 15.11.1865 | Okręt przebywa w Sheerness. |
| 17.11.1865 - 18.11.1865 | Fregata przebywa w Spithead. |
| 12.1865 - 08.01.1866 | Okręt znajduje się na Malcie. |
| 10.01.1866 - 15.02.1866 | Fregata jest raportowana w Corfu. |
| 20.02.1866 - 26.02.1866 | Okręt znajduje się ponownie na Malcie |
| 03.1866 - 05.1866 | Okręt znajduje się w Bejrucie. |
| 06.1866 | Fregata stacjonuje na Malcie. |
| 07.1866 | Okręt znajduje się w Piraeus, Ateny. |
| 08.1866 | Fregata odbywa rejs na trasie Smyrna – Samos – Suda Bay. |
| 09.1866 - 12.1866 | Okręt przebywa w Pireusie. |
| 01.1867 | Okręt znajduje się w Aleksandrii. |
| 02.1867 | Okręt znajduje się na Malcie. |
| 03.1867 | Ćwiczenia z innymi okrętami Mediterranean Fleet we wschodniej części Morza Śródziemnego. |
| 04.1867 | Okręt ponownie stacjonuje na Malcie. |
| 05.1867 - 06.1867 | Fregata znajduje się w Gibraltarze. |
| 07.1867 - 09.1867 | Okręt odbywa rejs po Morzu Śródziemnym zawijając do wielu portów Francji, Włoch i Hiszpanii, m.in. do Genui i Spezia. |
| 10.1867 | Okręt znajduje się na Malcie. |
| 11.1867 - 01.1868 | Okręt bazuje w Pireusie. |
| 02.1868 - 03.1868 | Fregata znajduje się na Malcie. W tym czasie było kilka przypadków ospy na okręcie, w tym kapitana Coote - wszyscy chorzy zostali przeniesieni na ląd do szpitala. |
| 20.03.1868 - 04.04.1868 | Okręt rusza w krótki rejs do Neapolu. Okrętem w tym rejsie tymczasowo dowodzi Commander A'Deane. |
| 04.1868 | Resztę miesiąca okręt spędził na Malcie. |
| 18.04.1868 | Okręt rusza wraz z innymi innymi okrętami Mediterranean Fleet do wschodniej części Morza Śródziemnego na ćwiczenia. |
| 05.1868 | Fregata znajdowała się w Bejrucie i na Rodos. |
| 06.1868 | Ponownie na Malcie. |
| 07.1868 - 09.1868 | Rejs wraz z częścią Mediterranean Fleet na trasie Corfu - Trieste - Augusta. |
| 10.1868 | Okręt część miesiąca spędził w Neapolu, a część w Palermo. |
| 11.1868 | Ponowny pobyt fregaty na Malcie. |
| 26.11.1868 | Okręt wyrusza do Wielkiej Brytanii. |
| 11.12.1868 | Okręt dociera do Gibraltaru. |
| 20.12.1868 | Okręt dociera do Spithead. Dzień później dociera do Sheerness. |
| 07.01.1869 | Wycofanie okrętu ze służby w Sheerness. |
| 1874 | Okręt został wypożyczony do Shaftesbury Homes gdzie używano go jako ośrodka szkoleniowego dla ubogiej młodzieży (maszyny zostały usunięte). Później używany jako okręt zabezpieczenia socjalnego. |
| 02.08.1933 | Okręt sprzedano do Castle & Beech. |
| 1933 | Okręt złomowano w Charlton. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 10.06.1865 | Captain Reginald John James George Macdonald |
| 01.06.1867 | Captain Robert Coote |
| 20.03.1868 - 04.04.1868 | Commander A'Deane (tymczasowo, na czas choroby Coote'a) |
HMS Constance
| 04.01.1860 | Do pierwszych pięciu fregat zamówionych do konwersji dołożono kolejne trzy. |
| 05.05.1860 | Rozpoczęto konwersję fregaty HMS "ARETHUSA" w stoczni Devonport Dockyard na fregatę śrubową, przy zachowaniu dotychczasowej nazwy. |
| 12.07.1860 | Rozpoczęcie "przedłużania" okrętu. |
| 15.02.1862 | Zwodowanie po ukończeniu kadłuba. |
| 10.06.1865 | Wcielenie okrętu do służby w Plymouth z przeznaczeniem na obszar North America and the West Indies Station. |
| 24.12.1868 | Wycofanie okrętu ze służby w Plymouth. |
| 23.01.1875 | Okręt sprzedano do Castle & Beech i złomowano w Charlton. |
ZNANI DOWÓDCY (PRZYDZIAŁY)
| 10.06.1865 | Captain Edward King Barnard |
| 27.10.1867 | Captain Hugh Talbot Burgoyne |
Galeria |
Źródła:
- Dawid Lyon, Rif Winfield (2004). The Sail & Steam Navy List. All the ships of the Royal Navy 1815 - 1889. Chatham Publishing.
- Chesneau, Roger; Kolesnik, Eugene M., eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, oraz inne strony internetowe.
