Dwa niszczyciele typu FERVENT zostały zbudowane w stoczni Hanna, Donald & Wilson, Paisley. Generalnie okazały się najmniej udanymi 27-węzłowcami, a problemy z napędem spowodowały iż jedynie warunkowo zostały wcielone do służby i to po modernizacji i zmianie kotłów.
1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in)
Opancerzenie
Brak
Ludzie:
Załoga
53 oficerów i marynarzy
Projekt
Zamówienie na te okręty ujęto w 1893-94 Follow Up Order, które łącznie opiewało na 36 jednostek zbudowanych w kilku stoczniach. W stoczni Hanna, Donald & Wilson, Paisley zaprojektowano i wybudowano niszczyciele typu FERVENT. Z racji braku doświadczenia w budowie tego typu jednostek okręty te zostały obarczone wieloma wadami, głównie odbijającymi się na prędkości, podobnie jak niszczyciele typu CONFLICT zbudowane przez stocznię J. Samuel White, East Cowes, Isle of Wight. O ile jednak niszczyciele typu CONFLICT z trudem bo z trudem osiągały zakontraktowane 27 węzłów, to już niszczyciele typu FERVENT z dużymi problemami osiągały 26 węzłów. Przebudowanie ich jeszcze przed oddaniem do służby i wymiana kotłów nie spowodowała że były dużo szybsze. Problemy z odbiorem tych niszczycieli były jednym z powodów problemów stoczni i jej późniejszego bankructwa. Podobnie jak pozostałe z wczesnych serii niszczycieli ich klasyfikacja została unormowana dopiero 30 sierpnia 1912 r., kiedy to pierwsze 42 jednostki zaklasyfikowano do typu A. Zanim to nastąpiło okręty tego typu były nazywane 27-węzłowcami (27-knotters). Koszt pojedyńczego okrętu tego typu wyniósł 33 419 funtów.
Konstrukcja
Kadłub
Wyporność pełna okrętów liczyła 320 ts, długość całkowita 62,33 m (204 ft 6 in), szerokość wynosiła 5,79 m (19 ft 0 in) natomiast zanurzenie 2,21 m (7 ft 3 in). Kadłub okrętów był wykonany ze stali. Z racji zastosowania dwóch kotłów w dwóch umieszczonych obok siebie kotłowniach okręty miały początkowo tylko jeden gruby i stosunkowo niski komin. Były to jedyne niszczyciele mające pojedynczy komin w Royal Navy. Po wymianie kotłów cylindrycznych typu lokomotywowego na cztery kotły wodnorurkowe typu Reed okręt wyposażono w cztery kominy, z których dwa środkowe były bliżej siebie. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miały zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.
Uzbrojenie
Okręty podobnie jak niszczyciele poprzednich typów z zamówień uzupełniających były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowe (6 pdr) 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręty były wyposażone w dwie wyrzutnie torped umieszczone na obrotowych pojedynczych stanowiskach. W okresie posiadania przez okręty pojedynczego komina obie znajdowały się za nim, w kierunku rufy. W konfiguracji czterokominowej jedna znajdowała się pomiędzy kominami, a druga za ostatnim kominem w kierunku rufy. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm. W kilku dostępnych opracowaniach znalazło się twierdzenie że po 1902 r. większość 27-węzłowców została przezbrojona, zdjęto z nich dwa stanowiska dział 6-funtowych ze śródokręcia i jedną wyrzutnie torped. W pewnym stopniu potwierdzają to dostępne fotografie.
Opancerzenie
Okręty nie posiadały opancerzenia. Jedyną ochroną były zasobnie węglowe umieszczone na burtach.
Napęd
Okręty zostały wyposażone w dwie 3-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Parę zapewniały początkowo dwa 2 cylindryczne kotły lokomotywowe. Każdy z kotłów miał oddzielną kotłownię, jednak były one umieszczone obok siebie i odprowadzane z kotłów spaliny były zintegrowane w jednym grubym i stosunkowo niskim kominie. Prędkość maksymalna osiągana przy tym zespole napędowym została zakontraktowana na 27 węzłów. Moc generowana przez maszyny została określona konstrukcyjnie na 4000 ihp. Jednak oba okręty od samego początku trapiły problemy z zespołem napędowym. HMS "FERVENT" na próbach osiągnął jedynie 26,730 węzła przy mocy 3850 ihp podczas trzygodzinnego, uśrednionego pomiaru. Jego bliźniak, HMS "ZEPHYR" osiągnął 27,171 węzła przy mocy 4101 ihp i 357,7 obrotów na minutę. Ze względu na problemy z napędem Admiralicja jedynie warunkowo zezwoliła na wcielenie okrętów do służby, gdyż nawet pięcioletni okres od czasu wodowania kadłubów nie pozwolił na poprawienie błędów konstrukcji. W sierpniu 1897 r. po niezadowalających próbach morskich Admiralicja ze względu na problemy z kotłami lokomotywowymi wydała zgodę na wymianę ich na cztery kotły wodnorurkowe firmy Reed. Spowodowało to zmianę wyglądu okrętów, gdyż zamiast jednego otrzymały one cztery kominy, z których dwa środkowe były bliżej siebie. Jednak nawet wymiana kotłów nie spowodowała iż poprawiły się znacznie osiągi tych jednostek.
Służba
HMS Fervent
27.03.1894
Położenie stępki okrętu w stoczni Hanna, Donald & Wilson, Paisley.
20.03.1895
Wodowanie okrętu.
?.06.1901
Ukończenie budowy okrętu. Koszt okrętu wyniósł 33 419 funtów. Zgodnie z informacjam w "Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905" data ukończenia budowy jest o rok wcześniejsza. Okręt całą służbę spędził na wodach ojczystych.
07.1901 - 08.1901
Okręt zaraz po wcieleniu do służby wziął udział w letnich manewrach floty.
04.1902
Okręt został czasowo zdjęty ze służby w Portsmouth i skierowany do remontu i modernizacji polegającej na wzmocnieniu kadłuba, po tym, jak on i jego siostrzany okręt doznali uszkodzenia kadłuba poniżej linii wodnej podczas wchodzenia w silne sztormowe fale w Kanale La Manche. Po zakończeniu remontu, w czerwcu 1902 r. okręt dołączył do Portsmouth Instructional Flotilla.
1910 - 1912
Okręt został przydzielony do 6. Destroyer Flotilla z bazą w The Nore. 26 listopada 1910 r. okręt wszedł na mieliznę nieopodal Maplin Sands. Jego dowódca został ukarany upomnieniem przez Sąd Wojskowy. W drodze na rozprawę okręt uderzył w boję w porcie Sheerness i uszkodził sobie rufę. Musiał udać się do suchego doku w celu dokonania napraw.
09.08.1912
Kuter ze 23 skautami wywrócił się nieopodal Isle of Sheppey, dziewięciu z nich utonęło. HMS "FERVENT" wziął udział w poszukiwaniu ciał i po odnalezieniu 8 z nich dostarczył je do Londynu.
02.1913
Okręt został przydzielony jako tender do szkoły torpedystów w Chatham, wyłącznie z załogą szkieletową. Jednak w maju tego samego roku okręt został w pełni wyposażony w załogę i wcielony do służby. Nadal pełnił swoją funkcję szkoleniową w Chatham.
06.12.1914
W ramach reorganizacji Floty, okrętom nadano numery identyfikacyjne. HMS "FERVENT" otrzymał numer N17.
02.1915
Okręt w tym czasie stanowił część Local Defence Flotilla z bazą w The Nore. Znajdował się w jej składzie do samego końca wojny.
01.09.1915
Jednostce zmieniono numer identyfikacyjny na D97.
01.01.1918
Ostatnia zmiana numeru identyfikacyjnego, na D39. Okręt nosił ten numer aż do końca kariery.
26.04.1919
Okręt został zdjęty ze służby w Chatham.
04.1920
Okręt został umieszczony na liście okrętów do zbycia.
29.04.1920
Okręt został sprzedany dla Thos. W. Ward z przeznaczeniem na złom.
Lieutenant & Commander Walter Reginald Glynn Petre
15.10.1903 - 04.05.1904
Lieutenant in Command Claude Seymour
14.05.1904 - 20.07.1905
Lieutenant & Commander Percy Crabtree
27.07.1905 - 1906 (?)
Lieutenant & Commander Percy Johnson
04.1906 - ?
Chief Gunner in Command Walter G. Jones
01.01.1907 - 04.07.1907
Lieutenant & Commander Robert J. Buchanan
05.04.1908 - 10.08.1909
Lieutenant & Commander Henry M. Fothergill
10.08.1909 - 01.01.1910
Lieutenant & Commander George L. D. Gibbs
01.01.1910 - 15.01.1910
Lieutenant & Commander Richard W. U. Bayly
22.08.1910 - 12.1912
Lieutenant & Commander Herbert E. W. C. Whyte
18.04.1913 - 03.12.1915
Lieutenant in Command Henry R. James (wypożyczony na czas manewrów na lekki krążownik HMS "WEYMOUTH" w dniu 15 lipca 1913 r.)
09.12.1915 - 28.06.1916
Lieutenant R.N.R. in Command Frank Pattinson
29.07.1916 - 1919 (?)
Lieutenant R.N.R. in Command Frank J. Couldrey
HMS Zephyr
23.04.1894
Położenie stępki okrętu w stoczni Hanna, Donald & Wilson, Paisley.
10.05.1895
Wodowanie okrętu.
?.07.1901
Ukończenie budowy okrętu. Koszt okrętu wyniósł 33 419 funtów. Cały okres służby okręt spędził na wodach ojczystych.
07.1901 - 08.1901
Na okręt została przydzielona załoga z niszczyciela HMS "DECOY", zaś sam HMS "ZEPHYR" zajął jego miejsce jako tender przy szkole artylerzystów w Cambridge. W tym samym roku od razu wziął udział w letnich manewrach floty. Do kwietnia 1902 r. okręt pełnił również służbę w składzie Portsmouth Instructional Flotilla.
04.1902
Okręt został skierowany do remontu i modernizacji polegającej na wzmocnieniu kadłuba, po tym, jak on i jego siostrzany okręt doznali uszkodzenia kadłuba poniżej linii wodnej podczas wchodzenia w silne sztormowe fale w Kanale La Manche.
16.08.1902
Okręt wziął udział w Rewii Floty z okazji koronacji Króla Edwarda VII.
18.08.1904
Okręt został staranowany w porcie Portsmouth przez torpedowiec HMS "TB68". Taranowy dziób torpedowca wybił dziurę poniżej linii wodnej niszczyciela, powodując zalanie maszynowni. Sam torpedowiec nie uległ uszkodzeniom.
04.02.1908
Okręt wziął udział w kolejnej kolizji. Tym razem z torpedowcem typu "CRICKET": HMS "TB2". Zderzenie w porcie Portsmouth zakończyło się wybiciem przez niszczyciel dziury w kadłubie torpedowca, który musiał zostać zadokowany w celu usunięcia uszkodzeń.
1910 - 1912
Okręt został przydzielony do 6. Destroyer Flotilla z bazą w The Nore. 14 czerwca 1911 r. okręt zderzył się z niszczycielem HMS "ZEBRA" podczas nocnych manewrów u ujścia rzeki Thames. Jedno z dział 6-funtowych i dwie łodzie z HMS "ZEBRA" zostały wyrzucone siłą zderzenia do wody, jednak na szczęście obyło się bez ofiar w ludziach. Po naprawach HMS "ZEPHIR" został przydzielony do Harwich Submarine Flotilla, gdzie zastąpił niszczyciel HMS "PORCUPINE".
02.1913
Okręt został przydzielony jako tender do szkoły torpedystów w Chatham, wyłącznie z załogą szkieletową. Jednak w maju tego samego roku okręt został w pełni wyposażony w załogę i wcielony do służby. Nadal pełnił swoją funkcję szkoleniową w Chatham.
08.1914 - 08.1916
Wraz z rozpoczęciem wojny okręt został włączony w skład Nore Local Defence Flotilla. Pozostawał tam aż do sierpnia 1916 r.
06.12.1914
W ramach reorganizacji Floty okręt otrzymał numer identyfikacyjny N86.
01.09.1915
Okrętowi zmieniono numer identyfikacyjny na D4A.
08.1916 - 11.1916
Okręt pozostawał w rezerwie.
11.1916 - 07.1917
Okręt skierowano na długi remont.
07.1917 - 02.1918
Okręt ponownie stał się częścią Nore Local Defence Flotilla. Na początku 1918 r. (dokładnie 1 stycznia) po raz ostatni zmieniono jednostce numer identyfikacyjny na D98.
02.1918
Okręt dołączył do Irish Sea Flotilla, z którą patrolował obszar Morza Irlandzkiego, bazując w Kingstown (obecnie Dún Laoghaire) na południu Irlandii. Pełnił tą służbę aż do końca wojny.
10.02.1920
Okręt został sprzedany dla Thos W Ward, Rainham z przeznaczeniem na złom.
Znani dowódcy (przydziały)
22.02.1902 - 30.04.1902
Lieutenant & Commander Henry W. Osburn
21.06.1902 - 11.03.1903
Lieutenant & Commander George Norman Ballard
14.07.1904 - 27.10.1904
Lieutenant in Command Claude Seymour (wypożyczony)
17.09.1904 (?) - 12.01.1905
Chief Gunner (T) in Command Edward Walker
05.04.1905 - 20.07.1906 (?)
Lieutenant & Commander Richard Daly (również w dowództwie niszczyciela HMS "ROCKET")
03.1906 - 27.04.1906
Lieutenant & Commander Arthur T. Blackwood (tymczasowo)
03.05.1906 - 03.08.1906
Lieutenant & Commander Theodore E. J. Bigg (tymczasowo)
03.08.1906 - 08.06.1907
Lieutenant & Commander Richard Daly (również w dowództwie niszczyciela HMS "ROCKET")
16.09.1907 - 27.03.1909
Lieutenant & Commander Arthur G. H. Bond
27.03.1909 - 10.01.1910
Lieutenant & Commander William B. Mackenzie
10.01.1910 - 15.08.1910
Lieutenant & Commander Eric Q. Carter
15.08.1910 - 24.08.1910
Lieutenant-Commander Charles W. J. Howard (tymczasowo)
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Fervent
Zdjęcie z 1902 r. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Fervent
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Fervent
Zdjęcie z 1905 r. Z zasobów Forum Okrętów Wojennych (www.fow.pl).
HMS Fervent
Okręt w swojej pierwotnej konfiguracji z jednym kominem, zdjęcie wykonano zapewne na próbach morskich około 1895 r. Z zasobów Forum Okrętów Wojennych (www.fow.pl).
HMS Zephyr
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Zephyr
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów National Maritime Museum, Greenwich, Londyn.