Marc Romanych to amerykański historyk wojskowości, emerytowany oficer United States Army, specjalista w dziedzinie artylerii przeciwlotniczej i autor specjalizujący się w historii fortyfikacji, artylerii oblężniczej oraz systemów obrony powietrznej XX wieku. Romanych jest emerytowanym oficerem broni bojowej United States Army, który służył w taktycznych jednostkach artylerii przeciwlotniczej podczas zimnej wojny i wojny w Zatoce Perskiej. Posiada tytuł licencjata z historii uzyskany na University of Maryland oraz tytuł magistra stosunków międzynarodowych na St. Mary's University. Jego bogate doświadczenie operacyjne w jednostkach rakietowych obrony powietrznej Hawk, Chaparral i Patriot stanowi unikalny fundament dla działalności pisarskiej i badawczej. Obecnie prowadzi własną firmę Digital History Archive, LLC, zajmującą się archiwizacją i popularyzacją historii militarnej.
Guido Rosignoli to włoski artysta wojskowy, ilustrator i autor, uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie heraldyki wojskowej, insygniów i odznaczeń sił zbrojnych XX wieku oraz flag okresu wojen napoleońskich. Jako badacz i artysta Rosignoli posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z głęboką pasją do historii wojskowej, mundurologii i symboliki wojskowej. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu ewolucji odznak, naszywek, proporczyków i sztandarów formacji wojskowych z różnych epok historycznych, ze szczególnym uwzględnieniem okresu II wojny światowej oraz wojen napoleońskich.
Al Ross II to amerykański historyk marynistyki, ilustrator techniczny i autor specjalizujący się w historii małych okrętów bojowych, sił przybrzeżnych oraz technice okrętowej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu II wojny światowej i wojny w Wietnamie. Urodzony w Stanach Zjednoczonych, Ross uzyskał tytuł doktora nauk pedagogicznych (PhD in Adult Education) na Florida State University. W trakcie kariery zawodowej projektował programy szkoleń technicznych dla energetyki jądrowej oraz wykładał pisanie tekstów technicznych w college'u. Obecnie pracuje jako niezależny kontraktor, projektując modele okrętów dla firmy BlueJacket Shipcrafters oraz budując modele statków na zamówienie. Mieszka w Bangor w stanie Maine.
Christopher Rothero to brytyjski artysta, ilustrator i autor, uznawany za cenionego eksperta w dziedzinie historii wojskowej średniowiecznej Europy, ze szczególnym uwzględnieniem armii angielskich, szkockich i walijskich okresu XIII–XV wieku. Jako badacz i artysta Rothero posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie artystyczne z praktycznym doświadczeniem wojskowym i pasją do historii militarnej średniowiecza. Urodził się w Wielkiej Brytanii. Od wczesnego dzieciństwa pasjonował się tworzeniem rękodzieła – początkowo z plasteliny, balsy i bibuły, później z drewna przy użyciu noży i dłut. Opuścił szkołę w wieku piętnastu lat i wstąpił do National Sea Training School, po czym służył w Merchant Navy jako młody marynarz. Następnie przeszedł do służby w armii regularnej, gdzie po czterech latach został ciężko ranny podczas ćwiczeń w Niemczech i zwolniony ze służby z powodu inwalidztwa. Po zakończeniu służby wojskowej ukończył studia pedagogiczne ze specjalizacją w sztuce, po czym przez dwadzieścia lat pracował jako nauczyciel, pełniąc również funkcję dyrektora dwóch szkół. W tym okresie w wolnym czasie ilustrował książki i pisał artykuły, by ostatecznie poświęcić się pełnoetatowej karierze jako ilustrator książkowy.
Gordon L. Rottman (24 lutego 1947 – 20 stycznia 2026) – amerykański autor, historyk wojskowości i weteran United States Army Special Forces, specjalizujący się w historii wojskowości XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem działań sił specjalnych, piechoty zmotoryzowanej oraz operacji w teatrze Pacyfiku podczas II wojny światowej i wojny w Wietnamie. Rottman wstąpił do armii amerykańskiej w 1967 roku, zgłaszając się ochotniczo do służby w siłach specjalnych (Green Berets), gdzie ukończył szkolenie jako specjalista ds. uzbrojenia. W latach 1969–1970 służył w 5. Grupie Sił Specjalnych w Wietnamie, a następnie pełnił służbę w piechocie powietrznodesantowej, jednostkach długodystansowego rozpoznania (LRRP) oraz w wywiadzie wojskowym, przechodząc na emeryturę po 26 latach służby. Po zakończeniu kariery wojskowej przez 12 lat pracował jako scenarzysta ćwiczeń dla Sił Specjalnych w Joint Readiness Training Center w Fort Polk, a następnie podjął pracę jako niezależny pisarz, zamieszkując w Teksasie.
Rozin Aleksander Władimirowicz to rosyjski badacz dziejów wojennomorskich (ros. Александр Владимирович Розин). Urodził się w 1967 roku w mieście Jarosław, gdzie uczył się w szkole i szkole zawodowej jako tokarz ogólnego przeznaczenia. W latach 1985-1987 służył w okręgu wojskowym Turkiestanu kończąc służbę ze stopniem "starszego mechanika stacji radarowej jednostki kontroli bezpieczeństwa łączności". Po powrocie z wojska pracował jako tokarz i mechanik w YaMZ i YaShZ, największych przedsiębiorstwach w Jarosławiu. Ostatnie dwa lata w małej firmie jako tokarz. Żonaty, dwie córki. Zaczął interesować się historią floty jeszcze przed wojskiem. W swoim dorobku ma kilkadziesiąt artykułów na temat historii floty.
Aleksandr Rusinov (ros. Александр Русинов) to rosyjski ilustrator i artysta specjalizujący się w historii lotnictwa wojskowego, znany przede wszystkim z tworzenia precyzyjnych profili samolotów bojowych dla wydawnictw specjalistycznych. Jego dorobek obejmuje przede wszystkim współpracę z brytyjskim wydawnictwem Osprey Publishing, gdzie jako ilustrator przygotował barwne profile lotnicze do monografii „Soviet Hurricane Aces of World War 2" (seria Aircraft of the Aces, tom 107) autorstwa Jurija Rybina. W publikacji tej Rusinov stworzył 8 stron pełnokolorowych ilustracji, przedstawiających łącznie 32 samoloty myśliwskie Hawker Hurricane używane przez radzieckie lotnictwo morskie i siły powietrzne ZSRR podczas II wojny światowej. Jego prace charakteryzują się dbałością o historyczne detale malowania, oznaczeń taktycznych oraz wiernością archiwalnym źródłom fotograficznym. Prace Rusinova, adresowane do historyków lotnictwa, modelarzy i pasjonatów techniki lotniczej, cenione są za precyzję techniczną i wartość dokumentacyjną. Jego ilustracje stanowią ważny element wizualny publikacji poświęconych radzieckiemu lotnictwu wojennemu, a dostępne są w publikacjach Osprey Publishing oraz w księgarniach specjalistycznych na całym świecie.
Aleksander Rutkiewicz (ur. 1987 r.) jest lekarzem i historykiem medycyny. Na co dzień pracuje w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Śląskiego w Cieszynie oraz Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym. Obiektem jego naukowych dociekań są dzieje wojskowej służby zdrowia oraz medycyny lotniczej, wpływ wojen na rozwój medycyny, a także rozwój specjalności klinicznych w Polsce i na świecie. Jest autorem licznych publikacji naukowych i popularyzatorskich dotyczących historii medycyny wojskowej, a więc dziedziny, która nigdy nie była rozpieszczana przez historyków wojskowości.
Jurij (Juryj) Walentinowicz Rybin (ros. Юрий Валентинович Рыбин) to rosyjski historyk lotnictwa wojskowego, mieszkający w Murmańsku, uznawany za jednego z wiodących rosyjskich badaczy w dziedzinie walk powietrznych na sowieckim froncie północnym podczas II wojny światowej. Głównym obszarem jego zainteresowań badawczych są działania lotnictwa Floty Północnej ZSRR w okresie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne artykuły w rosyjskich i zagranicznych czasopismach specjalistycznych oraz monografie wydawane w prestiżowych seriach wydawniczych. Dla Osprey Publishing przygotował pracę „Soviet Hurricane Aces of World War 2" (seria Aircraft of the Aces, tom 107), będącą pierwszym obiektywnym opracowaniem historii bojowej legendarnego asa Floty Północnej, Borysa Safonowa. Rybin jako pierwszy badacz przedstawił bezstronną rekonstrukcję dokonań bojowych Safonowa, opierając się na archiwalnych dokumentach sowieckich i niemieckich.
Andrea F. Saba to uznany włoski historyk, badacz i publicysta, którego prace w polskim piśmiennictwie marynistycznym kojarzone są głównie z pogłębioną analizą włoskiej myśli technicznej oraz gospodarczych aspektów zbrojeń morskich. Na łamach czasopisma "Okręty Wojenne" jego artykuły stanowiły istotne uzupełnienie wiedzy o potędze i słabościach Regia Marina. Andrea F. Saba to autor, który w polskiej marynistyce reprezentuje nurt historii techniczno-gospodarczej. Dla czytelnika "Okrętów Wojennych" jego artykuły są cenne, ponieważ tłumaczą, "dlaczego" włoskie okręty wyglądały i walczyły w określony sposób, odwołując się do możliwości tamtejszych hut i stoczni. Dzięki jego pracy włoska flota przestała być postrzegana jedynie przez pryzmat propagandy, a stała się obiektem fascynujących studiów nad modernizacją i adaptacją technologii w trudnych warunkach politycznych.