Tematycznie ten numer kontynuuje serię publikacji poświęconych francuskim krążownikom pancernym z przełomu XIX i XX wieku. Wcześniej na łamach pisma ukazały się materiały o krążowniku "DUPUY DE LÔME" (nr 5/2007) oraz typie "AMIRAL CHARNER" (nr 3/2008). Tym razem przedstawiono historię krążownika "JEANNE D’ARC". Pierwotnie zaprojektowany jako krążownik-stacjoner 1. klasy, w toku prac projektowych przeszedł kilka ewolucji, stając się ostatecznie pełnomorskim krążownikiem pancernym, którego zadaniem było zwalczanie wrogiej żeglugi handlowej i odciąganie floty przeciwnika od własnych wybrzeży. Choć "JEANNE D’ARC" nie miał okazji w pełni wykorzystać w praktyce swoich założonych cech, to właśnie on w głównych zarysach ukształtował oblicze francuskich krążowników pancernych drugiego pokolenia (a pośrednio wywołał odpowiednią reakcję konstrukcyjną pozostałych mocarstw morskich) i zapoczątkował masową budowę jednostek tej klasy, które wkrótce całkowicie wyparły krążowniki pokładowe z francuskich programów stoczniowych.
Numer ma charakter monografii, dlatego stanowi jeden ciągły, szczegółowy opis podzielony na logiczne sekcje:
- Несостоявшийся стационер (Niezrealizowany krążownik - stacjoner) - opis wstępnych koncepcji i ewolucji projektu, który początkowo miał być krążownikiem - stacjonerem 1. klasy, zanim w wyniku zmian w doktrynie morskiej przekształcił się w pełnoprawny krążownik pancerny. Pojęcie "stacjoner" (ros. крейсер-стационер, od francuskiego stationnaire) nie oznacza odrębnej, ścisłej klasy konstrukcyjnej w klasycznym rozumieniu (jak np. krążownik pancerny czy krążownik lekki), lecz raczej okręt pełniący określoną rolę operacyjno-taktyczną - służbę stacyjną. W XIX i na początku XX wieku mocarstwa kolonialne, przede wszystkim Francja i Wielka Brytania, ale również Rosja czy Niemcy, wyznaczały konkretne akweny, zamorskie posiadłości lub kluczowe rejony polityczno-handlowe jako tzw. stacje morskie (np. Stacja Pacyficzna, Stacja Chińska, Stacja Oceanu Indyjskiego). Okręt przydzielony do takiej stacji stawał się właśnie stacjonerem.
- «Автор проекта много принес в жертву скорости…» ("Autor projektu poświęcił wiele na ołtarzu prędkości…") - analiza kompromisów projektowych, w których rezygnacja z pewnych rozwiązań (np. na rzecz lżejszej konstrukcji) na rzecz zwiększenia prędkości wpłynęła na ogólne parametry i możliwości bojowe jednostki.
- «…Не более, чем посредственные результаты» ("…Nie więcej niż przeciętne rezultaty") - krytyczna ocena wstępnych założeń konstrukcyjnych oraz rzeczywistych osiągów okrętu podczas prób, w porównaniu do wysokich oczekiwań francuskiej marynarki wojennej.
- Устройство (Konstrukcja i urządzenie) - szczegółowy opis techniczny, podzielony na podrozdziały:
- Корпус и надстройки (Kadłub i nadbudówki)
- Внутреннее расположение (Rozmieszczenie wewnętrzne)
- Бронирование (Opancerzenie)
- Вооружение (Uzbrojenie), w tym: Артиллерия главного калибра (Artyleria głównego kalibru), Артиллерия среднего калибра (Artyleria średniego kalibru) oraz Прочее вооружение (Pozostałe uzbrojenie, np. torpedowe).
- Оборудование (Wyposażenie)
- Котломашинная установка (Siłownia kotłowo-maszynowa)
- Прочее (Inne elementy konstrukcyjne i wyposażenia pomocniczego)
- История службы (Historia służby) - chronologiczne zestawienie działań okrętu, od wczesnych lat (1903, 1904-1905, 1906, 1907, 1908-1911, 1912-1914), przez okres wojenny z podziałem na lata 1914, 1915, 1916 i 1917-1918, obejmujące jego operacje bojowe, patrolowe i transportowe podczas I wojny światowej.
- Послевоенная карьера (Kariera powojenna) - opis losów jednostki po zakończeniu działań wojennych, w tym jej wykorzystanie w roli okrętu szkolnego (m.in. w 1923 roku) przed ostatecznym wycofaniem ze służby i złomowaniem.
- Оценка проекта (Ocena projektu) - podsumowanie znaczenia "JEANNE D’ARC" dla rozwoju francuskich krążowników pancernych drugiego pokolenia oraz jej wpływu na programy stoczniowe i reakcje konstrukcyjne innych mocarstw morskich.
- Литература (Literatura) - spis źródeł, dokumentów archiwalnych i publikacji wykorzystanych przy tworzeniu monografii.