Bożenko Piotr Władimirowicz (ros. Боженко Петр Владимирович) (24.04.1952 - 30.01.2006) - zawodowy historyk i badacz dziejów wojennomorskich. W 1980 roku ukończył Moskiewski Państwowy Instytut Historyczno-Archiwalny na Wydziale Archiwum Historycznego z dyplomem, który zajął wysokie miejsce w ogólnokrajowym konkursie.
Komandor porucznik Mark Brady BSc (Soc Sci) MSc RN to emerytowany obecnie oficer Royal Navy, zapalony historyk i badacz dziejów wojennomorskich. Autor wielu prac i artykułów ze szczególnym uwzględnieniem niszczycieli, baz floty oraz rozwoju uzbrojenia torpedowego okresu I i II wojny światowej. Jego dorobek publikacyjny obejmuje przede wszystkim artykuły opublikowane w prestiżowym roczniku "Warship" wydawanym przez Conway Maritime Press. Do najważniejszych prac Brady'ego należą: "The Old 'S' Class Destroyers 1939–45", stanowiąca szczegółową analizę służby bojowej brytyjskich niszczycieli typu "S" w trakcie II wojny światowej, oraz "Port Edgar Destroyer Base, 1916–28", poświęcona historii specjalistycznej bazy niszczycieli Grand Fleet w Szkocji. W numerze z września 2014 roku opublikował również artykuł "HMS Collingwood War Record", dokumentujący służbę pancernika typu "ST. VINCENT" w okresie Wielkiej Wojny.
Były oficer armii norweskiej, historyk, członek Instytutu Polsko-Skandynawskiego w Kopenhadze, autor książek o losach Polaków w kraju fiordów. Na język polski przełożona została książka "Losy niezagubione. Ścieżki Polaków w norweskich fiordach" - zawierająca opowieści o młodych Polakach, którzy podczas II wojny światowej znaleźli się w Norwegii lub walczyli u boku Norwegów o wyzwolenie. Autor dobrze znany jest polskim miłośnikom literatury wojennej, w 2008 r. był gościem XVII Targów Książki Historycznej w Warszawie.
Roy Braybrook (zmarły w 2022 r.) to brytyjski autor i specjalista w dziedzinie lotnictwa wojskowego, uznawany za cenionego pisarza zajmującego się tematyką awiacyjną. Jako badacz i autor Braybrook posiadał unikalne kwalifikacje łączące praktyczne doświadczenie w przemyśle lotniczym z rygorystycznym podejściem do historii lotnictwa wojskowego. Pracował w przemyśle lotniczym przez ponad trzydzieści lat, w tym dla Hawker Siddeley Aviation/British Aerospace, zanim w 1980 roku został pełnoetatowym pisarzem zajmującym się tematyką lotniczą.
Siegfried Breyer to nieżyjący już (zm. 22 marca 2010 r.) wybitny niemiecki historyk marynistyki i autor, uznawany za jednego z największych na świecie ekspertów w dziedzinie projektowania niemieckich okrętów wojennych oraz historii Floty Radzieckiej. Już w latach 70. XX wieku był określany mianem najlepiej znanego zachodnioniemieckiego eksperta ds. morskich, a jego rygorystyczne podejście do tematu i dostęp do archiwów sprawiły, że jego prace stały się fundamentem dla współczesnej historiografii morskiej. Na łamach polskiego magazynu "Okręty Wojenne” oraz w innych rodzimych wydawnictwach jego teksty i rysunki techniczne były niezwykle cenione, stanowiąc dla pokoleń polskich czytelników i modelarzy niedoścignione wzorce rzetelności i szczegółowości.
Andrew J. Brookes to brytyjski autor, analityk ds. obronności i historyk lotnictwa wojskowego, mieszkający i pracujący w Wielkiej Brytanii. Jest uznawany za jednego z wiodących ekspertów w dziedzinie współczesnych sił powietrznych, ze szczególnym uwzględnieniem historii Royal Air Force oraz operacji lotniczych pod koniec XX wieku. Jako autor Brookes współpracuje z prestiżowymi wydawnictwami specjalizującymi się w literaturze militarnej i lotniczej, takimi jak Pen & Sword Books, Ian Allan Publishing oraz Osprey Publishing. Do jego najważniejszych prac należą książki takie jak "Tornado GR1: An Operational History", stanowiąca szczegółowe opracowanie historii operacyjnego wykorzystania samolotu Panavia Tornado w barwach RAF, oraz "Vulcan Boys", poświęcona personelowi latającemu i naziemnemu legendarnego bombowca Avro Vulcan. W jego dorobku znajdują się również publikacje takie jak "RAF Air Power Today", "Air War in the Gulf" oraz "Phantom over Vietnam", które analizują kluczowe kampanie powietrzne i rozwój techniki lotniczej.
Richard Brooks to brytyjski historyk wojskowości, autor i badacz specjalizujący się w historii militarnej od średniowiecza po XX wiek, ze szczególnym uwzględnieniem operacji morsko-lądowych oraz konfliktów europejskich. Brooks specjalizował się w historii wojskowości i teorii wojny na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie uzyskał tytuł licencjata z historii nowożytnej. Obecnie pracuje jako niezależny historyk wojskowy, realizując projekty badawcze i pisarskie dla różnych wydawnictw specjalistycznych.
David K. Brown (1928-2008) to wybitny brytyjski architekt morski (naval architect), historyk i były zastępca Głównego Architekta Okrętowego Royal Navy (Deputy Chief Naval Architect). Jest on powszechnie uznawany za jednego z największych na świecie autorytetów w dziedzinie historii projektowania brytyjskich okrętów wojennych, ze szczególnym uwzględnieniem okresu I i II wojny światowej oraz ery powojennej. Jego unikalność jako autora polegała na tym, że pisał on nie tylko jako historyk, ale przede wszystkim jako inżynier i praktyk, który przez dekady projektował rzeczywiste okręty dla Royal Navy.
J. David Brown służył jako obserwator w Fleet Air Arm Królewskiej Marynarki Wojennej przez dekadę, od późnych lat pięćdziesiątych do sześćdziesiątych XX wieku i latał na samolotach Sea Venom, Sea Vixens i Buccaneers. Jego miłość do Fleet Air Arm i jej fascynującej historii skłoniła go do badania jej przeszłości, więc kiedy opuścił Marynarkę Wojenną, naturalnym wydawało mu się dołączenie do Oddziału Historycznego Marynarki Wojennej w Londynie jako historyk.
Les Brown to współczesny brytyjski historyk marynarki wojennej, autor i specjalista w dziedzinie modelarstwa okrętowego, którego twórczość koncentruje się na historii małych jednostek Royal Navy z przełomu XIX i XX wieku oraz okresu obu wojen światowych. Jako autor Brown cieszy się międzynarodową reputacją w środowisku modelarskim i jest uznawany za jednego z czołowych ekspertów w dziedzinie historii brytyjskich niszczycieli, slupów i kutrów torpedowych. Spędził całe życie zawodowe w specjalistycznej stoczni wojennej Vosper Thornycroft, co dało mu unikalną wiedzę techniczną i praktyczne zrozumienie konstrukcji okrętowych, szczególnie przydatne w jego publikacjach.
Charles Orde Browne (1833–1900) był wybitnym brytyjskim kapitanem artylerii i czołowym ekspertem balistycznym epoki wiktoriańskiej, którego prace naukowe zdefiniowały zasady projektowania pancerzy okrętowych. Jako autor klasycznego dzieła "Armour and its Attack by Artillery" oraz wieloletni redaktor "The Engineer", wprowadził matematyczną precyzję do analizy testów przebijalności płyt pancernych, tworząc teoretyczne podstawy dla ochrony nowoczesnych okrętów wojennych. Jego dorobek był niezbędnym ogniwem w ewolucji technicznej, która prowadziła od wczesnych jednostek pancernych do potężnie opancerzonych drednotów, czyniąc go jednym z najważniejszych ogniw łączących inżynierię metalurgiczną z praktyką artyleryjską.
Lawrence Laurenson Bruff (1851–1911) był amerykańskim oficerem marynarki i wojsk lądowych, pułkownikiem Korpusu Uzbrojenia Armii USA oraz wybitnym ekspertem w dziedzinie artylerii i balistyki. Przez wiele lat pełnił funkcję instruktora w prestiżowej Akademii Wojskowej West Point, gdzie opracował fundamentalny podręcznik "A Text-book of Ordnance and Gunnery" (1896), który przez dekady służył jako podstawowe źródło wiedzy dla kadr oficerskich USA. Jego prace naukowe, obejmujące zagadnienia balistyki wewnętrznej i zewnętrznej, budowy dział oraz technologii prochu bezdymnego, odegrały kluczową rolę w modernizacji amerykańskiego uzbrojenia na przełomie XIX i XX wieku. Jako inspektor uzbrojenia w zakładach Midvale i Bethlehem Steel bezpośrednio nadzorował produkcję pancerzy i dział, które stanowiły o potędze rodzącej się nowoczesnej floty Stanów Zjednoczonych.