Myrmidon (1900)

Szczegóły
Kategoria: Niszczyciele
HMS MyrmidonKolejne dwa niszczyciele w ramach programu rozbudowy floty 1898 - 1899 Naval Estimates zostały zbudowane w stoczni Palmers Shipbuilding and Iron Company. Wzorowano się na wcześniej rozpoczętych niszczycielach HMS "PETEREL" i HMS "SPITEFUL", z których ten pierwszy również według wszelkich danych powinien być zaliczony do 1898 - 1899 Naval Estimates zamiast do 1897 - 1898 Naval Estimates.
Wielka_Brytania_flagaKraj: Wielka Brytania
klasa: niszczyciel
 

Specyfikacja
Nazwa okrętu Stocznia Położenie stępki Wodowanie Ukończenie budowy Los okrętu
MYRMIDON Palmers 23.10.1899 26.05.1900 ?.05.1901 Zatonął w 1917 r.
SYREN Palmers 24.11.1899 20.12.1900 ?.02.1902 Złomowany w 1920 r. 

Dane taktyczno-techniczne

Wymiary:

Wyporność pełna 420 ts ("SYREN": 440 ts)
Wyporność normalna 370 ts
Długość całkowita 67,12 m (220 ft 3 in) ("SYREN": 66,98 m (219 ft 9 in)
Długość pomiędzy pionami 65,53 m (215 ft 0 in) 
Szerokość 6,32 m (20 ft 9 in) 
Głębokość brak danych
Zanurzenie 2,72 m (8 ft 11 in) ("SYREN": 2,84 m (9 ft 4 in)

Napęd:

Maszyny Dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania; 4 kotły wodnorurkowe firmy Reed; 2 śruby
Moc indykowana  6200 ihp
Prędkość 30 węzłów (kontraktowa 30 węzłów)
Paliwo od 45 ton do 91 ton węgla
Zasięg 1635 mil morskich przy prędkości 11 węzłów 

Opancerzenie:

Brak  

Uzbrojenie:

Początkowe 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in)

Ludzie:

Załoga 63 oficerów i marynarzy

Projekt

Oryginalnie program rozbudowy floty 1898 -1899 Programme nie obejmował niszczycieli, jednak w lipcu 1898 r. House of Commons zatwierdził program uzupełniający (1898 - 1899 Naval Estimates) obejmujący cztery pancerniki, cztery krążowniki i dwanaście niszczycieli. Początkowo program zakładał szybką budowę okrętów według powielonych planów wcześniejszych 30-węzłowców. Jednakże First Lord Sir George Goschen zasugerował, iż należy się skupić bardziej na silnej budowie strukturalnej okrętów niż na ich prędkości, preferując tym samym wcześniejsze konstrukcje niszczycieli 27-węzłowych. Według niego były to okręty rzadziej przebywające w doku z powodu awarii i nie ulegały im tak często jak niszczyciele 30-węzłowe. Jednak ostatecznie jego obawy zostały rozproszone, przekonano go iż konstrukcyjnie 30-węzłowce "dojrzały" już wystarczająco, iż można zaufać konstruktorom. Ostatecznie z listy przypisanych nazw z dnia 11 kwietnia 1899 r. budowniczymi kolejnych okrętów w 1898 - 1899 Naval Estimates zostały stocznie Hawthorn Leslie (trzy okręty), Palmers (trzy okręty), Fairfield (dwa okręty), Laird (dwa okręty ), Doxford (jeden okręt) i Vickers (jeden okręt). Stocznia Palmers Shipbuilding and Iron Company Limited w ramach programu uzupełniającego 1898 - 1899 Naval Estimates zbudowała 2 niszczyciele: HMS "MYRMIDON" i HMS "SYREN". Zaliczenie niszczyciela HMS "PETEREL" do programu rozbudowy floty 1897 – 1898 Naval Estimates również rodzi nieco kontrowersji. O ile sam niszczyciel (a raczej data rozpoczęcia jego budowy) jest odbierane przez wiele materiałów źródłowych jako przydział do 1897 – 1898 Naval Estimates, to jednak w momencie jego rozpoczęcia był on prywatną inwestycją stoczni, nie powstał na zamówienie Admiralicji. Przyporządkowanie go do tego, a nie innego planu rozbudowy floty podano za "Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905". W rzeczywistości powinien być zaliczony do 12 niszczycieli powstałych w ramach planu rozbudowy 1898 - 1899 Naval Estimates. 30 sierpnia 1912 r. dokonano klasyfikacji niszczycieli. Jeżeli chodzi o serię 30-węzłową, to wydzielono 3 typy. Niszczyciele czterokominowe zaklasyfikowano do typu B, trzykominowe do typu C, natomiast dwukominowe do typu D. Do typu B należały właśnie niszczyciele typu MYRMIDON.

Konstrukcja

Służba

Galeria

Źródła:
- Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860–1905. Greenwich: Conway Maritime Press.
- Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe.
- Norman Friedman (2009). British Destroyer - From Earliest Days to the Second World War. Seaforth Publishing
- Эдгар Дж.Марч. Британские эсминцы. История эволюции. 1892-1953. Часть 1. - "Галея Принт", 2012