Zbudowany w stoczni Barrow Shipbuilding Company and Vickers, Sons and Maxim, Barrow-in-Furness niszczyciel HMS "LEOPARD" był przedstawicielem serii 30-węzłowców. Został zbudowany w ramach 1896 - 1897 Naval Estimates.
1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF; 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) L/40 8 cwt QF; 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in)
Ludzie:
Załoga
63 oficerów i marynarzy
Projekt
Program rozbudowy floty 1896 - 1897 Naval Estimates zakładał wybudowanie łącznie 20 niszczycieli, 17 jednostek serii 30-węzłowej i 3 typów specjalnych. Stocznia Barrow Shipbuilding Company and Vickers, Sons and Maxim, Barrow-in-Furness zbudowała rok wcześniej, w ramach 1895 - 1896 Naval Estimates niszczyciele typu AVON. W programie 1896 - 1897 Naval Estimates stocznia zbudowała niszczyciel HMS "LEOPARD". Istnieją kontrowersje co do przynależności niszczyciela HMS "OTTER" do 1895 - 1896 Naval Estimates - tak podaje "Conway's All the World's Fighting Ships 1860-1905". Inne opracowania zaliczają niszczyciel HMS "OTTER" razem z niszczycielem HMS "LEOPARD" do planu 1896 - 1897 Naval Estimates. Za takim rozwiązaniem przemawia również niewielka różnica w wyporności pomiędzy HMS "LEOPARD", a niszczycielami typu AVON - niszczyciel HMS "OTTER" ma identyczną wyporność jak HMS "LEOPARD", zostały więc one oba zbudowane w ramach nieco zmodyfikowanego projektu, więc z bardzo dużym prawdopodobieństwem można założyć że należą do jednego typu. 30 sierpnia 1912 r. dokonano klasyfikacji niszczycieli. Jeżeli chodzi o serię 30-węzłową, to wydzielono 3 typy. Niszczyciele czterokominowe zaklasyfikowano do typu B, trzykominowe do typu C, natomiast dwukominowe do typu D. Do typu C należały właśnie niszczyciel HMS "LEOPARD".
Konstrukcja
Kadłub
Wyporność pełna liczyła 400 ts, normalna liczyła 350 ts Długość całkowita wynosiła 65,30 m (214 ft 3 in), długość między pionami 64,01 m (210 ft 0 in), szerokość 6,10 m (20 ft 0 in) natomiast zanurzenie maksymalne 2,51 m (8 ft 3 in). Pod względem wyglądu okręt tego typu charakteryzował się zastosowaniem trzech kominów. W porównaniu do wcześniejszego typu AVON przeprojektowano nieco podwodną część kadłuba, co zaowocowało minimalnym spadkiem zanurzenia maksymalnego i wyporności. Podobnie jak większość wczesnych niszczycieli miał zakryty dziób, ukształtowany na podobieństwo skorupy żółwia (ang. "turtleback"), miał on ułatwić omywanie kadłuba przez fale przy dużej prędkości. W części dziobowej znajdowało się odkryte stanowisko działa 12-funtowego, które w dużym stopniu było zintegrowane z niewielkim mostkiem (stanowiskiem dowodzenia). Powodowało to pewne problemy (głównie dlatego, iż dla wygody oficerowie używali platformy działa jako mostka, zamiast używać stanowiska pod nią) i w późniejszych, większych konstrukcjach odseparowano te dwa elementy.
Opancerzenie
Okręty nie posiadały opancerzenia.
Uzbrojenie
Okręty podobnie jak inne niszczyciele typu 30-węzłowego były uzbrojone 1 działo 76 mm (3 in) 12-funtowe (12 pdr) 12 cwt QF, 5 dział 57 mm (2,24 in) 6-funtowych (6 pdr) L/40 8 cwt QF i 2 wyrzutnie torped 450 mm (17,72 in). Działo 12-funtowe znajdowało się na odsłoniętym stanowisku w części dziobowej. Dwa stanowiska szybkostrzelnych dział 6-funtowych znajdowały się zaraz za stanowiskiem dowodzenia, dwa kolejne na burtach na śródokręciu natomiast ostatnie z nich na rufie. Zarówno działo 12-funtowe jak i działa 6-funtowe były wyposażone w osłony przeciwodłamkowe, jednak mogły być one demontowane i często na zdjęciach nie są one uwidocznione. Okręty były wyposażone w dwie wyrzutnie torped umieszczone na obrotowych pojedynczych stanowiskach. Oba stanowiska znajdowały się w części rufowej, za kominami. Wyrzutnie torped w nomenklaturze brytyjskiej określane jako 18-calowe w rzeczywistości miały 17,72 cala, co dawało w przeliczeniu 450 mm.
Napęd
Okręty zostały wyposażone w dwie 4-cylindrowe pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszanych potrójnego rozprężania. Na okręcie zamontowano cztery kotły wodnorurkowe firmy Thornycroft, umieszczone w dwóch kotłowniach. Kotły wypracowywały parę o ciśnieniu 220 psi. Spaliny odprowadzały trzy kominy, z tym że ten środkowy obsługiwał dwa kotły, umieszczone w obu kotłowniach, tuż przy przylegających do siebie ścianach. Jeżeli chodzi o osiągi to w opracowaniu "Британские эсминцы. История эволюции. 1892-1953" również można znaleźć informacje na temat tych niszczycieli podczas prób. HMS "LEOPARD" osiągnął prędkość 30,139 węzła.
Służba
10.06.1896
Położenie stępki okrętu w Barrow Shipbuilding Company and Vickers, Sons and Maxim, Barrow-in-Furness pod numerem stoczniowym 254.
20.03.1897
Wodowanie okrętu.
07.1899
Ukończenie budowy okrętu.
1901
Okręt został przydzielony do Devonport Destroyer Instructional Flotilla biorąc w składzie flotylli udział w letnich manewrach.
01.1902
Okręt doznał lekkich uszkodzeń podczas zderzenia z pływającymi śmieciami. Naprawy trwały do marca 1902 r. i po ich zakończeniu okręt wrócił do składu flotylli. Pod koniec roku został z niej jednak zdjęty i przekazany do remontu w Vickers, Sons and Maxim. W ramach remontu na okręcie m.in. usprawniono kotły.
07.08.1906
Okręt w zderzył się najpierw z niszczycielem HMS "KENNET", a potem jeszcze z zakotwiczoną boją. W wyniku zderzenia w kadłubie poniżej linii wodnej powstał otwór, którego załatanie wymagało zadokowania w stoczni.
07.1908
Okręt ponownie przeszedł remont kotłów, jednak tym razem w stoczni Portsmouth Dockyard.
1910 - 1912
Okręt znalazł się w składzie 5. Destroyer Flotilla, zostając tenderem dla HMS "LEANDER", okrętu - bazy flotylli w Devonport.
1912
Niszczyciel przeniesiono do 7. Destroyer Flotilla, również z bazą w Devonport.
30.08.1912
30 sierpnia 1912 r. dokonano klasyfikacji niszczycieli. Jeżeli chodzi o serię 30-węzłową, to wydzielono 3 typy. Niszczyciele czterokominowe zaklasyfikowano do typu B, trzykominowe do typu C, natomiast dwukominowe do typu D. Do typu C należał właśnie niszczyciel HMS "LEOPARD". Po 30 września 1913 r. wszystkie niszczyciele typu C oznaczono taką właśnie literą namalowaną na kadłubie.
08.1914
W momencie rozpoczęcia wojny 7. Destroyer Flotilla została przeniesiona do Humber River. Jego służba w ramach Humber Patrol polegała na zabezpieczeniu portów na wschodnim wybrzeżu przed atakami minowymi i torpedowymi, oraz patrolowanie. Od 6 grudnia 1914 r. okręt nosił numer D75, od 1 września 1915 r. numer D61, od 1 stycznia 1918 r. D50, natomiast od 1 kwietnia 1918 r. numer H06.
03.11.1914
Okręt podczas patrolu nie opodal Norfolk (przy porcie Yarmouth) w towarzystwie niszczyciela HMS "LIVELY" oraz kanonierki torpedowej HMS "HALCYON" napotkał zespół niemieckich ciężkich okrętów (rajd na Yarmouth). Brytyjskie okręty zanim zdołały się wycofać do pobliskiego portu przez jakiś czas były intensywnie ostrzeliwane przez Niemców. Jednak jedynie HMS "HALCYON" został kilkukrotnie trafiony przez niemieckie pociski. HMS "LEOPARD" pozostał nieuszkodzony.
11.1914 - 01.1918
Okręt został przeniesiony pod koniec miesiąca do Local Defence Flotilla w Scapa Flow. Zadania okrętu polegały na ochronie portu.
02.1918
Okręt został przeniesiony do Firth of Forth.
05.1918
Okręt wrócił do 7. Destroyer Flotilla, nadal z bazą w Humber. Pozostawał tam do końca wojny.
1919
Okręt został przeniesiony do rezerwy i umieszczony na liście okrętów do zbycia.
10.06.1919
Okręt został sprzedany dla J. Jackson z przeznaczeniem na złom.
Znani dowódcy (przydziały)
02.02.1900 - 15.01.1901
Lieutenant & Commander Herbert N. Hunter
15.01.1901 - ?
Lieutenant Alan Everett Hudson
21.07.1903 - 08.1903
Lieutenant & Commander Charles M. Forbes (na czas manewrów)
14.07.1904 - 08.1904
Lieutenant & Commander Archibald C. Goolden (na czas manewrów)
03.01.1905 - 31.07.1905
Lieutenant-Commander George G. Codrington
02.10.1905 - 28.05.1906
Lieutenant & Commander Walter L. Allen
28.05.1906 - 30.07.1906
Lieutenant in Command Osmond J. Prentis
30.07.1906 - 10.07.1907
Lieutenant & Commander Francis A. W. Buller
10.07.1907 - 18.02.1908
Lieutenant Robert J. Buchanan
18.02.1908 - 12.1909
Lieutenant & Commander Reginald E. Marcon
30.04.1909 - 04.06.1909
Lieutenant & Commander Ernest L. Cardale
19.12.1909 - 01.06.1911 (?)
Lieutenant & Commander Hugh Hamilton-Gordon
19.04.1911 - 21.06.1911 (?)
Lieutenant & Commander Arthur F. Crutchley
11.07.1911 - 19.09.1911
Lieutenant & Commander Bertie W. Bluett (tymczasowo)
19.09.1911 - 15.09.1913
Lieutenant & Commander Geoffrey T. Wright
19.02.1914 - 24.09.1915
Lieutenant in Command Vernon S. Butler
24.09.1915 - 26.09.1916
Lieutenant in Command Reginald Nash
09.09.1916 (?) - 14.10.1916
Lieutenant in Command George Mascull
14.10.1916 - 27.02.1918
Lieutenant R.N.R. in Command George H. Wylie
09.05.1918 - ?
Lieutenant R.N.R. in Command John B. Titterington
Galeria
Leopard (1897) - Historia wojen
HMS Leopard
Zdjęcie z 1902 r. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Leopard
Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Ilustrowanego Katalogu Okrętów Wojennych (IKOW).
Źródła: - Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik, eds. (1979). Conway's All the World's Fighting Ships 1860-1905. Greenwich: Conway Maritime Press. - Wikipedia, The Dreadnought Project oraz inne strony internetowe. - Norman Friedman (2009). British Destroyer - From Earliest Days to the Second World War. Seaforth Publishing - Эдгар Дж.Марч. Британские эсминцы. История эволюции. 1892-1953. Часть 1. - "Галея Принт", 2012