Shannon (1875)

Wyporność liczyła 5670 ts. Długość wynosiła 79,25 m (260 ft), szerokość 16,46 m (54 ft), zanurzenie 6,78 m (22 ft 3 in). Kadłub okrętu nie odbiegał konstrukcyjnie od innych jednostek tamtego okresu. Powierzchnia kadłuba była wykonana z żelaza i pokryta cynkiem. Tuż po oddaniu okrętu do służby zostały na nim przeprowadzone modyfikacje (m.in. dodanie opancerzonego stanowiska dowodzenia, zwiększenie zapasu węgla), które spowodowały przeciążenie okrętu i zwiększenie zanurzenia o 0,30 m (1 ft) w stosunku do projektowanego. Okręt był dobrym parowcem i stabilną podstawą dla dział, jednak jego właściwości morskie pod żaglami nie przedstawiały się najlepiej.

Okręt był uzbrojony w 2 działa 254 mm (10 in) MLR, 7 dział 229 mm (9 in) MLR oraz 6 dział 6 dział 95 mm (3,75 in) 16 cwt 20-funtowych (20 pdr) RBL. Wszystkie działa zostały umieszczone na górnym pokładzie z najcięższymi 254 mm działami umieszczonymi głęboko w kazamatach w przedniej części okrętu. Posadowienie tych dział umożliwiało prowadzenie ognia zarówno w kierunku dziobu jak i w kierunku na burty. Ambrazury tych dział były wycięte w 229 mm (9 in) przegrodach. Działa 229 mm (9 in) były nieochraniane: po 3 na burtach i jedno na rufie, które mogło prowadzić ogień zarówno na burty jak i do tyłu.

Pas pancerny miał wysokość 2,74 m (9 ft) i był umieszczony pomiędzy pokładem głównym a dolnym. Na śródokręciu miał grubość od 203 mm do 229 mm (8 in - 9 in), natomiast na rufie jego grubość zmniejszała się do 152 mm (6 in). Pancerz burtowy był zamknięty przegrodą o grubości 229 mm (9 in), która znajdowała się 21,34 m (70 ft) od dziobu okrętu. Powyżej pasa pancernego przegroda 9-calowa przechodziła w 203 mm (8 in), ciągnącą się od pokładu głównego do górnego. W przedniej części znajdował się dodatkowo ekran osłaniający dwa działa 10-calowe, który sięgał od pokładu górnego aż do dachu dziobowej nadbudówki. Pokład dziobowy miał grubość 76 mm (3 in). Tuż po oddaniu okrętu do służby został on wyposażony w opancerzone stanowisko dowodzenia.

Okręt został wyposażony w 4-cylindrową poziomą maszynę parową z powrotnymi korbowodami podwójnego rozprężania firmy Woolf's Principle i 8 cylindrycznych kotłów parowych o ciśnieniu 70 psi. Maszyny okrętowe były wyposażone w dwa cylindry wysokiego ciśnienia o średnicy 1,12 m (44 in) i dwa niskiego o średnicy 2,16 m (85 in) i skoku 1,22 m (48 in). Ze względu na planowany rejon służby gdzie brakowało miejsc do bunkrowania węgla okręt został wyposażony w żagle. Początkowo został wyposażony w ożaglowanie pełnorejowe o powierzchni 2230 m² (24 000 ft sq) na trzech masztach i w zapas węgla w wysokości 280 ton. Jednak tuż po oddaniu do służby zmniejszono powierzchnię ożaglowania do 1997 m² (21 500 sq ft), zmieniono konfigurację na typ bark oraz podwojono zapas węgla. Okręt był wyposażony w podnoszoną śrubę.