Drewniane kanonierki śrubowe typu "DAPPER" zostały zbudowane w celu użycia ich w czasie wojny między Imperium Rosyjskim, a Imperium Osmańskim i jego sprzymierzeńcami, tj. Wielką Brytanią, Francją i Królestwem Sardynii w latach 1853 - 1856. Z tego też powodu bywają czasami nazywane kanonierkami "krymskimi". Zostały zaprojektowane przez W. H. Walkera i zaaprobowane do budowy 6 października 1854 r.
Kanonierki typu "DAPPER", podobnie jak typy "ALBACORE" i "CHEERFUL" należały do typu nazywanego potocznie "kanonierkami krymskimi", gdyż zaprojektowano je z uwzględnieniem warunków panujących ma akwenach morskich, na których działała flota w czasie wojny krymskiej (15.10.1853 - 30.03.1856). Zostały zaprojektowane przez W. H. Walkera i zatwierdzone w liczbie 20 jednostek 6 października 1854 r. Dwie z nich zostały zaplanowane do budowy w stoczni Deptford, natomiast reszta została zakontraktowana w stoczniach prywatnych. Kontrakty te zostały zatwierdzone 9 października 1854 r., natomiast nazwy dla całej dwudziestki wybrano 14 października. Po wcieleniu do służby 14 z nich wysłano na Bałtyk w celu wzięcia udziału w działaniach wojennych, natomiast 6 wysłano na Morze Czarne.
Konstrukcja
Kadłub
Wyporność okrętów wynosiła 284 ton angielskich (long ton). Tonaż okrętów liczył 232 68/94 bm. Długość pokładu działowego wynosiła 32,31 m (106 ft 0 in), długość stępki 28,41 m (93 ft 2½ in), szerokość 6,71 m (22 ft 0 in), natomiast zanurzenie 2,06 m (6 ft 9 in). Jeżeli chodzi o budowę kadłuba konstrukcyjnie były bardzo podobne do poprzednich kanonierek typu "GLEANER", jednak były nieco większe. Zadbano o stosunkowo niewielkie zanurzenie, gdyż okręty te miały podchodzić jak najbliżej brzegu wspierając ogniem walczące na lądzie oddziały. Okręty miały jeden wąski komin (dużo bliżej dziobu niż na kanonierkach "GLEANER", gdzie był prawie na śródokręciu) i ożaglowanie pomocnicze na 3 masztach, posiadające takielunek szkunera (z małym bukszprytem) o znacznie wyższych masztach niż na "GLEANER", do służby na wodach zagranicznych zmieniany w szkuner rejowy, z wielkim bukszprytem (wówczas powierzchnia żagli wynosiła około około 560 m² (6028 sq ft)).
Opancerzenie
Okręty nie posiadały opancerzenia.
Uzbrojenie
Okręty miały być uzbrojone zasadniczo w 1 działo 68-funtowe, 2 działa 24-funtowe, albo 2 działa 68-funtowe odprzodowe, gwintowane (czyli z gwintem eliptycznym Lancastera), a w rzeczywistości często 1 gładkolufowe działo 68-funtowe o masie 95 cwt, osadzone obrotowo z tyłu, 1 działo 32-funtowe o masie 56 cwt, z przodu i 2 "mosiężne" haubice 24-funtowe, czyli łącznie 4 działa. Planowano w późniejszym czasie wymienić działo 32-funtowe na drugie działo 68-funtowe.
Napęd
Okręty zostały wyposażony w dwa typy maszyn parowych (po połowie jednostek na typ maszyny): 2-cylindrowe poziome maszyny parowe z normalnie prowadzonymi korbowodami pojedynczego rozprężania firmy Maudslay, Sons & Field firmy Maudslay, Sons & Field lub 2-cylindrowe maszyny parowe z tłokiem rurowym pojedynczego rozprężania firmy John Penn & Sons. Parę dostarczały 3 kotły cylindryczne typu lokomotywowego (dla maszyn firmy Penn 2 kotły cylindryczne). Śruba okrętu nie była unoszona, co ograniczało osiągi przy wykorzystaniu ożaglowania. Nominalna moc projektowana wynosiła 60 nhp. Projektowana moc indykowana wynosiła 270 ihp. Z racji dużej ilości jednostek w serii dane na temat firmy wytwarzającej maszyny napędowe jak i ich moc indykowaną podano dla poszczególnych jednostek w części opisującej ich służbę.
Służba
Lark
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
05.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
15.03.1855
Wodowanie okrętu.
03.1855
Okręt został wcielony do służby jako tender dla śrubowego okrętu liniowego II klasy HMS "EXMOUTH".
03.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 497 funtów (w tym 6334 funty za kadłub i 3450 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Na próbach osiągnęła moc 210 ihp.
09.04.1855
Okręt otrzymał nowego dowódcę, nadal był tenderem dla HMS "EXMOUTH", jednak skierowano go do służby na Bałtyku.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
18.07.1856
Okręt zdjęto ze służby w Plymouth.
1859 - 1861
Okręt pełnił funkcję tendera dla okrętu strażniczego Reserve Fleet HMS "WELLINGTON".
11.1861 - 1865
Okręt przeniesiono do Queenstown, przydzielono do Coastguard Reserve, jako tender dla HMS "HAWKE".
1866 - 1871
Okręt pełnił funkcję tendera dla fregaty HMS "MERSEY", również w Queenstown.
1871
Okręt przydzielono do Steam Reserve w Plymouth.
18.07.1878
Okręt sprzedano w Plymouth dla Marshall z przeznaczeniem do utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
03.1855 - 09.04.1855
Lieutenant George Teal Sabor Winthorp
09.04.1855 - 12.01.1856
Lieutenant Mark Robert Pechell
12.01.1856 - 18.07.1856
Lieutenant William Henry Cuming
Magpie
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
05.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni Deptford Dockyard.
15.03.1855
Wodowanie okrętu.
16.03.1855
Okręt został wcielony do służby na Bałtyku jako tender dla śrubowego okrętu liniowego II klasy HMS "ORION".
03.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 300 funtów (w tym 6245 funty za kadłub i 3450 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Na próbach osiągnęła moc 210 ihp.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
03.09.1856
Okręt został zdjęty ze służby.
03.1858
Okręt przeniesiono do Queenstown (Cork) i wcielono do składu Coastguard Reserve jako tender dla HMS "HAWKE".
08.04.1864
Okręt rozbił się w Galway Bay.
Znani dowódcy (przydziały)
16.03.1855 - 03.09.1856
Lieutenant Bedford Clapperton Tryvellion Pim
Dapper
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni R. & H. Green, Blackwall pod numerem stoczniowym 312.
31.03.1855
Wodowanie okrętu.
03.1855
Okręt został wcielony do służby na Bałtyku jako tender dla śrubowego okrętu liniowego II klasy HMS "COLOSSUS".
19.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9990 funtów (w tym 4179 funtów za kadłub i 3567 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons. Na próbach osiągnęła moc 272 ihp.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
04.09.1856
Okręt został zdjęty ze służby.
03.1858
Okręt przeniesiono do Liverpool i wcielono do składu Coastguard Reserve jako tender dla HMS "HASTINGS", a w późniejszym okresie dla HMS "MAJESTIC".
1864
Okręt przeniesiono do Dartmouth jako tender dla okrętu treningowego "BRITANNIA", byłego 120-działowego okrętu liniowego I klasy.
1885
Okręt został pozbawiony maszyn i był wykorzystywany jako hulk treningowy.
1897
Okręt został przekształcony w pływającą kuchnie i magazyn żywnościowy.
1909
Okręt przemianowano na "YC.37".
10.05.1922
Okręt został sprzedany dla Perry z przeznaczeniem do utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
03.1855 - 22.03.1856
Lieutenant Augustus Thomas John Bullock
22.03.1855 - ?
Lieutenant Henry Lewis Round
? - 10.1855
Lieutenant Henry James Grant
10.1855 - 07.01.1856
Lieutenant Edward Henry Cecil
07.01.1856 - 04.09.1856
Lieutenant Hugh McNeile Dyer
Fancy
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni R. & H. Green, Blackwall pod numerem stoczniowym 313.
31.03.1855
Wodowanie okrętu.
03.1855
Okręt został wcielony do służby jako tender dla HMS "CORNWALLIS".
16.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 617 funtów (w tym 4679 funtów za kadłub i 3887 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons. Na próbach osiągnęła moc 262 ihp.
11.05.1855
Okręt został wysłany na Morze Czarne, jako tender dla 121-działowego śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL ALBERT".
16.05.1867
Okręt został zdjęty ze służby i przeniesiony do Steam Reserve w Portsmouth.
1861 - 1862
Okręt przeszedł poważny remont w Portsmouth, uwzględniający wymiane poszycia kadłuba.
1865 - 1876
Okręt pełnił funkcję tendera dla 84-działowego okrętu liniowego II klasy HMS "ASIA", okrętu strażniczego Steam Reserve w Portsmouth. W 1867 r. na okręcie prowadzono testy nowych śrub.
02.1876
Z okrętu usunięto maszyny, przekształcając go w hulk - pralnię. Był częścią ośrodka szkoleniowego HMS "St Vincent".
11.07.1905
Okręt został sprzedany w Portsmouth z przeznaczeniem do utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
03.1855 - 16.05.1867 (?)
Lieutenant Charles Gerveys Grylls
Grinder
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
13.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni T. & J. White, West Cowes.
07.03.1855
Wodowanie okrętu.
11.05.1855
Okręt został wcielony do służby i wysłany na Morze Czarne, jako tender dla 121-działowego śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL ALBERT".
17.05.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 624 funty (w tym 4084 funty za kadłub i 3567 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field.
1856 - 1864
Okręt został zdjęty ze służby i przeniesiony do Steam Reserve w Portsmouth.
15.07.1864
Okręt został utylizowany w Haslar.
Znani dowódcy (przydziały)
11.05.1855 - 16.07.1855
Lieutenant Francis Trevor Hamilton
16.07.1855 - 1856
Lieutenant Hugh Talbot Burgogne
Gleaner
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
13.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni T. & J. White, West Cowes.
03.1855
Na okręt przydzielono dowódcę i po ukończeniu budowy i wcieleniu do do służby okręt został zaplanowany do wysłania na Bałtyk, jako tender dla HMS "HASTINGS", jednak ostatecznie wysłano go na Morze Azowskie.
02.04.1855
Wodowanie okrętu.
07.05.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 326 funtów (w tym 3963 funty za kadłub i 3440 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Na próbach osiągnęła moc 205 ihp.
17.05.1855
Okręt opuścił Spithead w drodze na Morze Azowskie, w towarzystwie bliźniaczej kanonierki HMS "CRACKER" i fregaty śrubowej HMS "GORGON".
02.06.1855
Okręt opuścił Gibraltar w dalszej drodze na miejsce pełnienia służby, holowany przez HMS "GORGON", podobnie jak kanonierka HMS "CRACKER". 9 czerwca okręty dotarły na Maltę. HMS "JASPER" w związku z burzliwą pogodą w trakcie rejsu uszkodził sobie poszycie i musiał przejść prowizoryczne naprawy kadłuba.
07.1855
Okręt dotarł na Morze Azowskie.
23.07.1855
Podczas akcji bojowej w okolicach Taganrog na Morzu Azowskim okręt wszedł na mieliznę i ostatecznie został zniszczony.
Znani dowódcy (przydziały)
03.1855 - 16.07.1855
Lieutenant William Henderson Truscott
16.07.1855 - 23.07.1855
Lieutenant Joseph Samuel Hudson
Hind
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
18.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni John Jenkins Thompson, Rotherhithe.
03.05.1855
Wodowanie okrętu.
25.05.1855
Okręt został wcielony do służby jako tender dla HMS "CORNWALLIS" z przydziałem na Bałtyk.
04.06.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 324 funty (w tym 4471 funty za kadłub i 3475 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Na próbach osiągnęła moc 216 ihp.
29.10.1855
Okręt został zdjęty ze służby.
02.1858 - 1864
Okręt został przeniesiony do Coastguard Reserve w Falmouth, jako tender dla HMS "RUSSELL".
1864 - 1869
Okręt zaczął pełnić funkcję tendera dla 120-działowego okrętu liniowego I klasy HMS "ST GEORGE".
1870
Okręt przeniesiono do Liverpool'u. Do 1871 r. pełnił funkcję tendera dla HMS "MERSEY".
10.1872
Okręt został utylizowany w Devonport.
Znani dowódcy (przydziały)
25.05.1855 - 29.10.1855
Lieutenant John Ward
Jackdaw
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
18.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni John Jenkins Thompson, Rotherhithe.
18.05.1855
Wodowanie okrętu.
07.06.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 016 funtów (w tym 4189 funtów za kadłub i 3475 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Na próbach osiągnęła moc 207 ihp. HMS "JACKDAW" był ostatnim okrętem Royal Navy zbudowanym w stoczni John Jenkins Thompson, Rotherhithe.
10.09.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla 131-działowego okrętu liniowego I klasy HMS "DUKE OF WELLINGTON".
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
02.1858
Okręt dostał przydział do Coastguard Vessel w Greenock.
Okręt rozpoczął pełnienie funkcji magazynu żywnościowego w Devonport. Został przy okazji pozbawiony napędu.
11.1888
Okręt został sprzedany dla C. Wort.
Znani dowódcy (przydziały)
10.09.1855 - 08.02.1856
Lieutenant Joshua Berkeley
08.02.1856 - ?
Lieutenant William Swinburn
Jackdaw
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
25.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
03.02.1855
Wodowanie okrętu.
16.03.1855
Wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla 120-działowego śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL GEORGE".
07.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9136 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3065 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
29.12.1856
Okręt został zdjęty ze służby i przeniesiony do Steam Reserve.
11.11.1863
Zakończono utylizację okrętu w Deptford.
Znani dowódcy (przydziały)
16.03.1855 - 29.12.1856
Lieutenant David Spain
Starling
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
28.10.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
01.02.1855
Wodowanie okrętu.
16.03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla 131-działowego okrętu liniowego I klasy HMS "DUKE OF WELLINGTON". Wziął udział w bombardowaniu Sveaborg.
07.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9820 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3575 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
09.09.1856
Okręt został skierowany do China Station.
04.1857 - 05.1857
Okręt dociera do Hingkongu na holu drewnianego slupa śrubowego HMS "INFLEXIBLE". 10 maja 1857 r. jest raportowany na Rzece Perłowej.
05.06.1857 - 13.04.1859
Okręt bazował w Hongkongu, okresowo udając się na Rzekę Perłową. Był tam raportowany 10 lipca 1857 r., 15 stycznia 1858 r., 5 maja 1858 r., 22 czerwca 1858 r. i 24 sierpnia 1858 r. W międzyczasie okręt został poddany remontowi i ponownie wcielony do służby z przydziałem do East Indies and China Station.
23.04.1859
Okręt zawinął do Szanghaju.
25.06.1859
Okręt wziął udział w ataku na forty Taku. Odniósł w ich trakcie poważne uszkodzenia, które wymusiły na okręcie wyrzucenie się na mieliznę. Na szczęście okręt po akcji został z niej ściągnięty.
05.07.1859
Okręt jest raportowany w Zatoce Pechili. 10 sierpnia okręt zostaje przeholowany do Kintang, gdzie dokonano prowizorycznych napraw.
28.09.1859
Okręt dociera do Szanghaju.
15.11.1859 - 25.04.1860
Okręt przebywa w Hongkongu. W trakcie pobytu w porcie okręt został poddany remontowi, naprawiono w jego trakcie uszkodzenia odniesione w trakcie ataku na forty Taku. Zgodnie z raportem, 25 kwietnia naprawy zostały już niemal ukończone.
02.01.1861
Okręt został zdjęty ze służby w Hongkongu. Przeniesiony od rezerwy.
12.08.1861
Okręt jest raportowany w Ningpo.
28.08.1861 - 15.12.1862
Okręt przebywa w Szanghaju.
04.05.1867
Okręt został ponownie wcielony do służby, pozostając w China Station.
23.12.1870
Okręt został definitywnie wycofany ze służby.
01.12.1871
Okręt został sprzedany w Hongkongu. Niektóre źródła podają, iż okręt przybył do Hongkongu dopiero 21 grudnia 1871 r. na holu HMS "SALAMIS".
Znani dowódcy (przydziały)
16.03.1855 - 09.09.1856
Lieutenant Shute Barrington Piers
09.09.1856 - ?
Lieutenant Arthur Julian Villiers
07.12.1858 - 02.01.1861
Lieutenant James Hawkins Whitshed
04.05.1867 - 09.1870
Lieutenant Francis Dent
09.1870 - 23.12.1870
Lieutenant Augustus H. B. Bradshaw
Snap
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
03.11.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
03.02.1855
Wodowanie okrętu.
03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "EDINBURGH", a potem dla 91-działowego śrubowego okrętu liniowego "JAMES WATT". Wziął udział w bombardowaniu Sveaborg.
07.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9926 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3569 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
04.02.1856
Okręt jest raportowany w Keyham Basin, Devonport.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
09.06.1856
Okręt został zdjęty ze służby.
01.03.1858
Ponowne wcielenie okrętu do służby z przydziałem jako tender dla HMS "HOGUE" w Greenock.
09.1859
Okręt został po ponownym wcieleniu do służby przydzielony do East Indies and China Station. Okręt wraz z kanonierką HMS "BOUNCER" pod eskortą slupa HMS "ENCOUNTER" udał się do Chin przez Maderę, Rio de Janeiro i Singapur.
23.05.1860
Okręt zawija do Hongkongu.
07.06.1860
Okręt jest raportowany u północnych wybrzeży Chin.
10.08.1860
Okręt zawija do zatoki Pechili, by później 16 listopada ponownie być raportowanym u północnych wybrzeży Chin.
02.03.1861
Okręt wraca do Hongkongu.
15.11.1861
Okręt zawija do Shantou.
01.04.1862
Okręt dociera do Amoy.
15.04.1862 - 15.11.1862
Okręt przebywa na Formozie (Tamsin). W tym czasie dwukrotnie jest raportowany w Fuzhou: 27 czerwca i 27 lipca 1862 r.
15.12.1862
Okręt ponownie dociera do Fuzhou.
01.1863
Okręt został zdjęty ze służby w Hongkongu.
23.01.1866
Ponowne wcielenie okrętu do służby.
19.07.1867
Okręt ponownie został zdjęty ze służby.
1868
Okręt został sprzedany w Hongkongu, potem został odsprzedany do Japonii, gdzie jako okręt bojowy otrzymał nazwę "KAKU-TEN-SHAN". Okręt ten nie pojawia się na listach Imperialnej Marynarki Wojennej, więc zapewne został nabyty przez jeden ze zbuntowanych klanów.
1872
Okręt wraca do starej nazwy, pełniąc funkcję jednostki handlowej.
Znani dowódcy (przydziały)
03.1855 - 1856
Lieutenant Charles Arthur Wise
1856 - 09.06.1856
Lieutenant Claude Augustus Champion De Crespigny
01.03.1858 - 09.1859
Lieutenant William Frederick Johnson
09.1859 - 1861
Lieutenant William Ormonde Butler
1861 - 01.1863
Lieutenant Horatio Pack
23.01.1866 - 19.07.1867
Lieutenant George Powys
Redwing
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
03.11.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
19.03.1855
Wodowanie okrętu.
26.03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "NILE".
11.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 046 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3497 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Moc maszyny osiągnięta na próbach wynosiła 210 ihp.
08.1855
Okręt wziął udział w bombardowaniu Bomarsund.
04.02.1856
Okręt jest raportowany w Devonport.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
1857
Okręt przyjął funkcję tendera dla okrętu treningowego, dawniej 80-działowego okrętu liniowego II klasy HMS "CAMBRIDGE" w Devonport.
02.12.1878
Okręt został sprzedany w Devonport z przeznaczeniem do utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
26.03.1855 - ?
Lieutenant Charles Stuart Forbes
? - ?
Mate William Greenhill Silverlock
Weazel
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
03.11.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
16.03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla 90-działowego, śrubowego okrętu liniowego II klasy HMS "CAESAR". Dziwne, iż data jest wcześniejsza niż wodowanie, jednak tak podaje Rif Winfield w "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863".
19.03.1855
Wodowanie okrętu.
14.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 267 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3568 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
23.04.1856
Okręt wziął udział w przeglądzie floty w Spithead.
07.1856
Okręt został zdjęty ze służby w Plymouth.
20.09.1859
Okręt ponownie wcielono do służby z przydziałem do East Indies and China Station.
15.05.1860 - 16.11.1860
Okręt dotarł do Hongkongu, wcześniej 8 stycznia 1860 r. był raportowany w Rio de Janeiro. Po dotarciu na miejsce okręt bazował w Hongkongu, okresowo odwiedzając inne porty jak np. Shantou 28 września 1860 r.
02.03.1861
Okręt jest raportowany na Rzece Perłowej.
15.12.1861
Okręt zawija do Amoy.
01.03.1862
Okręt cumuje w Fuzhou. Po krótkim pobycie dociera 15 marca do Shanghaju.
27.04.1862
Okręt jest raportowany u północnych wybrzeży Chin.
27.09.1862
Okręt dociera do Czyfu (obecnie Yantai).
15.10.1862 - 15.12.1862
Okręt ponownie jest raportowany u północnych wybrzeży Chin.
30.06.1869
Okręt został zdjęty ze służby.
18.11.1869
Okręt został sprzedany w Hongkongu.
Znani dowódcy (przydziały)
16.03.1855 - 07.1856
Lieutenant Robert George Craigie
20.09.1859 - 01.01.1863
Lieutenant William Howarth
01.01.1863 - 10.04.1867
Lieutenant Henry Hale
10.04.1867 - 30.06.1869
Lieutenant William Richards
Clinker
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
04.12.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
28.03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Morze Czarne, jako tender dla 121-działowego, śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL ALBERT". Dziwne, iż data jest wcześniejsza niż wodowanie, jednak tak podaje Rif Winfield w "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863".
02.04.1855
Wodowanie okrętu.
21.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9217 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3575 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
1856
Okręt został przeniesiony na Morze Śródziemne.
01.1857
Okręt zdjęto ze służby w Woolwich.
05.1858
Okręt został przeniesiony do Plymouth.
11.1861
Okręt rozpoczął pełnienie funkcji tendera dla HMS "HIBERNIA", okrętu flagowego dla Admiral Superintendent, Malta Dockyard.
06.06.1871
Okręt został sprzedany do Castle i utylizowany w Charlton.
Znani dowódcy (przydziały)
28.03.1855 - 25.08.1856
Lieutenant Marcus Smithett
25.08.1855 - ?
Lieutenant Joseph Samuel Hudson
Cracker
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
16.12.1854
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
26.03.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Morze Czarne, jako tender dla 121-działowego, śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL ALBERT". Dziwne, iż data jest wcześniejsza niż wodowanie, jednak tak podaje Rif Winfield w "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863".
02.04.1855
Wodowanie okrętu.
21.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 159 funtów (w tym 4264 funtów za kadłub i 3628 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Podczas prób maszyna osiągnęła moc 207 ihp.
1856
Okręt został przeniesiony na Morze Śródziemne.
14.03.1857
Okręt zdjęto ze służby w Portsmouth.
12.04.1864
Zakończono utylizację okrętu.
Znani dowódcy (przydziały)
26.03.1855
Lieutenant Joseph Henry Marryat
Boxer
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
05.01.1855
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
03.04.1855
Okręt został wcielony do służby z przydziałem na Morze Czarne, jako tender dla 121-działowego, śrubowego okrętu liniowego HMS "ROYAL ALBERT". Data jest wcześniejsza niż wodowanie, jednak tak podaje Rif Winfield w "British Warship of the Age of Sail 1817 - 1863".
07.04.1855
Wodowanie okrętu.
27.04.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9423 funty (w tym 4264 funtów za kadłub i 3575 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
1856
Okręt został przeniesiony na Morze Śródziemne.
11.1861
Okręt został przydzielony jako tender dla HMS "HIBERNIA", byłego 110-działowego okrętu liniowego pełniącego w tamtym czasie funkcję okrętu flagowego (Admiral Superintendent flagship) na Malcie.
10.1865
Okręt został utylizowany na Malcie.
Znani dowódcy (przydziały)
03.04.1855
Lieutenant Samuel Philip Townsend
01.01.1859
Lieutenant James Graham
Stork
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
19.01.1855
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
07.04.1855
Wodowanie okrętu.
20.05.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9709 funty (w tym 4264 funtów za kadłub i 3497 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Podczas prób maszyna osiągnęła moc 233 ihp.
24.05.1855
Wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "PEMBROKE".
06.1856
Okręt został przydzielony jako tender do ośrodka szkoleniowego HMS "Excellent", pełnił również funkcję okrętu szkolnego dla artylerzystów.
1874
Okręt został przebudowany na hulk węglowy.
04.1884
Okręt został sprzedany w celu utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
24.05.1855
Lieutenant George John Malcolm
Stork
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
19.01.1855
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
03.05.1855
Wodowanie okrętu.
25.05.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9925 funty (w tym 4264 funtów za kadłub i 3497 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons. Podczas prób maszyna osiągnęła moc 225 ihp
25.05.1855
Wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "RUSSELL".
16.06.1856
Okręt został zdjęty ze służby.
30.01.1857
Okręt został przeniesiony na składowisko kanonierek w Haslar.
1861
Okręt został wyremontowany w Portsmouth, wymieniono m.in. niesezonowane drewno poszycia.
14.06.1865
Ponowne wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Morze Śródziemne. Okręt stacjonował w Gibraltarze.
04.09.1869
Okręt został zdjęty ze służby w Portsmouth.
08.1870
Okręt został przydzielony jako tender do ośrodka szkoleniowego HMS "Excellent", pełnił również funkcję okrętu szkolnego dla artylerzystów.
1884
Okręt został przebudowany na tender dla artylerzystów. Pełnił również inne funkcje pomocnicze.
10.07.1906
Okręt został sprzedany dla Garnham w celu utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
25.05.1855 - 04.1856
Lieutenant Frederick Whiteford Pym
04.1856 - 16.06.1856
Lieutenant Francis Alexander Hume
14.06.1865 - 12.09.1865
Lieutenant Robert Swinton
12.09.1865 - 09.1868
Lieutenant James Prevost
09.1868 - 04.09.1869
Lieutenant Aretas Collins
Biter
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
05.02.1855
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
05.05.1855
Wodowanie okrętu.
25.05.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 9882 funty (w tym 4264 funtów za kadłub i 3561 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę John Penn & Sons.
28.05.1855
Wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "HAWKE".
08.1856
Wycofanie okrętu ze służby czynnej i przeniesienie do Portsmouth.
03.1858
Okręt został przeniesiony do Weymouth, gdzie pełnił rezerwową funkcję okrętu strażniczego. Był również tenderem, początkowo dla HMS "BLENHEIM", a później dla HMS "COLOSSUS".
21.04.1865
Okręt został przebudowany na hulk węglowy. Jego nazwę w późniejszym okresie zmieniono na "C.16" (lub "T.16").
12.04.1904
Okręt został sprzedany dla Castle, Woolwich w celu utylizacji.
Znani dowódcy (przydziały)
28.05.1855 - 08.1856
Lieutenant Warren Hastings Anderson
Swinger
06.10.1854
Zatwierdzenie okrętu do budowy.
05.02.1855
Położenie stępki okrętu w stoczni W. & H. Pitcher, Northfleet.
10.05.1855
Wodowanie okrętu.
25.05.1855
Wcielenie okrętu do służby z przydziałem na Bałtyk, jako tender dla HMS "HASTINGS".
07.06.1855
Ukończenie budowy okrętu. Koszt wyniósł 10 104 funty (w tym 4264 funtów za kadłub i 3497 funtów za maszyny). Maszyna parowa została wyprodukowana przez firmę Maudslay, Sons & Field. Podczas prób maszyna osiągnęła moc 217 ihp.
13.09.1856
Wycofanie okrętu ze służby czynnej. Okręt został przeniesiony do Steam Reserve w Portsmouth.
06.09.1864
Okręt został utylizowany.
Znani dowódcy (przydziały)
25.05.1855 - 13.09.1856
Lieutenant Maurice Horatio Nelson
Galeria
Dapper (1855)
HMS Biter
Flotylla kanonierek u wybrzeży Ryde, Wyspa Wight. Ilustracja dla The Illustrated London News, 23 lutego 1856.
HMS Cracker
Kanonierka HMS "CRACKER" mijająca Baterie Kinburn, 15 października 1855 roku. Z zasobów National Maritime Museum, Greenwich, Londyn.
HMS Dapper
Zdjęcie kanonierki HMS "DAPPER" z 1892 r., z okresu pełnienia przez nią funkcji szkoleniowych.
HMS Dapper
Zdjęcie z lat 70. XIX wieku, przedstawiające HMS "DAPPER" w charakterze okrętu szkoleniowego.
HMS Fancy
Widok na hulk kanonierki HMS "FANCY", zacumowany obok HMS "ST. VINCENT" w Portsmouth.
HMS Fancy
Widok na hulk kanonierki HMS "FANCY", zacumowany obok HMS "ST. VINCENT" w Portsmouth.
HMS Grinder
Rysunek autorstwa Edwarda Wolfe Duttona oraz Thomasa Goldsworthy Duttona, przedstawiający kanonierkę HMS "GRINDER". Z zasobów National Maritime Museum, Greenwich, Londyn.
HMS Grinder
Rysunek autorstwa Edwarda Wolfe Duttona oraz Thomasa Goldsworthy Duttona, przedstawiający HMS "VESUVIUS" oraz kanonierki HMS "GRINDER" i "WRANGLER".
HMS Jasper
Obraz nieznanego artysty przedstawiający uziemioną kanonierkę HMS "JASPER", któa w nocy z 11 (23) na 12 (24) lipca osiadła na mieliźnie w pobliżu Mierzei Kriwej
HMS Jasper
Litografia autorstwa Friedricha Johanna Grossa, przedstawiająca kanonierkę HMS "JASPER" na mieliźnie.
HMS Redwing
Kanonierka HMS "REDWING" jako tender dla HMS "CAMBRIDGE" (okręt szkoleniowy szkoły artylerii). Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Plymouth Naval Base Museum.
HMS Skylark
Kanonierka HMS "SKYLARK" już jako jednostka pomocnicza dla nurków. Data zdjęcia nieznana. Z zasobów Imperial War Museums.
HMS Snap
Kanonierki "PINCHER" i "SNAP" ostrzeliwują ujście rzeki Narwy, podczas bitwy w Zatoce Narwskiej 6 czerwca 1855 r. Ilustracja z The Illustrated London News z 28 lipca 1855 r.
HMS Starling
Ilustracja z The Illustrated London News, 27 czerwca 1857 r. przedstawiająca HMS "INFLEXIBLE" holujący kanonierkę HMS "STARLING" w drodze do China Station.
HMS Starling
Ćwiczenia na pokładzie kanonierki HMS "STARLING". Ilustracja dla The Illustrated London News, 7 lipca 1855 r.
HMS Starling
HMS "BULLDOG" i kanonierka HMS "STARLING" przechwytujące statki handlowe. Ilustracja dla The Illustrated London News, 8 września 1855 r.
HMS Stork
Captain Hewlett, CB (Towarzysz Orderu Łaźni), z pokładu HMS "EDINBURGH", kierujący ruchami kanonierek HMS "SNAPPER i HMS "STORK"
HMS Thistle
Flotylla kanonierek u wybrzeży Portland, naszkicowana przez porucznika (Lieutenant) Montagu O'Reilly'ego dowodzącego kanonierką HMS "SEAGULL".
HMS Thistle
Ilustracja dla The Illustrated London News, 28 lipca 1855 r. obrazująca akcję kanonierek HMS "THISTLE" oraz HMS "WEAZEL" przeciwko rosyjskim statkom nieopodal Kronsztadu.
HMS Weazel
Zajęcie rosyjskich statków handlowych w Zatoce Wyborskiej. Ilustracja dla The Illustrated Times, 20 października 1855 r.
Drewniane kanonierki śrubowe typu "DAPPER" zostały zbudowane w celu użycia ich w czasie wojny między Imperium Rosyjskim, a Imperium Osmańskim i jego sprzymierzeńcami, tj. Wielką Brytanią, Francją i Królestwem Sardynii w latach 1853 - 1856. Z tego też powodu bywają czasami nazywane kanonierkami "krymskimi". Zostały zaprojektowane przez W. H. Walkera i zaaprobowane do budowy 6 października 1854 r.
Kraj: Wielka Brytania
