Przemysł austro-węgierski we wczesnych etapach wojny wyprodukował szereg kiepskich typów myśliwców, takich jak Phönix D I i Hansa-Brandenburg D I i dopiero wyprodukowane na licencji sprawdzone w boju Albatrosy D II i D III zaczęły w maju 1917 roku docierać do Fliegerkompagien, czyli Fliks, sytuacja pilotów zaczęła się poprawiać. W przeciwieństwie do wyprodukowanego w Niemczech Albatrosa, który początkowo był trapiony awariami skrzydeł w locie, samoloty Oeffag były znacznie bardziej wytrzymałe niż niemieckie D II i D III. Wykazały się również doskonałą prędkością, wznoszeniem, zwrotnością i nieskończenie bezpieczniejszymi charakterystykami lotu. Takie atrybuty w pełni wykorzystały wszystkie czołowe asy austro-węgierskie, w tym Brumowski, Arigi, Kiss i Linke-Crawford, którzy walczyli z włoskimi pilotami w Hanriotach i SPADach, a także brytyjskimi w Camelach i Bristolach. Wyczyny asów austro-węgierskich początkowo zwróciły uwagę czytelników anglojęzycznych w latach 80. dzięki pionierskiej pracy Martina O'Connora. 30 lat dodatkowych badań pozwoliło Paolo Varriale zintegrować i zaktualizować swoje prace, skorygować niektóre nieścisłości i dodać nowe szczegóły oraz dużą liczbę niepublikowanych fotografii. Dokładne sprawdzenie źródeł alianckich z zapisami austriackimi i niemieckimi stanowi podstawę do szczegółowej rekonstrukcji walk powietrznych stoczonych przez czołowych asów. Te żmudne badania pozwalają obnażyć wiele mitów i poprawić błędy. Książka obejmie użycie myśliwców Albatros na froncie włoskim i wschodnim, od pierwszego przybycia myśliwców w połowie 1917 roku do ostatnich dni wojny. Przedstawia również kariery asów austro-węgierskich, które latały na D II i D III, ich sukcesy i porażki, z dodatkowymi informacjami o ich życiu osobistym i powojennych losach w krajach zrodzonych po upadku Habsburgów.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com