Darren Tan to współczesny ilustrator i artysta pochodzący z Malezji, który zdobył międzynarodowe uznanie dzięki współpracy z prestiżowym wydawnictwem Osprey Publishing. Urodził się i dorastał w Malezji, gdzie od wczesnego dzieciństwa rozwijał talent artystyczny, rysując statki kosmiczne, dinozaury i inne wytwory swojej wyobraźni, inspirowane filmami oraz grami komputerowymi. Po krótkim epizodzie pracy w branży animacji trójwymiarowej postanowił poświęcić się freelancingowi, co pozwoliło mu na swobodne rozwijanie unikalnego stylu łączącego precyzję historyczną z dynamiczną ekspresją artystyczną.
Anatolij Efimowicz Taras (ros. Анато́лий Ефи́мович Та́рас) (ur. 24 maja 1944 r . w Homlu , BSRR , ZSRR) - białoruski pisarz , wydawca i publicysta . Autor szeregu książek o sztukach walki, samoobronie i walce wręcz, historii broni i zbrojeń, historii Białorusi, Polski i Rosji.
Piotr Taras to uznany polski badacz i autor, który na łamach "Okrętów Wojennych" oraz w publikacjach specjalistycznych (często kojarzony z nurtem modelarskim i technicznym) zapisał się jako ekspert od historii konstrukcji i uzbrojenia sił morskich okresu II wojny światowej. Jego prace charakteryzują się bardzo wysokim stopniem sformalizowania technicznego – Taras skupia się na parametrach, które decydowały o realnej wartości bojowej jednostki.
Sir James Emerson Tennent, 1. baronet, FRS (ur. James Emerson ; 7 kwietnia 1804 - 6 marca 1869) był konserwatywnym posłem do parlamentu Wielkiej Brytanii z irlandzkich siedzib w Belfaście i Lisburn oraz rezydentem sekretarza kolonialnego na Cejlonie. W przeciwieństwie do przywrócenia parlamentu w Dublinie, jego obrona unii Irlandii z Wielką Brytanią podkreślała to, co uważał za liberalne cnoty brytyjskiej administracji imperialnej. Na Cejlonie jego polityka wspierająca rosnące plantacje i gospodarkę najemną spotkała się z oporem chłopów podczas buntu Matale w 1848 r. W uznaniu jego encyklopedycznych badań kolonii w 1862 r. Został wybrany członkiem Towarzystwa Królewskiego.
Rosyjski historyk Tepsurkajew Jurij G. (ang. Tepsurkaev Yuriy G.; ros. Тепсуркаев Юрий Г.) od kilkudziesięciu lat badał tajny udział radzieckich sił powietrznych w wojnie powietrznej nad Koreą Północną i opublikował kilka artykułów i książek na ten temat w Rosji. Jego badania, rozpoczęte w 1989 roku, opierają się na sowieckich dokumentach przechowywanych w Centralnym Archiwum Ministerstwa Obrony Rosji oraz wspomnieniach weteranów 64. IAK.W ciągu kilkunastu lat badań autor zgromadził wspomnienia ponad 100 uczestników wojny koreańskiej, przestudiował kilka tysięcy dokumentów archiwalnych, począwszy od przesłuchań i raportów bojowych, a skończywszy na dokumentach sporządzonych przez Naczelnego Dowódcę Sił Powietrznych i Sztab Generalny Sił Powietrznych.
Stefan Terzibaschitsch (22 marca 1926 - 8 stycznia 2008) był niemieckim historykiem i badaczem dziejów wojennomorskich. Specjalizował się w historii Marynarki Wojennej USA, głównie powojennej. Stefan Terzibaschitsch od najmłodszych lat interesował się problematyką morską. W 1954 roku nawiązał pierwszy kontakt z niemieckimi autorami specjalistycznymi Alexandrem Bredtem i Erichem Grönerem . To tutaj rozpoczęły się prace nad kieszonkowym dziennikiem floty Weyera , niemieckojęzycznym standardowym rocznikiem poświęconym światowej marynarce wojennej. Potem nastąpiła (ograniczona) współpraca przy "Jane's Fighting Ships", "Flottes de Combat" i anglojęzycznym wydaniu "Combat Fleets of the World". W 1957 r. rozpoczął własną stałą działalność w zakresie fotografii okrętowej, obejmującą od 1958 r. niemal coroczną wizytę w Kieler Woche z raportami z wizytujących port okrętów wojennych. Od 1961 roku trwała specjalizacja na okrętach Marynarki Wojennej USA. Od 1959 roku pisuje artykuły do niemieckich, brytyjskich, amerykańskich, włoskich, japońskich i szwajcarskich czasopism marynistycznych. W tym samym roku, po wizycie u Ericha Grönera, ukazał się kwartalnik "Nachrichten aus der US Navy". Według własnych obliczeń Stefan Terzibaschitsch opublikował w latach 1959–2003 428 artykułów w czasopismach specjalistycznych oraz 28 książek.
Oleg G. Teslenko (ros. Олег Г. Тесленко) to ceniony rosyjski historyk marynistyki i publicysta, którego prace na łamach "Okrętów Wojennych" oraz w rosyjskich wydawnictwach fachowych (takich jak "Gangut") stanowią jedne z najbardziej wnikliwych analiz dotyczących techniki i operacji morskich z przełomu XIX i XX wieku. W polskim środowisku badawczym Teslenko kojarzony jest przede wszystkim z niezwykle szczegółowymi studiami nad wojną rosyjsko-japońską (1904–1905). Oleg G. Teslenko to autor, który w polskiej marynistyce przywrócił blask historii rosyjskiej floty z czasów carskich. Jego artykuły w "Okrętach Wojennych" pozwalają czytelnikowi wyjść poza proste stwierdzenie, że Rosja wojnę z Japonią przegrała, i zrozumieć techniczne oraz systemowe powody tej klęski. Dla pasjonatów epoki pary i stali nazwisko Teslenko jest synonimem najwyższej jakości merytorycznej w opisywaniu tragicznych losów II Eskadry Pacyfiku.
Kostas Thoktaridis ( to Κώστας Θωκταρίδης) to jeden z najwybitniejszych greckich ekspertów w dziedzinie archeologii podwodnej, nurek głębinowy oraz historyk marynista, który zyskał międzynarodowe uznanie dzięki spektakularnym odkryciom wraków na dnie Morza Egejskiego i Śródziemnego. Jako założyciel grupy badawczej Planet Blue, od dekad łączy pasję do nurkowania technicznego z rzetelną kwerendą archiwalną, co pozwoliło mu na zlokalizowanie tak ikonicznych jednostek jak brytyjski okręt podwodny HMS "PERSEUS" czy włoski krążownik RN "GIOVANNI DELLE BANDE NERE". Thoktaridis jest autorem licznych książek i publikacji dokumentujących historię wojen morskich, w których ze szczególną precyzją opisuje ostatnie chwile zatopionych statków i okrętów, stając się kluczową postacią dla zachowania morskiego dziedzictwa Grecji. Jego praca badawcza, wspierana nowoczesnymi technologiami takimi jak zdalnie sterowane roboty podwodne (ROV), stanowi bezcenne źródło informacji dla historyków wojskowości oraz rodzin marynarzy poległych na morzu.
Andrew Thomas to jeden z czołowych brytyjskich badaczy historii Królewskich Sił Powietrznych (RAF), którego dorobek obejmuje dziesiątki publikacji skupiających się na asach lotnictwa Wspólnoty Brytyjskiej. Jako autor nierozerwalnie związany z wydawnictwem Osprey Publishing, przygotował liczne tomy w ramach prestiżowej serii Aircraft of the Aces, w tym monografie dotyczące pilotów latających na takich maszynach jak Spitfire, Hurricane, Beaufighter czy Gloster Gladiator. Thomas, który sam służył w RAF, łączy zawodowe doświadczenie z pasją historyczną, co przekłada się na niezwykłą rzetelność w dokumentowaniu karier bojowych pilotów – od frontu europejskiego, przez Afrykę Północną i Włochy, aż po Birmę i Pacyfik. Jego prace, takie jak Royal Navy Aces of World War 2 czy V1 Flying Bomb Aces, są cenione za bogate wykorzystanie relacji z pierwszej ręki, raportów bojowych oraz unikalnych fotografii z prywatnych kolekcji, stanowiąc kluczowe źródło wiedzy o brytyjskim i alianckim wysiłku powietrznym podczas II wojny światowej.
Syn pilota samolotu Hawker Typhoon, Chris Thomas jest prawdopodobnie największym autorytetem w Wielkiej Brytanii w tematyce myśliwców rodziny Typhoon/Tempest, służąc jako specjalista Air Britain od ponad dwóch dekad. Poza tym zajmuje się również ilustracjami sylwetkowymi samolotów.
Nigel Thomas (ur. 1950) to brytyjski historyk wojskowości, lingwista i autor, uznawany za cenionego eksperta w dziedzinie mundurologii i organizacji sił zbrojnych XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem Niemiec, Europy Środkowo-Wschodniej oraz konfliktów bałkańskich. Jako badacz Thomas posiada unikalne kwalifikacje łączące formalne wykształcenie akademickie z pasją do historii wojskowej i biegłą znajomością języków obcych. Ukończył studia licencjackie z wyróżnieniem z języka francuskiego i niemieckiego na Uniwersytecie w Manchesterze, następnie uzyskał tytuł magistra z zakresu nowoczesnej historii i literatury niemieckiej na Uniwersytecie w Newcastle, a doktorat z polityki niemieckiej w Instytucie Studiów Niemieckich na Uniwersytecie w Birmingham, gdzie obronił pracę na temat „Niemcy a wschodnie rozszerzenie NATO". Przez wiele lat pracował jako wykładowca akademicki na Northumbria University, po czym poświęcił się w pełni działalności pisarskiej i konsultingowej.
Michael Thompson to brytyjski historyk starożytności, autor i badacz specjalizujący się w historii militarnej epoki hellenistycznej oraz kampaniach Aleksandra Wielkiego. Thompson posiada tytuł magistra historii starożytnej z University of Oxford, gdzie napisał pracę dyplomową poświęconą politycznej i militarnej karierze hellenistycznego monarchy Demetriusza Poliorketesa („Zdobywcy Miast"). Posiada również stopnie naukowe z filozofii uzyskane na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych. Od wielu lat łączy zainteresowania akademickie z pasją do historii militarnej, archeologii oraz gier strategicznych i wargamingu. Obecnie mieszka i pracuje w Oksfordzie w Wielkiej Brytanii.