Spis treści:

• Z życia flot - Kubiszewski Piotr
• Norweskie pancerniki obrony wybrzeża (część II) - Federowicz Przemysław - Publikacja ta stanowi drugie i zarazem końcowe ogniwo cyklu poświęconego tej klasie jednostek, przenosząc punkt ciężkości z aspektów konstrukcyjnych na ich operacyjną historię i dramatyczny finał służby. Autor szczegółowo rekonstruuje wydarzenia z kwietnia 1940 roku, koncentrując się na I bitwie morskiej pod Narwikiem, podczas której najnowocześniejsze norweskie pancerniki obrony wybrzeża, "EIDSVOLD" i "NORGE", stawiły zbrojny opór niemieckim niszczycielom, ostatecznie ginąc w wyniku zmasowanych ataków torpedowych. Federowicz analizuje przebieg tych starć, decyzje dowódców oraz taktyczne uwarunkowania, które zadecydowały o tak szybkim i tragicznym losie obu jednostek w pierwszym dniu niemieckiej inwazji na Norwegię. Artykuł omawia również dalsze losy starszych okrętów tego typu (takich jak "TORDENSKJOLD" czy "HARALD HAARFAGRE"), które po zajęciu Norwegii zostały przejęte przez Kriegsmarine i wykorzystywane jako jednostki pomocnicze lub zabezpieczenia socjalnego, a ostatecznie zezłomowane po zakończeniu II wojny światowej.
• Flotylla Wiślana monarchii austro-węgierskiej w latach 1914-1918 (Die K. u. K. Weichselflottille) (część II)- Schrott Karl - Publikacja ta stanowi drugie i zamykające ogniwo cyklu poświęconego tej specyficznej formacji rzecznej, przenosząc punkt ciężkości z aspektów organizacyjnych i konstrukcyjnych (omówionych w części I) na faktyczną historię operacyjną jednostek w późniejszym okresie I wojny światowej. W tej części autor szczegółowo rekonstruuje działania flotylli w latach 1916-1918, koncentrując się na jej kluczowej roli w zabezpieczaniu logistyki i wsparciu wojsk lądowych Państw Centralnych na wschodnim froncie, wzdłuż biegu Wisły i jej dopływów. Schrott opisuje ewolucję zadań stawianych przed flotyllą, która z czasem, w obliczu zużycia sprzętu i zmian na froncie, była stopniowo redukowana do funkcji głównie transportowych i pomocniczych. Artykuł dokumentuje również skomplikowany proces wycofywania się jednostek w obliczu zbliżającego się końca wojny oraz ostateczny los flotylli po rozpadzie monarchii habsburskiej w 1918 roku, w tym przejęcie pozostałych jednostek przez nowo powstające państwa (głównie Polskę) lub ich złomowanie.
• Rosyjskie okręty lotnicze do 1941 r. (część III) - Franz Maciej K. - Publikacja ta stanowi trzecie i zamykające ogniwo cyklu poświęconego historii rosyjskich i radzieckich jednostek zaprojektowanych lub przystosowanych do operowania statkami powietrznymi aż do wybuchu II wojny światowej. W tej ostatniej części autor koncentruje się na okresie późnego dwudziestolecia międzywojennego i lat 30. XX wieku, analizując ambitne, choć ostatecznie niezrealizowane radzieckie projekty budowy pełnowartościowych lotniskowców (takie jak słynny projekt 71), a także praktyczne działania polegające na adaptacji cywilnych jednostek do roli pomocniczych nosicieli wodnosamolotów. Franz szczegółowo omawia stan radzieckiej floty lotniczej tuż przed niemiecką inwazją w 1941 roku, wskazując na bariery technologiczne, kadrowe i doktrynalne, które uniemożliwiły Związkowi Radzieckiemu zbudowanie w tym okresie efektywnych, nowoczesnych okrętów lotniczych na miarę zachodnich potęg morskich.
• Niemieckie trałowce (część IV) - służba bojowa - Federowicz Przemysław - Publikacja ta stanowi czwarte ogniwo rozbudowanego cyklu poświęconego niemieckim jednostkom trałowym i przenosi punkt ciężkości z aspektów konstrukcyjnych (omówionych w częściach I-III) na faktyczną historię operacyjną tych okrętów w kluczowym okresie II wojny światowej. Autor szczegółowo rekonstruuje działania bojowe niemieckich trałowców w latach 1939-1943, analizując ich udział w zabezpieczaniu szlaków żeglugowych, operacjach neutralizacji zagród minowych stawianych przez aliantów oraz wsparciu działań ofensywnych Kriegsmarine na różnych teatrach działań wojennych, w tym na Morzu Północnym, Bałtyku i wodach norweskich. Opracowanie dokumentuje również straty poniesione przez te jednostki w wyniku działań nieprzyjaciela, wypadków oraz trudnych warunków atmosferycznych, oferując czytelnikowi precyzyjne zestawienia i analizy taktyczne.
• Dwa japońskie sokoły (część III) - Bukała Grzegorz - Publikacja ta stanowi trzecie i zamykające ogniwo cyklu poświęconego historii dwóch japońskich lotniskowców eskortowych, które pierwotnie powstały jako luksusowe statki pasażerskie ("KASHIWARA MARU" i "IZUMO MARU"), a następnie zostały przebudowane na jednostki wojenne. W tej ostatniej części autor koncentruje się na finalnym etapie służby operacyjnej obu okrętów oraz ich ostatecznym losie. Szczegółowo opisuje ich udział w kluczowych, a zarazem decydujących starciach na Pacyfiku w 1944 roku, takich jak bitwa na Morzu Filipińskim czy bitwa w pobliżu Przylądka Engaño, podczas której lotniskowiec "CHIYŌ" został zatopiony przez amerykańskie lotnictwo pokładowe. Artykuł dokumentuje również dalsze losy ocalałego "JUN'YŌ", który przetrwał wojnę, a po kapitulacji Japonii został wykorzystany do transportu repatriantów, by ostatecznie zostać zezłomowanym w latach powojennych.
• "Trzydziestki" z lat trzydziestych... - Zabłockij Władimir P. - Artykuł ten poświęcony jest mało znanemu i ostatecznie niezrealizowanemu w pełni projektowi radzieckich niszczycieli projektu 30 (oraz jego wariantu 30K dla Floty Czarnomorskiej), opracowanemu pod koniec lat 30. XX wieku. Jednostki te miały stanowić ewolucyjne rozwinięcie licznie budowanych niszczycieli Projektu 7 (typ "GNIEWNY"), oferując większą prędkość, lepszą dzielność morską i silniejsze uzbrojenie przeciwlotnicze. Władimir Zabłockij, ceniony ukraiński historyk marynarki wojennej, w swoim opracowaniu rekonstruuje proces powstawania tej konstrukcji, analizując dokumentację stoczniową i archiwalną, aby wyjaśnić, dlaczego ambitny program budowy tych nowoczesnych niszczycieli został przerwany przez wybuch II wojny światowej, a nieukończone kadłuby ostatecznie zezłomowano.
• "Hiroszima" i jej siostry - historia atomowych okrętów podwodnych projektu 658 - Radziemski Jan - Artykuł stanowi zwięzłe studium dziejów pierwszych radzieckich atomowych okrętów podwodnych przenoszących pociski balistyczne (SLBM). Jednostki te, oznaczone w ZSRR jako Projekt 658 (oraz zmodernizowany 658M), a w kodzie NATO jako typ "HOTEL", służyły w radzieckiej flocie w latach 1961-1991. Tytułowa "Hiroszima" to mroczny, potoczny przydomek nadany przez załogę okrętowi "K-19", wynikający z serii poważnych awarii reaktora jądrowego - w tym słynnego incydentu z awarią układu chłodzenia w lipcu 1961 roku - które zagrażały katastrofą nuklearną i kosztowały życie wielu marynarzy. Mianem "sióstr" autor określa inne jednostki tego projektu (np. "K-33", "K-55"), które we wczesnych latach eksploatacji również borykały się z licznymi wadami konstrukcyjnymi i wypadkami operacyjnymi. Radziemski szczegółowo przedstawia historię powstania tej serii okrętów, ich specyfikację techniczną, ewolucję uzbrojenia (od systemów rakietowych D-2 do D-3) oraz naznaczone wysokimi kosztami ludzkimi i technicznymi realia ich służby w okresie zimnej wojny.
• Amerykańskie śmigłowcowce desantowe typu "IWO JIMA" (część II) - modernizacje okrętów - Palasek Jarosław - Artykuł stanowi szczegółowe omówienie ewolucji technicznej i bojowej pierwszych amerykańskich okrętów desantowych zaprojektowanych od podstaw do operacji z użyciem śmigłowców (typ "LPH"). Głównym przedmiotem analizy są zakresy modernizacji, jakim poddano te jednostki w trakcie ich wieloletniej służby, aby sprostać zmieniającym się wymaganiom pola walki. Autor wskazuje na wzmocnienie pokładu lotniczego i hangarów, co umożliwiło obsługę cięższych śmigłowców transportowych (takich jak CH-53 Sea Stallion), a w przypadku wybranych okrętów - przystosowanie do operowania samolotami pionowego startu i lądowania AV-8A Harrier (wariant "LPH(A)"). Istotnym elementem opisanym w artykule jest modernizacja systemów obrony przeciwlotniczej, obejmująca instalację zestawów bliskiej obrony Phalanx CIWS oraz wyrzutni pocisków Sea Sparrow, które zastąpiły starszą, konwencjonalną artylerię przeciwlotniczą. Palasek omawia również unowocześnienie wyposażenia elektronicznego, w tym wymianę radarów dozoru powietrznego i nawodnego na nowocześniejsze modele, a także integrację systemów walki radioelektronicznej i wyrzutni celów pozornych (np. holowanych pułapek przeciwtorpedowych). W dalszej części autor zwraca uwagę na adaptację niektórych jednostek do nowych ról operacyjnych w końcowym okresie ich eksploatacji, takich jak okręty wsparcia działań przeciwminowych ("MCS") lub platformy dowodzenia, co wiązało się z daleko idącymi modyfikacjami w zakresie łączności i infrastruktury sztabowej. Całość tworzy spójny obraz ewolucji tych jednostek, ukazujący, jak w toku trwających kilkadziesiąt lat modernizacji starano się wydłużyć ich żywotność i utrzymać ich wartość bojową w obliczu rozwoju nowych zagrożeń.
• Morskie nowości z Chin (część I) - Malinowski Jarosław - Artykuł stanowi przegląd dynamicznych zmian i modernizacji zachodzących w marynarce wojennej Chińskiej Republiki Ludowej (PLAN) na początku XXI wieku. Autor omawia w nim wprowadzanie do służby nowych typów okrętów nawodnych, w tym nowoczesnych niszczycieli i fregat, które miały zastąpić starsze, przestarzałe jednostki pochodzenia radzieckiego lub wczesnej rodzimej konstrukcji. Publikacja zwraca również uwagę na rozwój chińskich sił podwodnych (w tym zakupy jednostek za granicą) oraz wstępne etapy realizacji długofalowych ambicji Chin w zakresie projekcji siły na wodach dalekomorskich, w tym wczesne zainteresowanie problematyką lotniskowców. Jako pierwsza część cyklu, artykuł ten służy jako wprowadzenie do szczegółowej analizy technicznej i operacyjnej, która została kontynuowana w kolejnych numerach magazynu (część II ukazała się w nr 63 z 2004 roku). Całość ukazuje skalę transformacji chińskiej floty, która w tamtym okresie zaczynała przechodzić od marynarki przybrzeżnej (tzw. "zielonej wody") do sił zdolnych do operowania na otwartym oceanie.
• Marynarka Wojenna Belgii - Sobański Maciej S. - Artykuł stanowi kompleksowy przegląd stanu belgijskiego komponentu morskiego na początku XXI wieku. Autor omawia w nim strukturę organizacyjną floty, jej historyczne uwarunkowania oraz główny trzon bojowy, na który w tamtym okresie składały się wielozadaniowe fregaty rakietowe typu "WIELINGEN" oraz wyspecjalizowane niszczyciele min (w tym jednostki typu "TRIPARTITE", będące owocem ścisłej współpracy z Francją i Holandią). Publikacja zwraca uwagę na specyfikę zadań realizowanych przez Belgię w ramach sojuszu NATO, kładąc nacisk na tradycyjnie silne kompetencje kraju w zakresie wojny minowej i patrolowania wód przybrzeżnych Morza Północnego. Sobański wskazuje również na wyzwania stojące przed marynarką wojenną Belgii w tamtym okresie, takie jak ograniczenia budżetowe, starzenie się kluczowych jednostek nawodnych oraz konieczność planowania długofalowej modernizacji, która miała zapewnić flocie zdolność do działania w zmieniającym się środowisku bezpieczeństwa. Całość tworzy zwięzły, ale merytoryczny obraz małej, wyspecjalizowanej floty europejskiej u progu nowych zadań ekspedycyjnych i sojuszniczych.

Pod koniec numeru znajduje się dział recenzencki.