Shlomo Aloni to jeden z najwybitniejszych izraelskich historyków lotnictwa wojskowego, uznawany za czołowego światowego eksperta w dziedzinie historii Sił Powietrznych Izraela (IAF) oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako niezwykle płodny autor związany z wydawnictwem Osprey Publishing, przygotował dziesiątki publikacji w prestiżowych seriach, takich jak Aircraft of the Aces, Combat Aircraft oraz Air Campaign. Aloni wyróżnia się unikalnym dostępem do oficjalnych archiwów IDF oraz prywatnych relacji pilotów, co pozwala mu na rekonstrukcję przebiegu starć powietrznych (m.in. wojny sześciodniowej, wojny Jom Kippur czy kryzysu sueskiego) z niespotykaną wcześniej dokładnością. Jego prace są cenione za rzetelne zestawianie danych operacyjnych obu stron konfliktu, głęboką analizę technologii (np. w tomie Mirage III vs MiG-21) oraz dokumentowanie ewolucji izraelskiej doktryny powietrznej, co czyni go kluczowym źródłem wiedzy zarówno dla historyków akademickich, jak i entuzjastów modelarstwa lotniczego.
Kpt. ż.w. Mieczysław Amielańczyk pływał jako starszy oficer na statkach pasażerskich: "ALBATROS", "MINERWA" i "EXPLORER", a wcześniej - jako II oficer na "STEFANIE BATORYM". Pełnił również funkcję kapitana na statku-kasynie "THE MERCURY", pływającym w rejonie Singapuru i cieśniny Malacca. Autor wielu książek i artykułów związanych z żeglugą cywilną na świecie.
Elio Andò to włoski historyk marynistyki i publicysta, specjalizujący się w historii Regia Marina (Włoskiej Marynarki Wojennej) okresu II wojny światowej. Jest współautorem, wraz z Erminio Bagnasco, cenionej monografii „Navi e marinai italiani nella seconda guerra mondiale" (1977), stanowiącej fundamentalne kompendium wiedzy o włoskich okrętach wojennych i ich załogach. Publikował artykuły w prestiżowym roczniku „Warship", w tym wieloczęściowe opracowania poświęcone włoskim krążownikom lekkim typu "CAPITANI ROMANI" – zarówno historii ich projektowania i budowy, jak i działaniom operacyjnym. Jego dorobek obejmuje również prace o niszczycielach typu "NAVIGATORI" oraz krążownikach ciężkich typu "ZARA", często współtworzone z innymi włoskimi badaczami, takimi jak Franco Bargoni i Franco Gay. Andò regularnie współpracował z międzynarodowymi wydawnictwami specjalistycznymi, a jego teksty pojawiały się także w polskim czasopiśmie „Okręty Wojenne". Prace Andò wyróżniają się rzetelnością źródłową, korzystaniem z archiwaliów włoskiej marynarki oraz dbałością o szczegóły techniczne i operacyjne. Jego publikacje, adresowane do historyków marynarki wojennej, modelarzy i pasjonatów Regia Marina, dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz na rynku wtórnym.
Katarzyna Andrzejewska to jedna z najbardziej utytułowanych i rozpoznawalnych postaci w polskim nurkowaniu technicznym oraz jaskiniowym. Jej nazwisko jest nierozerwalnie związane z przesuwaniem granic ludzkich możliwości pod wodą oraz z eksploracją najgłębszych i najtrudniej dostępnych miejsc na świecie.
Peter D. Antill to brytyjski historyk wojskowości, badacz studiów obronnych i autor specjalizujący się w historii militarnej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem frontu wschodniego II wojny światowej, operacji powietrznodesantowych oraz kampanii śródziemnomorskich. Antill posiada wykształcenie akademickie w dziedzinie stosunków międzynarodowych i studiów strategicznych: uzyskał tytuł licencjata z wyróżnieniem w zakresie Stosunków Międzynarodowych na Staffordshire University oraz tytuł magistra nauk ekonomicznych w dziedzinie Studiów Strategicznych na University College of Wales w Aberystwyth. Ukończył również studia podyplomowe z zakresu edukacji poobowiązkowej na Oxford Brookes University. W latach 1998–2002 pracował jako asystent badawczy w Department of Defence Management and Security Analysis na Royal Military College of Science w Shrivenham. Obecnie prowadzi karierę jako pisarz i badacz w dziedzinie historii militarnej oraz pozyskiwania sprzętu obronnego.
Giorgio Apostolo jest włoskim historykiem i publicystą, specjalizującym się w zagadnieniach związanych z lotnictwem, szczególnie włoskim. Jego publikacje obejmują pozycję w języku włoskim i angielskim. Jest autorem wielu pozycji m.in. dla wydawnictwa Osprey.
John W. Appleby to brytyjski historyk i miłośnik spraw wojennomorskich, autor publikacji i artykułów w prasie specjalistycznej. Jego nazwisko figuruje w bibliografii polskiego czasopisma „Okręty Wojenne" oraz w bazach specjalistycznych poświęconych historii marynarki. W dorobku publikacyjnym Appleby'ego znajduje się m.in. artykuł „Classic Ship Models: Number 2 HMS 'ERIN'", opublikowany w pierwszym tomie prestiżowego rocznika „Warship" w 1977 roku. Praca ta poświęcona była modelarstwu okrętowemu i historycznej rekonstrukcji brytyjskiego pancernika HMS "ERIN". Prace Appleby'ego, adresowane do pasjonatów marynistyki i modelarzy, wyróżniają się dbałością o detale techniczne oraz korzystaniem z materiałów archiwalnych. Publikacje z jego udziałem dostępne są w księgarniach specjalistycznych, bibliotekach morskich oraz w formie elektronicznej.
Borys Pietrowicz Apreliew (1888 - 1951) (ros. Борис Петрович Апрелев, ang. Boris Petrovich Aprelev) to jeden z przedstawicieli rosyjskiej marynarskiej zagranicznej diaspory, autor szeregu książek i mnóstwa artykułów dotyczących historii rosyjskiej floty. Urodzony 18 lutego 1888 r. w starej szlacheckiej rodzinie w majątku Znamensky w guberni nowogrodzkiej. Syn pisarki Eleny Apreliewy. W 1906 roku stracił ojca, który zginął w swojej posiadłości pod Soczi podczas wydarzeń rewolucyjnych. W 1907 ukończył z wyróżnieniem Korpus Podchorążych Marynarki Wojennej, służył na jachcie "AŁMAZ" i "SZTANDART". Przeszedł szkolenie w oficerskiej klasie artylerii, po czym był młodszym oficerem artylerii na pancerniku "IMPERATOR PAWEŁ I". W latach 1913-1914 - w Sztabie Generalnym Marynarki Wojennej. Uczestniczył w I wojnie światowej, służył jako oficer łącznikowy na froncie francuskim. Asystent agenta marynarki wojennej w Japonii, następnie agent marynarki wojennej admirała A. W. Kołczaka we Włoszech i Jugosławii. Na wygnaniu przebywał w Jugosławii, następnie w Paryżu. Członek Cabin Company w Paryżu (1925-1929). W 1931 przeniósł się do Szanghaju. W Szanghaju służył we francuskiej policji konsularnej, odpowiadając za archiwa. W 1947 był redaktorem gazety Związku Emigrantów Rosyjskich "Русское слово". Zmarł 5 marca 1951 w San Francisco.
Peter Armstrong to brytyjski historyk wojskowości, artysta i autor specjalizujący się w historii militarnej średniowiecza, ze szczególnym uwzględnieniem wojen szkocko-angielskich przełomu XIII i XIV wieku. Armstrong kształcił się w Keswick School w hrabstwie Cumbria, po czym podróżował po świecie, by ostatecznie podjąć studia z zakresu sztuk pięknych w Maidstone College of Art. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel sztuki w Kendal w Kumbrii, łącząc pracę pedagogiczną z pasją do historii militarnej i modelarstwa. Obecnie jest m.in. twórcą i właścicielem firmy Border Miniatures, specjalizującej się w produkcji figurek wojskowych z okresu średniowiecza. W trakcie swojej działalności modelarskiej Armstrong zgromadził bogaty materiał badawczy, który stał się fundamentem jego prac pisarskich. Jego wcześniejsze publikacje obejmują m.in. „Ancient and Medieval Modelling" w serii „Masterclass" wydawnictwa Osprey.
James R. Arnold to amerykański historyk wojskowości, autor i wykładowca specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych od epoki napoleońskiej po wojnę w Wietnamie, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii Napoleona Bonaparte, wojny secesyjnej oraz operacji amerykańskich sił zbrojnych w XX wieku. Arnold spędził lata formacyjne w Europie, co umożliwiło mu bezpośrednie badanie terenów historycznych pól bitew. Jest autorem ponad trzydziestu książek poświęconych historii militarnej i przywództwu, w tym ośmiu tytułów dotyczących epoki napoleońskiej oraz dziesięciu prac poświęconych wojnie secesyjnej. Przez ostatnie trzydzieści pięć lat mieszka z żoną na działającej farmie w pobliżu Lexington w stanie Wirginia.
Stuart Asquith (ok. 1946–2019) to brytyjski historyk wojskowości, autor i pionier gier wojennych (wargaming), uznawany za cenionego specjalistę w dziedzinie historii angielskiej wojny domowej XVII wieku oraz taktyki i organizacji armii okresu wczesnonowożytnego. Jako badacz Asquith posiadał unikalne kwalifikacje łączące rygorystyczne podejście archiwalne z głęboką pasją do historii wojskowej i praktycznym doświadczeniem w grach wojennych. Jego prace koncentrują się na dokumentowaniu organizacji, taktyki, umundurowania i wyposażenia formacji wojskowych z okresu angielskiej wojny domowej, ze szczególnym uwzględnieniem Nowej Armii Modelowej (New Model Army) oraz kampanii takich jak bitwa pod Naseby.
Reginaldo José da Silva Bacchi (1943–2016) był wybitnym brazylijskim historykiem wojskowości, dziennikarzem i ekspertem w dziedzinie systemów uzbrojenia, który odegrał kluczową rolę w przybliżeniu historii marynarek wojennych Ameryki Łacińskiej czytelnikom na całym świecie, w tym w Polsce poprzez współpracę z czasopismem "Okręty Wojenne". Reginaldo Bacchi był dla polskiej marynistyki „oknem na świat” Ameryki Południowej. Jego artykuły, publikowane w tarnogórskim magazynie, pozwoliły przełamać eurocentryczne podejście do historii flot wojennych. Dzięki niemu polski czytelnik mógł zrozumieć specyfikę operacyjną wód południowoatlantyckich oraz docenić ambicje konstrukcyjne Brazylii, która na początku XX wieku aspirowała do miana morskiej potęgi. Jego prace pozostają bezcennym źródłem wiedzy o okrętach, które choć budowane w Europie, służyły pod banderami z Krzyżem Południa.
Shlomo Aloni to jeden z najwybitniejszych izraelskich historyków lotnictwa wojskowego, uznawany za czołowego światowego eksperta w dziedzinie historii Sił Powietrznych Izraela (IAF) oraz konfliktów na Bliskim Wschodzie. Jako niezwykle płodny autor związany z wydawnictwem Osprey Publishing, przygotował dziesiątki publikacji w prestiżowych seriach, takich jak Aircraft of the Aces, Combat Aircraft oraz Air Campaign. Aloni wyróżnia się unikalnym dostępem do oficjalnych archiwów IDF oraz prywatnych relacji pilotów, co pozwala mu na rekonstrukcję przebiegu starć powietrznych (m.in. wojny sześciodniowej, wojny Jom Kippur czy kryzysu sueskiego) z niespotykaną wcześniej dokładnością. Jego prace są cenione za rzetelne zestawianie danych operacyjnych obu stron konfliktu, głęboką analizę technologii (np. w tomie Mirage III vs MiG-21) oraz dokumentowanie ewolucji izraelskiej doktryny powietrznej, co czyni go kluczowym źródłem wiedzy zarówno dla historyków akademickich, jak i entuzjastów modelarstwa lotniczego.
Peter D. Antill to brytyjski historyk wojskowości, badacz studiów obronnych i autor specjalizujący się w historii militarnej XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem frontu wschodniego II wojny światowej, operacji powietrznodesantowych oraz kampanii śródziemnomorskich. Antill posiada wykształcenie akademickie w dziedzinie stosunków międzynarodowych i studiów strategicznych: uzyskał tytuł licencjata z wyróżnieniem w zakresie Stosunków Międzynarodowych na Staffordshire University oraz tytuł magistra nauk ekonomicznych w dziedzinie Studiów Strategicznych na University College of Wales w Aberystwyth. Ukończył również studia podyplomowe z zakresu edukacji poobowiązkowej na Oxford Brookes University. W latach 1998–2002 pracował jako asystent badawczy w Department of Defence Management and Security Analysis na Royal Military College of Science w Shrivenham. Obecnie prowadzi karierę jako pisarz i badacz w dziedzinie historii militarnej oraz pozyskiwania sprzętu obronnego.
Borys Pietrowicz Apreliew (1888 - 1951) (ros. Борис Петрович Апрелев, ang. Boris Petrovich Aprelev) to jeden z przedstawicieli rosyjskiej marynarskiej zagranicznej diaspory, autor szeregu książek i mnóstwa artykułów dotyczących historii rosyjskiej floty. Urodzony 18 lutego 1888 r. w starej szlacheckiej rodzinie w majątku Znamensky w guberni nowogrodzkiej. Syn pisarki Eleny Apreliewy. W 1906 roku stracił ojca, który zginął w swojej posiadłości pod Soczi podczas wydarzeń rewolucyjnych. W 1907 ukończył z wyróżnieniem Korpus Podchorążych Marynarki Wojennej, służył na jachcie "AŁMAZ" i "SZTANDART". Przeszedł szkolenie w oficerskiej klasie artylerii, po czym był młodszym oficerem artylerii na pancerniku "IMPERATOR PAWEŁ I". W latach 1913-1914 - w Sztabie Generalnym Marynarki Wojennej. Uczestniczył w I wojnie światowej, służył jako oficer łącznikowy na froncie francuskim. Asystent agenta marynarki wojennej w Japonii, następnie agent marynarki wojennej admirała A. W. Kołczaka we Włoszech i Jugosławii. Na wygnaniu przebywał w Jugosławii, następnie w Paryżu. Członek Cabin Company w Paryżu (1925-1929). W 1931 przeniósł się do Szanghaju. W Szanghaju służył we francuskiej policji konsularnej, odpowiadając za archiwa. W 1947 był redaktorem gazety Związku Emigrantów Rosyjskich "Русское слово". Zmarł 5 marca 1951 w San Francisco.
James R. Arnold to amerykański historyk wojskowości, autor i wykładowca specjalizujący się w historii konfliktów zbrojnych od epoki napoleońskiej po wojnę w Wietnamie, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii Napoleona Bonaparte, wojny secesyjnej oraz operacji amerykańskich sił zbrojnych w XX wieku. Arnold spędził lata formacyjne w Europie, co umożliwiło mu bezpośrednie badanie terenów historycznych pól bitew. Jest autorem ponad trzydziestu książek poświęconych historii militarnej i przywództwu, w tym ośmiu tytułów dotyczących epoki napoleońskiej oraz dziesięciu prac poświęconych wojnie secesyjnej. Przez ostatnie trzydzieści pięć lat mieszka z żoną na działającej farmie w pobliżu Lexington w stanie Wirginia.