Admiral (III) (1885)

Wyporność wynosiła 10 600 ton angielskich (lt, long tons). Długość między pionami wynosiła 100,58 m (330 ft 0 in), szerokość 20,88 m (68 ft 6 in), natomiast zanurzenie liczyło 8,48 m (27 ft 10 in). Projekt bazował na konstrukcji okrętów II serii typu "ADMIRAL". Zmiany obejmowany głównie uzbrojenie, natomiast sama konstrukcja kadłuba była niemal identyczna jak u poprzedników.

Uzbrojenie składało się z 2 dział 413 mm (16,25 in) RBL (2x1), 10 dział 152 mm (6 in) RBL (10x1), 12 dział 6-funtowych (6 pdr) QF (12x1), 7 dział 3-funtowych (3 pdr) QF (8x1) oraz 5 wyrzutni torped 356 mm (14 in). Jedna wyrzutnia torped znajdowała się na dziobie, pozostałe natomiast na burtach. Działa 413 mm były umieszczone w jednodziałowych barbetach. Działa okazały się niezbyt satysfakcjonujące w porównaniu do okrętów wcześniejszych wersji okrętów typu "ADMIRAL". Potrzebowały sporo czasu na załadowanie (jeden strzał na 4 - 5 minut), lufy dział miały słabą wytrzymałość obliczaną na 75 pocisków, zaś same lufy miały tendencje do opadania.

Barbety miały długość 15,24 m (50 ft) i szerokość 13,72 m (45 ft). Były ochraniane od przodu i po bokach przez pochyły pancerz o grubości 356 mm (14 in), natomiast z tyłu miał grubość 305 mm (12 in). Podłoga w barbecie miała 76 mm (3 in). Pancerny korytarz znajdujący się pomiędzy barbetą a cytadelą był osłaniany przez 305 mm pancerz. Odbywał się nim transport amunicji do dział. Działa 152 mm były zamontowane na pokładzie górnym i były nieosłonięte oprócz 152 mm (6 in) ekranów na końcach baterii dla osłony przed ogniem flankowym.

Cytadela miała długość 45,72 m (150 ft) oraz wysokość 2,29 m (7,5 ft). Grubość pancerza burtowego cytadeli wynosiła 457 mm (18 in). Przegrody zamykające cytadelę miały grubość 406 mm (16 in). Pokład nad cytadelą miał grubość 76 mm (3 in). Stanowisko dowodzenia było chronione 305 mm (12 in) pancerzem. Pas burtowy sięgał poniżej linii wodnej na głębokość 1,52 m (5 ft), natomiast powyżej na wysokość 1,07 m (3,5 ft). Grubość pancerza burtowego wynosiła 203 mm (8 in) natomiast grubość przegród zamykających pas burtowy na dziobie i na rufie wynosiła 178 mm (7 in). Pokład niższy miał grubość 64 mm (2,5 in). Przestrzeń pomiędzy pokładem głównym a dolnym, na burtach była wykorzystana na ładownie węglowe i magazyny. Stanowiły one dodatkową ochronę.

HMS "BENBOW" został wyposażony w dwie 3-cylindrowe, pionowe maszyny parowe o cylindrach podwieszonych podwójnego rozprężania firmy Maudslay oraz 12 kotłów cylindrycznych typu owalnego. Kotły zostały przystosowane do forsownego trybu pracy. Pozwalał on na chwilowe osiąganie wysokiego ciśnienia pary co powodowało wzrost mocy maszyny parowej. Przy forsownym trybie pracy maszyny osiągały moc 10 860 ihp oraz prędkość 17,5 węzła.