Glatton (1871)

Wyporność wynosiła 4912 ts. Długość między pionami wynosiła 74,68 m (245 ft 0 in), szerokość 16,46 m (54 ft 0 in), zanurzenie natomiast 5,92 m (19 ft 5 in). Niskoburtowy kadłub miał na śródokręciu pancerną nadbudówkę, która miała za zadanie podtrzymywać wieże działowe, oraz zabezpieczać luki, przewody wentylacyjne i kominy przed wyższymi falami. Taka budowa zapewniała w ograniczonym zakresie możliwość rejsów na pełnym morzu, w przeciwieństwie do monitorów projektowanych w USA, gdzie niska wolna burta uniemożliwiała wypływanie na wzburzone wody. Okręt był wyposażony w podwójne śruby oraz ster balansowy. Niska wolna burta o wysokości 0,92 m (3 ft) na śródokręciu i 1,37 m (4 ft 6 in) na dziobie, nie pozwalała na żeglugę na zbyt wzburzonym morzu jednak okręt zachowywał się dosyć poprawnie na fali. Jedynym problemem było myszkowanie kadłuba utrudniające utrzymanie okrętu na kursie.

Okręt był uzbrojony w 2 działa 305 mm (12 in) MLR, które były umieszczone w ręcznie wykonanej dwudziałowej wieży projektu John'a Ericsson'a, umieszczonej na pancernej palisadzie na dziobie okrętu. Wieża była ochraniana przez pancerz o grubości 356 mm (14 in) od czoła i 305 mm (12 in) na bokach. Po roku 1880 dołożono kilka dział szybkostrzelnych, mitraliez oraz dwie wyrzutnie torped. Na uzbrojenie okrętu składał się też taran o długości 6 ft (1,83 m), który mógł zostać wykorzystany w razie potrzeby.

Położenie wieży zostało tak zaprojektowane, iż praktycznie przy dowolnym położeniu okrętu przynajmniej jedno z dział mogło prowadzić ograniczony ogień do dowolnego celu. Uzyskano to poprzez zaprojektowanie niezwykle wąskich nadbudówek, co pozwalało na prowadzenie ognia w kierunku rufy przez jedno z dział bez względu na kierunek obrotu wieży. Nie ma natomiast danych czy wzięto pod uwagę oddziaływanie podmuchu na nadbudówki przy takim ustawieniu wieży.

Burty były ochraniane pasem pancernym o grubości na śródokręciu 305 mm ( 12 in), zmniejszającej się w kierunku dolnej krawędzi do 254 mm (10 in) oraz w kierunku dziobu i rufy do grubości 254 mm (10 in). Pas pancerny sięgał poniżej linii wodnej na głębokość 1,98 m (6,5 ft) i był przykryty pokładem o grubości 76 mm (3 in). Pancerz palisady wynosił 305 mm ( 12 in) i był przykryty pokładem o grubości 38 mm (1,5 in). Magazyny amunicyjne były ochraniane przez 305 mm (12 in) przegrody, sięgające poniżej linii wodnej. HMS "GLATTON" był najlepiej opancerzonym okrętem w Royal Navy momencie wodowania. Aż 35% jego wyporności przypadało na pancerz.

Napęd HMS "GLATTON" zapewniały dwie 2-cylindrowe, poziome maszyny parowe z powrotnymi korbowodami pojedynczego rozprężania firmy Lairds o mocy 2870 ihp co pozwalało na osiągnięcie prędkości 12,11 węzła. Cylindry miały średnicę 1,52 m (60 in), natomiast skok tłoków wynosił 0.69 m (27 in). Parę dla silników zapewniały kotły typu kufrowego, jednak nie ma informacji co do ich ilości.