Dyplomacja, polityka i narodowa trauma dominowały w dotychczasowej karierze bojowej izraelskich F-15. W następstwie strat poniesionych w wojnie Jom Kippur w październiku 1973 roku, rząd Izraela postawił na technologię, aby uspokoić straumatyzowaną populację, że nigdy więcej nie doświadczy niespodziewanego ataku z powietrza. Pomimo tego, że miśliwce przechwytujące Izraelskich Sił Obronnych/Lotniczych (IDF/AF) radziły sobie niezwykle skutecznie podczas wojny Jom Kippur, nie osiągnęły one wyników, które pozwoliłyby Izraelowi na osiągnięcie przyszłego odstraszania. Naród szukał nie tylko broni, która wygrałaby wojnę, ale przede wszystkim takiej, która by jej zapobiegła.
Dyplomacja po wojnie Jom Kippur umożliwiła Izraelowi zakup F-15 Eagle, który był wówczas najlepszym myśliwcem na świecie. Po raz pierwszy w swojej historii IDF/AF mogły operować myśliwcem, który wyprzedzał całą konkurencję w regionie o całe pokolenie. Pierwsze "Kill" F-15 Baz (Buzard), dotarły do Izraela w grudniu 1976 roku, a trzy lata później samoloty te miały szansę udowodnić swoją wartość w walce. Izraelscy piloci Baz mieli na koncie 12,5 zestrzelenia w latach 1979-1981, a kolejne 33 zwycięstwa odnieśli podczas wojny w Libanie w czerwcu 1982 roku. Dodatkowe 4,5 zestrzelenia nastąpiło w potyczkach po wojnie w Libanie. Mimo wszystkich tych walk, żaden izraelski F-15 nigdy nie został utracony w wyniku działań wroga.
Gdy samolot zapewnił przewagę powietrzną i osiągnięto odstraszanie wzdłuż granic Izraela, IDF/AF zaczęły badać atrybuty dalekiego zasięgu Baz oraz jego zdolności powietrze-ziemia. Jako przykład tego pierwszego, izraelskie F-15 eskortowały samoloty szturmowe F-16 aż do irackiego reaktora jądrowego w czerwcu 1981 roku, a w swojej roli bombowca, typ ten wykonał najdłuższą w historii IDF/AF misję uderzeniową w październiku 1985 roku, kiedy zbombardował kwaterę główną OWP w Tunisie. Dyplomacja ponownie zwyciężyła w latach 90., gdy rząd USA zgodził się dostarczyć IDF/AF F-15I Ra'am (Thunder), aby wypełnić misję pocisków ziemia-ziemia (SSM) dalekiego zasięgu po operacji Pustynna Burza. Samoloty te działały również jako przeciwwaga dla sprzedaży F-15S do Arabii Saudyjskiej. Kontynuacją zakupu F-15I było opracowanie programu ulepszenia awioniki Improved Baz Avionics Upgrade Program, który objął integrację wielu funkcji F-15I ze starszymi F-15A/B/C/D.
Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com
