W szczytowym okresie swojej świetności, w połowie lat 80., około 30 dywizjonów US Navy latało na różnych wersjach A-7 Corsair II, w tym sześć jednostek Naval Air Reserve, a wiele z nich brało udział w walkach na Bliskim Wschodzie. W czasie, gdy samolot wziął udział w walce podczas Operacji Pustynna Burza (1991), pozostały już tylko dwa dywizjony – wiele jednostek zostało rozwiązanych lub przeszło na F/A-18 Hornet – ale oba te dywizjony (VA-46 i VA-72) odegrały ważną rolę w kampanii na rzecz wyzwolenia Kuwejtu.
Książka szczegółowo opisuje rozwój technologiczny i ulepszenia, które wprowadzono do płatowca po wojnie w Wietnamie (najważniejsze to zasobnik celowniczy FLIR z 1979 roku i pocisk AGM-88 HARM z 1983 roku) oraz to, jak wpłynęły one na użycie operacyjne samolotu. Doświadczenia bojowe odrzutowca w konfliktach w latach 70. (Kambodża), 80. (Liban, Grenada, Libia i Iran) oraz 90. (Irak) są szczegółowo wyjaśnione, a ekspercka analiza Petera Mersky'ego jest poparta licznymi relacjami z pierwszej ręki od pilotów marynarki, którzy brali udział w walkach na A-7 podczas tych kampanii.
Samolot szturmowy A-7 Corsair II, koń roboczy z czasów wojny wietnamskiej, miał długie życie po tej służbie. Jak ujawnia ta dobrze napisana książka z serii Osprey Combat Aircraft, A-7 pojawiał się praktycznie w każdym dyplomatycznym punkcie zapalnym USA – od incydentu z "Mayaguez" w 1975 roku, aż do końca Pustynnej Burzy w 1991 roku. Ten wytrzymały samolot marynarki wykonał świetną robotę dla kilku pokoleń pilotów lotniskowców.
Autorzy przedstawiają każdy kryzys, a następnie w dużym stopniu polegają na znakomitych relacjach z pierwszej ręki, aby opowiedzieć historię A-7. Komentarze są wyważone i bardzo pouczające. Tekst jest ładnie uzupełniony licznymi zdjęciami z epoki oraz kolorowymi planszami z oznaczeniami i konfiguracjami samolotów. Gorąco polecana książka dla badaczy lotnictwa morskiego i zwykłych czytelników z pewnym podstawowym rozeznaniem w temacie.
Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com
