Yener Emir

Emir Yener to turecki historyk i badacz marynistyki, doktorant Uniwersytetu Stambulskiego, specjalizujący się w historii marynarki wojennej Imperium Osmańskiego, Rosji oraz Japonii, ze szczególnym uwzględnieniem procesów modernizacji flot w XIX wieku oraz techniki okrętowej okresu wojen rosyjsko-tureckich. Jego głównym atutem badawczym jest biegła znajomość źródeł osmańskich i rosyjskich, co umożliwia mu kwerendę w archiwach niedostępnych dla większości zachodnich badaczy. Jest autorem pracy doktorskiej „Iron Ships and Iron Men: Naval Modernization in the Ottoman Empire, Russia, China and Japan from a Comparative Perspective 1830-1897" realizowanej w Instytucie Atatürka Uniwersytetu Boğaziçi. Publikuje artykuły w międzynarodowych periodykach, takich jak „International Journal of Naval History" (m.in. „Ottoman Seapower and Naval Technology during Catherine II's Turkish Wars 1768-1792", 2016), a także w polskim czasopiśmie specjalistycznym „Okręty Wojenne", gdzie zamieścił m.in. pracę „Osmańska potęga morska oraz technika marynarki wojennej podczas wojen Katarzyny II z Turcją w latach 1768-1792" (2021) oraz cykl „Flotylla Sułtana. Tureckie torpedowce w okresie rozkwitu 'Młodej Szkoły' 1882-1902". Współredagował również tom „Transformation of Swedish Naval Doctrine" wydany przez Pera Müzesi w Stambule. Jego dorobek obejmuje badania nad ewolucją okrętów żaglowych na parowe, rozwojem artylerii morskiej, taktyką walk morskich oraz porównawczą analizą modernizacji flot czterech imperiów. Prace Yenera, cenione za rzetelność źródłową i interdyscyplinarne podejście, adresowane są do badaczy historii marynarki wojennej, pasjonatów i modelarzy, a dostępne są w formie elektronicznej oraz w specjalistycznych księgarniach internetowych.

Książki i publikacje jego autorstwa: