Saint Hubert Christian de

Christian de Saint Hubert (kwiecień 1927, Tiencin, Chiny – 12 września 1992, Petrópolis, Brazylia) – belgijski dyplomata, historyk marynistyki i badacz specjalizujący się w historii marynarek wojennych XIX i początku XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem floty hiszpańskiej, brazylijskiej oraz wczesnego okresu żeglugi parowej. Urodzony w Tiencin w Chinach w rodzinie belgijskich emigrantów, de Saint Hubert spędził pierwsze dziewiętnaście lat życia w Azji, w tym trzy lata (1943–1945) w japońskim obozie internowania w Weihsien, co pozostawiło trwałe ślady na jego zdrowiu. Po powrocie do Europy ukończył studia prawnicze i politologiczne na uniwersytetach w Brukseli i Genewie, uzyskując tytuł doktora prawa i magistra nauk politycznych. W 1954 roku wstąpił do belgijskiej służby dyplomatycznej, pełniąc funkcje w Madrycie, Leopoldville, Paryżu (NATO), Bangkoku, Addis Abebie, Buenos Aires, San José (Kostaryka), Nairobi oraz jako ambasador w Brazylii (1988–1992).

Równolegle z karierą dyplomatyczną, de Saint Hubert prowadził intensywne badania historyczne, stając się jednym z najbardziej cenionych specjalistów w dziedzinie historii marynarek wojennych. Jego największym zainteresowaniem było sporządzanie kompleksowych list flot wojennych i handlowych oraz dokumentacja historii stoczni i konstrukcji okrętowych. Publikował w prestiżowych periodykach, takich jak „The Belgian Shiplover", „Warship" (Conway Maritime Press) oraz „Warship International". Dla rocznika „Warship" przygotował czteroczęściowy artykuł „Ships of the Line of the Spanish Navy 1714–1825", opublikowany w numerach 37–40 tomu X (1986), stanowiący fundamentalne opracowanie hiszpańskich okrętów liniowych epoki żaglowej. W dorobku de Saint Huberta znajdują się również prace poświęcone marynarce hiszpańskiej okresu wojny hiszpańsko-amerykańskiej: trzytomowa seria „The Spanish Navy of 1898", opublikowana w „Warship International" (1980–1981), oraz opracowanie „Early Spanish Steam Warships (1834–1870)" (1983–1984), napisane we współpracy z Borisem V. Drashpilem. Jako dyplomata aktywnie wykorzystywał swoje placówki do prowadzenia kwerend archiwalnych – w Madrycie nawiązał współpracę z czołowymi hiszpańskimi historykami marynistyki, a w Brazylii poświęcił się badaniom nad historią marynarki brazylijskiej i żeglugą parową na Amazonce. Prace de Saint Huberta wyróżniały się rzetelnością źródłową, dogłębną znajomością archiwaliów morskich różnych państw oraz unikalną zdolnością do syntezy rozproszonych informacji w spójne opracowania. Jako poliglota posługujący się biegle kilkoma językami, w tym perfekcyjnym angielskim, był cenionym korespondentem i współpracownikiem międzynarodowego środowiska historyków marynistyki. Jego listy, pisane odręcznie piórem wiecznym, łączyły precyzję naukową z osobistym ciepłem i poczuciem humoru. Christian de Saint Hubert zginął tragicznie 12 września 1992 roku w swoim domu w Petrópolis w Brazylii, zamordowany przez włamywaczy podczas planowanego emerytalnego pobytu. Jego archiwa badawcze zostały przekazane Naval Institute of Brazil, gdzie stanowią cenne źródło dla przyszłych pokoleń badaczy. Jego dorobek, adresowany do historyków marynarki wojennej, badaczy historii Hiszpanii i Ameryki Łacińskiej, modelarzy i entuzjastów techniki okrętowej, dostępny jest w archiwalnych numerach periodyków „Warship" i „Warship International", w bibliotekach morskich oraz w zasobach cyfrowych JSTOR. Publikacje Christiana de Saint Huberta pozostają ważnymi i często cytowanymi źródłami wiedzy o historii marynarek wojennych XIX i początku XX wieku.

Książki i publikacje jego autorstwa: