 Jan Piwowoński (1921–2006) był nestorem polskiej marynistyki i jednym z najbardziej zasłużonych popularyzatorów historii morskiej w Polsce. Jego twórczość, z kultową "Flotą spod biało-czerwonej" na czele, ukształtowała wiedzę historyczną kilku pokoleń czytelników, oferując im nie tylko suche fakty, ale barwny i rzetelny technicznie obraz rozwoju polskiej obecności na morzach. Choć nie zajmował się wyłącznie artylerią czy pancerzem w tak wąskim zakresie jak autorzy "Okrętów Wojennych", jego prace stanowią fundament, na którym opiera się współczesna polska literatura marynistyczna, łącząc pasję kapitana żeglugi z precyzją historyka i talentem edukatora. |
Urodzony w 1924 r. w Chrzanowie. Ukończył studia magisterskie, a następnie uzyskał tytuł doktora z geografii ekonomicznej na Uniwesytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pracował jako dyrektor szkoły. Był niezmordowanym popularyzatorem zagadnień morskich, autorem wielu artykułów m.in. w "Morzu" i "Przeglądzie Morskim", a także szeregu publikacji, m.in. w 1959 r. tomikiem "Bój o wyspy mgieł" zapoczątkował serię "Miniatury Morskie". Oprócz zagadnień typozo związanych z morzem fascynowały go fortyfikacje i budownictwo forteczne oraz kolej. Zmarł 13 lipca 1998 r.
Książki i publikacje jego autorstwa:
| Publikacja | Tytuł artykułu | Rok wydania |
| Okręty Wojenne (002) | Zatopione - chociaż nie trafione | 1992 |
| Okręty Wojenne (004-006) | Zapomniany "DESTROYER" Ericssona | 1992 |
