Irving David

David John Cawdell Irving (ur. 24 marca 1938 w Brentwood) – brytyjski pisarz i publicysta, autor szeregu książek o tematyce historycznej, jeden z czołowych negacjonistów holokaustu.

Urodził się w Esseksie (Anglia); jego ojciec John James Cawdell Irving był oficerem Royal Navy, jego matka Beryl była ilustratorką. Podczas II wojny światowej jego ojciec służył na pokładzie lekkiego krążownika HMS "EDINBURGH". 2 maja 1942, podczas eskortowania konwoju QP11 na morzu Barentsa, krążownik został zatopiony przez niemiecki okręt podwodny "U-456". Ojciec Irvinga przeżył, lecz po tym wydarzeniu zerwał wszystkie kontakty z żoną i dziećmi. W swoich publikacjach David Irving wykazywał tendencję do wyolbrzymiania szkód poniesionych w czasie II wojny światowej przez Niemcy i pomniejszania zbrodni hitlerowskich. Długo udawało mu się ignorować bardziej wnikliwe krytyki zawodowych historyków, i uchodził wśród czytelników masowych za dość solidnego popularyzatora historii, specjalistę od historii III Rzeszy. Irving był jednym z pierwszych, którzy w 1983 r. uznali tzw. Dzienniki Hitlera za fałszerstwo, choć i on zmienił zdanie w trakcie dyskusji i uznał autentyczność Dzienników. Po opublikowaniu w 1977 r. książki pt. "Hitler’s War", pierwszej część biografii Hitlera, zawierających zaskakująco pozytywny obraz wodza III Rzeszy, historycy zaczęli dokładniej przyglądać się jego pracom. Opublikowano szereg niepochlebnych recenzji. Popularność Irvinga systematycznie spadała, a pogarszająca się reputacja sprawiała, że bardziej renomowane wydawnictwa odmawiały wydawania jego książek. W latach 80. Irving zaangażował się jawnie w działalność neonazistowskich ugrupowań, wygłaszając szereg odczytów o tematyce rewizjonistycznej, m.in. w Niemczech. W 1994 r. Amerykanka Deborah Lipstadt w książce "Denying the Holocaust", oskarżyła Irvinga o fałszowanie historii i negowanie zbrodni holocaustu. Określiła Irvinga jako zwolennika Hitlera i jednego z najniebezpieczniejszych rewizjonistów.

W 1998 r. Irving wniósł do brytyjskiego sądu pozew o zniesławienie przeciwko Lipstadt i jej wydawcy – Penguin Books. Irving, który występował przed sądem osobiście, przegrał proces. Powołany przez obronę ekspert, oksfordzki historyk Richard J. Evans stwierdził m.in.: "Żadna z [jego] książek, artykułów, wypowiedzi, ani jeden ustęp, ani jedno zdanie nie jest godne zaufania jako wierny obraz przedmiotu jego publikacji. Wszystkie są kompletnie bezwartościowe jako dzieła historyczne."

Sentencja sądu brzmiała m.in.: "Powodowany swoimi poglądami ideologicznymi Irving systematycznie i z premedytacją zniekształcał i manipulował materiałem historycznym; z tych samych powodów przedstawił Hitlera w niemożliwym do usprawiedliwienia, pozytywnym świetle, przede wszystkim w związku z jego stosunkiem do Żydów i odpowiedzialnością za ich traktowanie; że aktywnie zaprzecza istnieniu holocaustu, że jest antysemitą i rasistą związanym z prawicowymi ekstremistami propagującymi neonazizm." Wyrok, obciążający również Irvinga kosztami procesu doprowadził go do bankructwa.

Książki i publikacje jego autorstwa: