Авианосцы типа «Лексингтон»

Producent: Modelist-konstruktor
Nr katalogowy: BOOK1530

"Lotniskowce typu "LEXINGTON"" to 5 (05/1995) numer z serii "Morskaja Kollekcija" (ros. Морская коллекция) wydawnictwa Redakcji magazynu "Modelist-konstruktor" (ros. Редакция журнала «Моделист-конструктор»).

Autorzy: Suliga Siergiej W.

Publikacja S.W. Suligi jest klasyczną, monograficzną analizą dwóch najsłynniejszych amerykańskich lotniskowców okresu międzywojennego i II wojny światowej: USS "LEXINGTON" (CV-2) i USS "SARATOGA" (CV-3). Autor w przystępny, lecz technicznie precyzyjny sposób omawia ewolucję tych jednostek od projektu krążowników liniowych po ikony amerykańskiej floty lotniskowców.

Poniżej znajduje się rozwinięcie poszczególnych rozdziałów na podstawie spisu treści i treści merytorycznej numeru:

  1. Авианосцы-рекордсмены (Lotniskowce-rekordziści) - Wprowadzenie podkreślające wyjątkowość tych jednostek w momencie ich wejścia do służby. Były to największe, najszybsze i najpotężniej uzbrojone lotniskowce swoich czasów, a także największe na świecie okręty z napędem turboelektrycznym. Autor wspomina o ich rekordach (moc na wałach przekraczająca 200 000 KM, wielodniowe marsze z prędkością ok. 31 węzłów) oraz o historycznym epizodzie z 1929 r., kiedy to "LEXINGTON" przez miesiąc zasilał w energię elektryczną dotknięte powodzią miasto Tacoma (107 000 mieszkańców).
  2. История проектирования и постройки (Historia projektowania i budowy) - Rozdział opisuje genezę powstania okrętów. Pierwotnie miały to być potężne krążowniki liniowe typu "LEXINGTON" zatwierdzone w programie z 1916 r. Po I wojnie światowej i podpisaniu traktatu waszyngtońskiego (1922 r.) USA musiały wstrzymać ich budowę. Zgodnie z postanowieniami traktatu, dwa nieukończone kadłuby ("LEXINGTON" i "SARATOGA") zostały za zgodą stron przebudowane na lotniskowce, co dało amerykańskiej flocie bezcenne doświadczenie w konwersji dużych jednostek.
  3. Особенности конструкции корпуса и надстроек (Cechy konstrukcji kadłuba i nadbudówek) - Szczegółowa analiza architektoniczna okrętów. Opisano charakterystyczną, masywną wyspę nawigacyjną z trójnożnym masztem i ogromnym, pojedynczym kominem (jednym z największych na świecie), a także układ pokładu lotniczego z trzema windami lotniczymi i wczesnymi systemami katapult, które ewoluowały na przestrzeni lat.
  4. Броневая и противоторпедная защита (Pancerz i ochrona przeciwtorpedowa) - Omówienie systemu ochrony, który był bezpośrednią pozostałością po projekcie krążownika liniowego. Autor szczegółowo opisuje główny pas pancerny, opancerzenie pokładu, ochronę magazynów amunicji i maszynowni, a także rozbudowane bąble przeciwtorpedowe (bulges), które znacząco zwiększały szerokość i wyporność jednostek, zapewniając im wysoką przeżywalność.
  5. Артиллерийское вооружение (Uzbrojenie artyleryjskie) - Analiza ewolucji uzbrojenia. Pierwotnie okręty posiadały bardzo silną artylerię główną (osiem dział kal. 203 mm w czterech dwudziałowych wieżach). Rozdział opisuje, dlaczego i w jakim czasie działa te zostały zdemontowane (głównie w celu zmniejszenia masy górnej i zwolnienia miejsca dla rozwijającego się lotnictwa), zastępując je lżejszą artylerią uniwersalną i przeciwlotniczą.
  6. Авиационное вооружение (Uzbrojenie lotnicze) - Jeden z kluczowych rozdziałów dla modelarzy i historyków lotnictwa. Przedstawiono ewolucję grupy lotniczej: od wczesnych myśliwców i bombowców lat 20. i 30. (np. Boeing F4B, Curtiss F8C), przez okres przedwojenny, aż do standardów z początku II wojny światowej. Opisano też organizację hangaru i procedury obsługi pokładowej.
  7. Энергетическая установка (Siłownia / Układ napędowy) - Szczegółowy opis nowatorskiego napędu turboelektrycznego. Cztery turbiny parowe nie napędzały bezpośrednio śrub, lecz generatory prądu, które zasilały cztery potężne silniki elektryczne. Było to zaawansowane rozwiązanie, zapewniające ogromną moc, cichą pracę i dużą elastyczność w zarządzaniu energią na tak wielkim okręcie.
  8. Вспомогательные устройства (Urządzenia pomocnicze) - Krótkie, ale treściwe omówienie systemów ratunkowych, przeciwpożarowych, zaopatrzeniowych (w tym systemów tankowania samolotów) i innych urządzeń pokładowych, które umożliwiały codzienne funkcjonowanie tak złożonego organizmu, jakim był duży lotniskowiec.
  9. Экипаж (Załoga) - Informacje o strukturze organizacyjnej, liczebności personelu w czasie pokoju i w stanie wojny, a także o warunkach bytowych na pokładzie, które na tak dużych jednostkach były znacznie lepsze niż na mniejszych okrętach floty.
  10. Оценка проекта и его влияние на развитие авианосцев в США (Ocena projektu i jego wpływ na rozwój lotniskowców w USA) - Podsumowanie merytoryczne. Autor wskazuje, że mimo pewnych wad (np. duża sylwetka ułatwiająca wykrycie), "LEXINGTON" i "SARATOGA" (nazywane przez marynarzy "Lady Lex" i "Lady Sara") stały się kluczowym poligonem doświadczalnym dla US Navy. To na nich wypracowano taktykę, procedury startów i lądowań oraz organizację grupy lotniczej, które później wdrożono na masową skalę w typach "YORKTOWN" i "ESSEX".
  11. Начало боевой деятельности (Początek działalności bojowej) - Opis działań obu okrętów na początku wojny na Pacyfiku, w tym udział w rajdach na Wyspy Marshalla i Gilberta (luty 1942 r.), które podniosły morale Amerykanów po ataku na Pearl Harbor.
  12. Первая потеря (Pierwsza strata) - Dramatyczny i szczegółowy opis bitwy na Morzu Koralowym (maj 1942 r.). Autor relacjonuje, jak USS "LEXINGTON" został ciężko uszkodzony przez japońskie lotnictwo (trafienia bomb i torped). Mimo początkowej kontroli nad uszkodzeniami, doszło do katastrofalnych wybuchów oparów benzyny lotniczej wewnątrz kadłuba, co zmusiło załogę do opuszczenia okrętu i jego ostatecznego samozatopienia przez własne niszczyciele, aby nie wpadł w ręce wroga.
  13. «Саратога» в действии ("SARATOGA" w akcji) - Dalsze losy USS "SARATOGA", która jako jedyna z dwójki przetrwała wojnę. Rozdział omawia jej udział w kampanii o Guadalcanal, operacjach na Wyspach Salomona oraz wsparcie desantów na Iwo Jimie i Okinawie. Autor podkreśla, że okręt ten był kilkakrotnie poważnie uszkadzany (przez torpedy i kamikaze), ale za każdym razem wracał do służby, zyskując reputację "niezatapialnego" okrętu.

Numer ten jest uważany za jedno z najlepszych polskich i rosyjskojęzycznych opracowań dotyczących wczesnych amerykańskich lotniskowców. S.W. Suliga, znany z rzetelności i dbałości o detale techniczne, dostarczył w tym numerze kompleksowych danych, które przez wiele lat stanowiły podstawowe źródło wiedzy dla modelarzy (dzięki zawartym w publikacji rysunkom i schematom) oraz historyków wojskowości.

Numer w serii 5
Język Rosyjski
Rok wydania 1995
Ilość stron 36
Wielkość i forma pliku PDF 28 349 KB
Tematyka
  • Historia wojennomorska
  • Taktyka i strategia
  • Technika wojennomorska
Okres XX wiek
Konflikt II wojna światowa (1939 - 1945)

Wyszukiwarka

Filtr