Ósmy numer rosyjskiego czasopisma historyczno-modelarskiego «Морская кампания» (Kampania Morska) z 2011 roku (nr 8/45) jest w całości poświęcony jednej, obszernej monografii. Z tego powodu numer ten nie zawiera zestawu krótkich, osobnych artykułów, lecz stanowi zwarte opracowanie książkowe autorstwa kandydata nauk historycznych S.W. Patianina, zatytułowane «Эскадренные миноносцы типа "Навигатори"» (Niszczyciele typu "NAVIGATORI"). Oryginalną grafikę i rysunki techniczne do tego wydania wykonali A.W. Daszjan oraz W.K. Michalczuk.
Poniżej znajduje się szczegółowe rozwinięcie poszczególnych rozdziałów (działów tematycznych), z których składa się ta monografia:
- Historia powstania (История создания) - Rozdział ten osadza historię okrętów w kontekście geopolitycznym po I wojnie światowej. Autor opisuje ściganie zbrojeń na Morzu Śródziemnym, w szczególności rywalizację między Włochami a Francją. Włoski Sztab Morski, zaniepokojony budową francuskich superkontrtorpedowców typu "CHACAL", zlecił zaprojektowanie jednostek, które miały ich przewyższać prędkością i siłą ognia. Opisano tu proces projektowy pod kierownictwem generała Giuseppe Roty i stoczni Odero. Ciekawostką jest informacja o pierwotnych planach wyposażenia niszczycieli w uzbrojenie lotnicze (katapulta i hangar dla wodnosamolotu), z czego ostatecznie zrezygnowano na rzecz silniejszych dział kalibru 120 mm/50.
- Zestawienie budowy (Построечная таблица) - Sekcja ta zawiera szczegółowe tabele dotyczące wszystkich 12 okrętów typu "NAVIGATORI" (m.in. "LUCA TARIGO", "LANZEROTTO MALOCELLO", "UGOLINO VIVALDI", "NICOLOSO DA RECCO"). Zestawienie obejmuje nazwy stoczni (np. Ansaldo, Odero, CNQ), daty położenia stępek, wodowania oraz wejścia do służby w latach 1927–1931.
- Opis konstrukcji (Описание конструкции) - Jest to najbardziej techniczna część numeru, zawierająca szczegółowe dane inżynieryjne:
- Korpus i nadbudówki (Корпус и надстройки): Opisano budowę kadłuba ze stali o wysokiej wytrzymałości, podwójne dno oraz specyficzną, początkowo bardzo wysoką, trzykondygnacyjną nadbudówkę dziobową. Autor zaznacza, że pierwotna sylwetka była krytykowana za brak estetyki, co doprowadziło do obniżenia nadbudówki podczas modernizacji w latach 30.
- Siłownia (Силовая установка): Szczegółowy opis dwuwałowego układu turbin parowych i kotłów (różnych systemów, m.in. Yarrow czy Odero). Maszynownia generowała rekordową jak na tamte czasy moc 55 000 KM, co pozwalało osiągnąć prędkość ponad 38 węzłów.
- Wyniki prób morskich (Результаты ходовых испытаний): Tabele z prędkościami osiąganymi przez poszczególne okręty podczas prób zdawczo-odbiorczych (niektóre jednostki osiągały ponad 41 węzłów przy lekkim obciążeniu).
- Uzbrojenie i wyposażenie: Omówienie uzbrojenia artyleryjskiego, torpedowego (potrójne wyrzutnie 533 mm) oraz przeciwlotniczego, a także systemów kierowania ogniem.
- Modernizacje (Модернизации) - Autor omawia ewolucję wyglądu i możliwości bojowych okrętów. Opisane zostały I i II modernizacja w latach 30. (m.in. obniżenie nadbudówek, wymiana masztów na palowe, dodanie nowych działek przeciwlotniczych) oraz modyfikacje wojenne, które dostosowywały niszczyciele do realów walki na Morzu Śródziemnym (np. instalacja radarów, dodatkowych działek przeciwlotniczych).
- Historia służby (История службы) - To najobszerniejsza i najbardziej dramatyczna część monografii, opisująca bojowe losy "NAVIGATORI":
- Czasy pokoju i hiszpańska wojna domowa: Ćwiczenia, rejsy oraz udział w interwencji podczas wojny domowej w Hiszpanii.
- II wojna światowa: Szczegółowy opis kluczowej roli niszczycieli w osłonie konwojów zaopatrzeniowych do Afryki Północnej (tzw. "szlaki libijskie"). Autor opisuje konkretne, dramatyczne epizody, takie jak:
- Zatonięcie "LUCA TARIGO" po storpedowaniu przez brytyjskie niszczyciele.
- Operacje minowania i walki konwojowe.
- Utrata "ALVISE DA MOSTO".
- Bitwa koło Pantellerii i starcia w Cieśninie Sycylijskiej.
- Bitwa przy ławicy Skerki.
- "Droga śmierci" i działania na Morzu Tyrreńskim.
- Zatonięcie "UGOLINO VIVALDI" i "ANTONIO DA NOLI".
- Operacja "Oś" (niemieckie przejęcie włoskich okrętów po kapitulacji Włoch w 1943 r.) i powojenne losy ocalałych jednostek, takich jak "NICOLOSO DA RECCO".
- Podsumowanie i dodatki statystyczne (Заключение и приложения) - Numer kończą tabele z dokładnym rozkładem mas, statystyki bojowego wykorzystania i eksploatacji włoskich niszczycieli, opis ostatecznego losu każdego z okrętów (czy zostały zatopione, złomowane, czy przejęte jako reparacje wojenne) oraz obszerna bibliografia (Литература).
Podsumowując, ósmy numer z 2011 r. to klasyczny przykład wydania specjalnego «Морской кампании», w którym cały nakład (600 egzemplarzy) został poświęcony jednemu, niezwykle szczegółowemu tematowi – włoskim "super-niszczycielom", które ze względu na swoje rozmiary i prędkość były w rzeczywistości lekkimi krążownikami.