Pastuchow Aleksiej M.

Aleksiej Michajłowicz Pastuchow (ros. Алексей Михайлович Пастухов) to uznany rosyjski historyk wojskowości, sinolog, tłumacz oraz badacz specjalizujący się w historii militarnej Dalekiego Wschodu i Azji Wschodniej. Jego szczególne zainteresowania naukowe obejmują historię techniczno-wojskową i operacyjną Chin (zwłaszcza z okresu panowania dynastii Qing w latach 1644–1912), Korei oraz wczesnonowożytnej Japonii, a także konflikty graniczne tych państw z Carstwem i Imperium Rosyjskim. W międzynarodowym środowisku marynistycznym i historycznym Pastuchow jest bardzo wysoko ceniony za unikalną zdolność do prowadzenia kwerend bezpośrednio w źródłach chińskojęzycznych oraz mandżurskich. Pozwala mu to na weryfikację faktów rzadko dostępnych dla zachodnich badaczy, a w swoich pracach stosuje rygorystyczne podejście faktograficzne, zestawiając rosyjskie dokumenty archiwalne z oficjalnymi kronikami chińskimi (Qing Shilu) i zapiskami koreańskimi, co pozwala mu na obalanie wielu narosłych przez lata mitów na temat specyfiki azjatyckiej wojskowości.

Jego bogaty dorobek monograficzny obejmuje książki drobiazgowo opisujące uzbrojenie, taktykę oraz przebieg wojen w regionie azjatyckim. Do najważniejszych dzieł autora należą "Восьмизнаменная армия в период завоевания Китая (1618–1683 гг.)” (Armia Ośmiu Chorągwi w okresie podboju Chin (1618–1683)), stanowiąca fundamentalne opracowanie poświęcone strukturze wojsk mandżurskich, oraz "Корейская армия эпохи Чосон (1392–1897)” (Armia koreańska epoki Joseon (1392–1897)), będąca unikalną na rynku rosyjskojęzycznym analizą ewolucji wojskowości Korei, jej uzbrojenia i fortyfikacji. Jest również autorem szczegółowego opracowania poświęconego XX-wiecznej wojnie radziecko-chińskiej o kontrolę nad strategiczną magistralą kolejową w Mandżurii – "Конфликт на КВЖД. 1929 год” (Konflikt o Kolej Wschodniochińską. Rok 1929).

Obok historii wojsk lądowych Aleksiej Pastuchow wniósł ogromny wkład w badania nad historią wojen morskich i rzecznych na Dalekim Wschodzie, regularnie publikując na łamach prestiżowych periodyków, takich jak "Морская кампания” (Morskaja Kampanija) oraz "Арсенал-Коллекция” (Arsenał-Kolekcija). Do jego najważniejszych dokonań w tej dziedzinie należy obszerna seria artykułów pt. "Бэйянский флот. Первый блин Империи Цин” (Flota Beiyang. Pierwszy naleśnik Imperium Qing), szczegółowo analizująca narodziny, strukturę, modernizację techniczną oraz tragiczną zagładę najnowocześniejszej chińskiej eskadry pancerników i krążowników w starciu z Japonią podczas wojny z lat 1894–1895. Ponadto badał mało znane zagadnienia wojen rzecznych na rzece Amur i Sungari w XVII wieku, opisując starcia rosyjskich kozaków z mandżurskimi flotyllami rzecznymi, przez co pozostaje jednym z najważniejszych współczesnych ekspertów od wschodnioazjatyckiej historii wojskowo-technicznej.

Książki i publikacje jego autorstwa: