Okręt wojenny

Okręt wojenny to najczęściej uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, często przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. W języku polskim termin ten stosuje się także do jednostek szkolnych lub transportowych, jeśli tylko należą do marynarki wojennej, oraz na określenie dużych statków cywilnych. Zgodnie z "Konwencją o morzu pełnym" sporządzonej w Genewie dnia 29 kwietnia 1958 r., (Dz.U. 1963 nr 33 poz. 187) "okręt wojenny" oznacza okręt należący do marynarki wojennej państwa i noszący znaki zewnętrzne okrętów wojennych tego państwa. Dowódca powinien być oficerem marynarki wojennej w służbie państwowej, jego nazwisko powinno znajdować się na liście oficerów marynarki wojennej, a załoga powinna być podporządkowana regulaminom dyscypliny wojskowej.

W czasie wojny rozróżnienie między okrętami wojennymi a statkami handlowymi często się zaciera. Podczas wojny statki handlowe są często uzbrajane i używane jako pomocnicze okręty wojenne, takie jak okręty typu "Q" z I wojny światowej i uzbrojone krążowniki pomocnicze z II wojny światowej. Aż do XVII wieku powszechne było zmuszanie statków handlowych do służby w marynarce wojennej i nie było niczym niezwykłym, że ponad połowa floty składała się ze statków handlowych. Dopóki zagrożenie piractwem nie ustąpiło w XIX wieku, normalną praktyką było uzbrajanie większych statków handlowych, takich jak galeony. Okręty wojenne były również często używane jako transportowce żołnierzy lub statki zaopatrzeniowe, na przykład przez francuską marynarkę wojenną w XVIII wieku lub marynarkę japońską podczas drugiej wojny światowej.