Ze względu na długość wybrzeża Stanów Zjednoczonych, od samego początku amerykański Departament Uzbrojenia i inżynierowie kładli nacisk na artylerię ciężką montowaną w obronie wybrzeża. Armia Unii zorganizowała swoją „artylerię ciężką” w oddzielne pułki, inaczej umundurowane i wyposażone. Podczas gdy artyleria polowa była rozmieszczona na wszystkich frontach walk, jednostki artylerii ciężkiej obsługiwały wielkie działa w fortach i w obronie Waszyngtonu. Konfederaci nie rozróżniali typów artylerii, a jednostki, które stały się znane jako artyleria ciężka, zyskały tę nazwę bardziej poprzez nieformalne skojarzenia niż formalne wyznaczenie. Ta książka szczegółowo opisuje rozwój i użycie tych wielkich dział.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com