Zwycięstwo Rzymu w wojnie z Cymbrami zrodziło się z szeregu ogromnych i druzgocących porażek z rąk plemion germańskich (głównie Cymbrów i Teutonów), które masowo migrowały na południe pod koniec II wieku p.n.e. Obejmowały one porażkę konsula Gnejusza Papiriusza Karbona w 113 r. p.n.e. pod Noreią; rozbicie armii Marka Iuniusza Silanusa w pobliżu Burdigali (Bourdeaux) w 109 r. p.n.e. oraz upokarzające zniszczenie dwóch armii konsularnych pod Arausio (Orange) cztery lata później. To opracowanie bada, jak jesienią 105 r. p.n.e. Caius Marius zdołał powstrzymać germańskie zagrożenie na północy, miażdżąc najeźdźców w dwóch udanych bitwach, pod Aquae Sextiae (Aix-en-Provence) w Galii Zaalpejskiej w 102 r. p.n.e. i pod Vercellae (Vercelli) w Galii Przedalpejskiej w 101 r. p.n.e. Pełna ilustracji praca obejmujących główne starcia tej epickiej i przedłużającej się wojny późnej Republiki, po raz pierwszy ożywia istotne stłumienie przez Rzym germańskiego zagrożenia. Dokumentuje również wzrost Mariusza, jednej z najważniejszych postaci Rzymu, która odegrała znaczącą rolę w transformacji jego sił zbrojnych.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com