Wojna paragwajska (wojna trójprzymierza) - wojna stoczona w latach 1864–1870 i najkrwawszy konflikt w historii Ameryki Południowej. Obejmował cztery kraje i trwał ponad pięć lat, podczas których Paragwaj walczył samotnie przeciwko potężnemu sojuszowi utworzonemu przez Brazylię, Argentynę i Urugwaj. Konflikt ten był niezwykły ze względu na swoją ogromną skalę i straszliwy koszt, jaki zapłacił Paragwaj, który wyniósł ponad 300 000 mężczyzn, co stanowiło około 70 procent całkowitej populacji kraju. Wojna była prawdziwą rewolucją dla armii Ameryki Południowej i pierwszym prawdziwie nowoczesnym konfliktem na kontynencie. Kiedy wojna rozpoczęła się w 1864 roku, armie były małe, słabo wyszkolone i słabo wyposażone. Jednak zanim wojna się skończyła, większość z nich przyjęła karabiny systemu Minié, a nowe bronie, takie jak karabiny odtylcowe i karabiny maszynowe Gatling, były testowane po raz pierwszy na kontynencie. Ten tytuł obejmuje cały okres wojny, toczonej początkowo głównie przez małe kolumny kilku tysięcy ludzi szukających się na nierównym i słabo zaludnionym terytorium, by później wyewoluować do bitew pozycyjnych w stylu napoleońskim, toczonych w punktach o strategicznym znaczeniu. Bada również wyjątkowe wyzwania związane z wilgotnym, subtropikalnym klimatem, w tym niszczycielski wpływ chorób na wojska.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com