Kampania Jackson's Valley była świadkiem wymanewrowania armii Konfederacji i pokonania trzykrotnie większej liczby żołnierzy Unii w błyskawicznej kampanii w następujących bitwach: First Kernstown, McDowell, Front Royal, First Winchester, Cross Keys, Port Republic. Rankiem 9 czerwca 1862 zwycięskie oddziały konfederatów pod dowództwem generała majora Stonewalla Jacksona rozpoczęły generalny marsz w pogoni za wycofującymi się siłami Unii po bitwie o Port Republic. Była to szósta większa bitwa stoczona między wojskami Unii i Konfederacji w ciągu trzech miesięcy w dolinie Shenandoah w Wirginii wiosną 1862 roku. Była to również, w rzeczywistości, ostatnia bitwa tego, co stało się znane jako Kampania Doliny Jacksona. Kampania, która rozpoczęła się porażką Konfederatów w Pierwszej Bitwie o Kernstown 23 marca, stała się pokazem zwrotności i mobilności sił Jacksona, ponieważ przy dużej przewadze liczebnej utrzymywały one większe siły Unii przygwożdżone i wytrącone z równowagi. Stonewall Jackson wykonał swoje zadanie polegające na utrzymaniu sił Unii generała McDowella z dala od kampanii na półwyspie lepiej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać, a po swoim ostatecznym zwycięstwie w Port Republic był w stanie jeszcze zmusić swoich ludzi do marszu, by dołączyć do Lee w Richmond na czas i wziąć udział w bitwach siedmiodniowych, które uratowały Richmond dla Konfederacji. Jackson stał się legendą swoich działań w kampanii Shenandoah Valley. Jego armia przemaszerowała ponad 600 mil w 48 dni, aby wygrać pięć głównych bitew. Jego siły, w żadnym momencie nie liczące więcej niż 17 000 ludzi, przytłoczyły połączone siły Unii w liczbie 50 000, demonstrując w każdym przypadku swoją zdolność do manewrowania swoimi oddziałami w celu uzyskania taktycznej przewagi.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com