Dolina Shenandoah w Wirginii w 1864 roku była sceną jednej z najważniejszych kampanii wojny secesyjnej. Wynik tamtejszych walk miał konsekwencje rozciągające się daleko poza dolinę. W 1864 roku nowy dowódca Armii Unii, Ulysses Grant, stworzył pierwszą spójną strategię Unii podboju Konfederacji. Jednym z jego kluczowych celów było kontrolowanie doliny Shenandoah. Dolina osłaniała Konfederację, służyła jako źródło zaopatrzenia dla Armii Północnej Wirginii Lee i dostarczała wierzchowców konfederackiej kawalerii. Kiedy pierwsza inwazja wiosną 1864 roku nie powiodła się w obliczu umiejętnego kontrataku generała Jubala Early'ego, Grant zwrócił się do dowódcy kawalerii, generała brygady Philipa Sheridana, o wypędzenie Konfederacji z doliny. 7 sierpnia 1864 r. Little Phil objął dowództwo Armii Shenandoah, zgodnie ze stylem nowego dowództwa. W ciągu następnych 90 dni dwie armie — siły Unii dowodzone przez Sheridana i oddziały Konfederacji dowodzone przez Early — manewrowały przez dolinę Shenandoah w kampanii ruchu i kontrataku, gdzie niespodziewane ataki spotkały się z równie nieoczekiwanymi ripostami. Stawką bitew był nie tylko los tej spornej doliny rolniczej w Stanach Zjednoczonych. Jego konsekwencje były odczuwalne w całym kraju rozdartym wojną secesyjną. Zwycięstwo lub porażka w Shenandoah mogło wpłynąć na wynik wyborów prezydenckich, które miały sie odbyć w listopadzie 1864 roku. Utrata doliny przez konfederatów sparaliżowałaby armię Północnej Wirginii. Ostateczne zwycięstwo Sheridana pomogło zapewnić reelekcję Lincolna i usunąć zagrożenie ze strony Konfederacji, przyspieszając ostateczny koniec wojny secesyjnej.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com