Ta książka koncentruje się na froncie północnym i bitwie pod Kurskiem, a okres od 5 lipca do 18 sierpnia 1943 obejmuje zarówno ofensywę niemiecką, jak i kontrofensywę sowiecką. Po odzyskaniu sił po klęsce w Stalingradzie Hitler zamierzał przeprowadzić latem 1943 roku ograniczoną ofensywę (m.in. przy użyciu nowych czołgów Panther i Tiger) w celu wyeliminowania sowieckiego wysuniętego łuku kurskiego. Zamierzał przeprowadzić klasyczny atak kleszczowy, który się powiódł podczas kampanii w Charkowie w 1942 r. i miał nadzieję, że wynikające z tego ciężkie straty ludzkie i materialne zadane Armii Czerwonej da Wehrmachtowi czas na odzyskanie sił. Hitler wybrał dwóch ze swoich najlepszych dowódców polowych – generała feldmarszałka Ericha von Mansteina i generała Waltera Modela – do poprowadzenia dwóch osi ataku przeciwko wysunięciu kurskiemu w operacji Zitadelle. Manstein miał atakować od południa Heeresgruppe Süd, podczas gdy Model atakował od północy swoim silnie wzmocnionym AOK 9. Model nie był zwolennikiem ofensywy, ponieważ uważał, że sowiecka obrona była zbyt silna, ale sumiennie przeprowadził ofensywę na pełną skalę od 5 do 10 lipca 1943. Siły Modela obejmowały dwa bataliony nowych niszczycieli czołgów Ferdinand i batalion czołgów Tiger, ale były w stanie przebić się tylko przez pierwszą linię sowieckiej obrony. Chociaż Modelowi nie udało się dokonać przełomu, jego siły były dalekie od wyczerpania. Kiedy Sowieci rozpoczęli własną operację, aby zlikwidować trzymany przez Niemców występ Orel, Model miał wystarczające siły, aby przeprowadzić odwrót bojowy z powrotem na linię Hagena. Do 18 sierpnia 1943 r. Sowieci wyzwolili Orel i odepchnęli siły Modela, ale stracili ponad 400 000 ofiar i 2500 czołgów. Niemcom udało się odnieść taktyczne zwycięstwo, które zniszczyło trzy sowieckie armie pancerne, chociaż Armia Czerwona odniosła zwycięstwo na poziomie operacyjnym, wyzwalając Orel.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com