8 grudnia 1941 roku, w ramach jednoczesnego ataku kombinowanego na Pearl Harbor, Cesarska Armia Japońska (IJA) najechała Filipiny, Tajlandię i Malezję oraz brytyjską kolonię Hongkong. Po zaledwie 18 dniach bitwy obrońcy, słaba brygada z niedoborem ludzi, została przytłoczona przez przeważające siły dwóch zahartowanych w bojach dywizji IJA. Tym, co sprawia, że ​​bitwa o Hongkong była ważna nie była skala – tylko 14 tysięcy broniło kolonii – ale intensywność tej bitwy toczonej nie tylko przez armię brytyjską, marynarkę wojenną i siły powietrzne, ale także Kanadyjczyków, własne siły obronne Hongkongu, armię indyjską jak również wielu cywilów. Sama kampania charakteryzuje się zaciętą bitwą lądową, z długimi ostrzałami artyleryjskimi, a także szybkimi akcjami morskimi z intensywnymi rajdami na linii Gin Drinkers, a także bitwą pod Wong Nai Chung Gap, w której garstka obrońców zmierzyła się z całym japońskim pułkiem. Mniej znane, ale równie ważne są indywidualne wyczyny, takie jak CSM John Robert Osborne otrzymujący pośmiertnie VC, rzucający się na japoński granat, by ratować innych walczących. Kapitulacja obrońców 25 grudnia 1941 r. oznacza koniec jednej bitwy i początek drugiej. Tematem nie poruszanym przez zachodnich historyków jest lokalny opór wobec japońskiej okupacji. Pod przywództwem komunistycznych Chińczyków wielu kontynuowało walkę z Japończykami, tworząc ludowy antyjapoński oddział partyzancki East River Guerrilla, który do 1945 r. rozrósł się z 200 do 6000 żołnierzy. Partyzanci ratowali zestrzelonych alianckich pilotów, nękali Japończyków bombardowaniami i zabijali zdrajców i kolaborantów. Ci alianccy jeńcy wojenni, którym udało się uciec do Chin, kontynuowali walkę w nowej tajnej organizacji – British Army Aid Group (BAAG). Gdy wojna zbliżała się do końca, kwestia przywrócenia brytyjskiej kontroli stała się wysoce sporną kwestią dyplomatyczną między Chinami, USA i Wielką Brytanią, ale wraz ze śmiercią prezydenta Roosevelta w 1945 r., dekolonizacja straciła głównego orędownika, a Wielka Brytania była w stanie wymanewrować Chiang Kai Sheka, chińskiego generalissimusa i odzyskała Hongkong jako kolonię. Po trzech latach i ośmiu miesiącach okupacji japońskiej kontradmirał Sir Harcourt popłynął do Hongkongu na pokładzie krążownika HMS "SWIFTSURE", aby przywrócić kontrolę nad kolonią i zaakceptował formalną kapitulację Japonii 16 września 1945 roku.

Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder.com