Jest to specjalistyczna monografia poświęcona historii powstania, konstrukcji i ścieżce bojowej rosyjskich niszczycieli (w ówczesnej terminologii: миноносцы) zamówionych w ramach programu z 1898 roku. Okręty te, zbudowane w zagranicznych stoczniach (głównie w Niemczech, w stoczni Schichau w Elblągu), były przeznaczone do wzmocnienia Floty Oceanu Spokojnego i wzięły aktywny udział w wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905), w tym w obronie Port Artur. Publikacja zawiera szczegółowe rysunki techniczne, schematy, 41 fotografii oraz warianty malowania tych jednostek.
Zgodnie z typową strukturą monografii z serii "Морская коллекция" autorstwa N.N. Afonina i S.A. Bałakina, numer ten podzielony jest na następujące logiczne sekcje:
- Для нужд Дальнего Востока (Dla potrzeb Dalekiego Wschodu) - Rozdział ten opisuje tło historyczne i genezę zamówienia. Po wojnie chińsko-japońskiej (1894-1895) Rosja podjęła decyzję o wzmocnieniu swojej obecności na Dalekim Wschodzie. Program ten, znany jako "Dla potrzeb Dalekiego Wschodu", zakładał budowę serii nowoczesnych, szybkich niszczycieli, które miały działać w składzie Pierwszej Eskadry Oceanu Spokojnego.
- Постройка и испытания (Budowa i próby morskie) - Autorzy szczegółowo dokumentują proces budowy, wodowania i prób stoczniowych okrętów w zagranicznych stoczniach (głównie w Elblągu). Opisano tu wyzwania logistyczne związane z transportem gotowych jednostek na Daleki Wschód oraz wyniki ich prób prędkości i manewrowości, które w wielu przypadkach przewyższały założenia projektowe.
- Конструкция (Konstrukcja) - Ta część zawiera techniczny opis kadłuba (często wykonanego ze stali niklowej), siłowni (maszyny parowe potrójnego rozprężania i kotły wodnorurkowe), a także uzbrojenia. Niszczyciele te były zazwyczaj wyposażone w jedną armatę kalibru 75 mm lub 57 mm oraz kilka armat mniejszego kalibru (np. 47 mm), uzupełnione o dwie-trzy wyrzutnie torpedowe kalibru 381 mm lub 450 mm.
- Боевая служба (Służba bojowa) - Najobszerniejsza część monografii, relacjonująca udział poszczególnych okrętów (takich jak "BDITELNYJ", "WNIMATIELNYJ", "BOJEWOJ" i "LIEJTIENANT BURAKOW") w działaniach wojennych. Opisano ich rolę w patrolach, osłonie głównych sił floty, walkach nocnych oraz ostateczny los jednostek podczas blokady i upadku Port Artur w 1904 roku.
- Оценка проекта (Ocena projektu) - Podsumowanie walorów taktyczno-technicznych tej serii niszczycieli. Autorzy wskazują, że mimo pewnych wad (np. ograniczonego zasięgu lub ciasnoty w pomieszczeniach załogi), były to jedne z najnowocześniejszych i najbardziej udanych jednostek tej klasy w rosyjskiej flocie początku XX wieku, stanowiące realne zagrożenie dla japońskich okrętów.
