Piąty numer "Морской коллекции" z 1998 roku to specjalistyczna monografia poświęcona niemieckim okrętom podwodnym typu VII (U-Bootom), które stanowiły trzon i "główny atut" floty podwodnej III Rzeszy (Kriegsmarine) podczas II wojny światowej. Publikacja w kompleksowy sposób omawia genezę powstania tej konstrukcji, jej ewolucję techniczną (od podtypów VIIA, przez VIIB, do najliczniejszego VIIC i VIIC/41), a także historię operacyjną na tle Bitwy o Atlantyk. Numer jest szczególnie ceniony przez historyków wojskowości i modelarzy ze względu na połączenie zwięzłej narracji historycznej z twardymi danymi: tabelami produkcyjnymi, wykazami strat, danymi taktyczno-technicznymi torped oraz szczegółowymi rysunkami konstrukcyjnymi.
Poniżej znajduje się szczegółowe omówienie zawartości numeru:
- Предисловие (Przedmowa) - Krótkie wprowadzenie określające znaczenie okrętów typu VII w historii wojen na morzu oraz cel publikacji, jaką jest systematyzacja wiedzy o najliczniej budowanej klasie okrętów podwodnych w dziejach.
- Предыстория возникновения (Przedhistoria powstania) - Analiza korzeni konstrukcyjnych typu VII, nawiązujących do doświadczeń z I wojny światowej oraz ograniczeń narzuconych Niemcom przez traktat wersalski. Opisuje także wczesne, tajne projekty i współpracę technologiczną z innymi krajami, która pozwoliła na ominięcie tych ograniczeń.
- «Семерка» - главный козырь Кригсмарине ("Siódemka" - główny atut Kriegsmarine) - Szczegółowa charakterystyka konstrukcyjna okrętów. Rozdział omawia ewolucję podtypów (VIIA, VIIB, VIIC, VIIC/41), rozwiązania kadłuba sztywnego i lekkiego, parametry siłowni dieslowsko-elektrycznej, zasięg, prędkość i uzbrojenie, które uczyniły z nich uniwersalne i masowo produkowane jednostki.
- Стратегия и тактика использования подводных лодок (Германская точка зрения) (Strategia i taktyka użycia okrętów podwodnych (niemiecki punkt widzenia)) - Analiza doktryny wojny podwodnej, w tym słynnej taktyki "wilczych stad" (Rudeltaktik) opracowanej i wdrażanej przez admirała Karla Dönitza, mającej na celu przełamanie alianckich konwojów poprzez skoordynowane ataki nocne na powierzchni.
- Организация подводных сил и персонал (Organizacja sił podwodnych i personel) - Omówienie struktury dowodzenia flotyllami U-Bootów, procesu rekrutacji i reżimu szkolenia załóg w bazach takich jak Kilonia czy Gdańsk. Zawiera także opis codziennego życia, warunków bytowych i psychologii marynarzy służących w ciasnych interiorach "siódemek".
- Первые военные месяцы (Pierwsze miesiące wojny) - Opis działań U-Bootów na początku II wojny światowej (1939-1940), w tym okres tzw. "szczęśliwych czasów" (Die glückliche Zeit), gdy niemieckie okręty odnosiły duże sukcesy w zatapianiu alianckich statków przy stosunkowo niskich stratach własnych.
- Битва за Атлантику: первая фаза (апрель 1940 - июнь 1941 года) (Bitwa o Atlantyk: pierwsza faza (kwiecień 1940 - czerwiec 1941)) - Analiza rozszerzenia działań na środkowy Atlantyk po zajęciu przez Niemcy baz we Francji (Lorient, St. Nazaire, Brest), co skróciło drogę do głównych szlaków konwojowych i nasiliło presję na brytyjską żeglugę, mimo rosnącej obecności eskorty.
- Битва за Атлантику: вторая фаза (июль 1941 года - ноябрь 1942 года) (Bitwa o Atlantyk: druga faza (lipiec 1941 - listopad 1942)) - Okres maksymalnej skuteczności "wilczych stad". Rozdział obejmuje także opis operacji Paukenschlag (Uderzenie w bęben), czyli ataków na niezorganizowane jeszcze wybrzeża USA po przystąpieniu Ameryki do wojny, oraz wprowadzenie do służby zmodernizowanych wersji typu VIIC.
- Битва за Атлантику: коренной перелом (декабрь 1942 года - май 1945 года) (Bitwa o Atlantyk: przełom (grudzień 1942 - maj 1945)) - Opis stopniowej utraty inicjatywy przez Kriegsmarine. Autor wskazuje na kluczowe czynniki alianckie: wprowadzenie radaru centymetrowego, lotnictwa dalekiego zasięgu zamykającego "lukę powietrzną" na Atlantyku, lepszych metod wykrywania (HF/DF) oraz masową produkcję niszczycieli eskortowych i lotniskowców eskortowych, co doprowadziło do katastrofalnych strat wśród załóg U-Bootów.
- Итоги и статистика (Podsumowanie i statystyka) - Zestawienie bilansu wojny podwodnej, w tym liczba zatopionych alianckich statków handlowych i okrętów wojennych w porównaniu do ogromnych strat własnych (ponad 700 zatopionych U-Bootów, w większości typu VII).
- Примечания (Przypisy) - Źródła, odnośniki bibliograficzne i komentarze merytoryczne autora.
- Приложения (Załączniki) - Zbiór cennych danych referencyjnych, podzielony na cztery kluczowe sekcje:
- ТТХ германских торпед (Dane taktyczno-techniczne niemieckich torped) - charakterystyka głównych typów torped (np. parowych G7a i elektrycznych G7e).
- Тактико-Технические данные подводных лодок VII серии (Dane taktyczno-techniczne okrętów podwodnych typu VII) - szczegółowe tabele parametrów poszczególnych podtypów.
- Поступление на флот лодок VII серии в 1939-1945 гг. (Wcielanie okrętów typu VII do floty w latach 1939-1945) - harmonogram produkcji i dostaw nowych jednostek do flotylli bojowych.
- Потери подводных лодок VII серии в 1939-1945 гг. (Straty okrętów podwodnych typu VII w latach 1939-1945) - wykaz utraconych jednostek z podaniem dat, rejonów i przyczyn zatopienia.
Na podstawie tej właśnie publikacji z 1998 roku, w 2003 roku ukazał się rozszerzony i zaktualizowany specjalny numer "Морской коллекции" (nr 2/2003), współautorstwa M.E. Morozowa i A.S. Farafonowa, który rozwinął te same zagadnienia na 76 stronach.